Sosna alepska

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Sosna alepska
Aleppokiefern in Vrsar.jpg
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada nagonasienne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Podrodzina Pinoideae
Rodzaj sosna
Gatunek sosna alepska
Nazwa systematyczna
Pinus halepensis
Mill.
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
EX EW CR EN VU NT LC
Horizontal rule line (black-blue).gif
Kategoria: niższego ryzyka
Zasięg występowania
Mapa-pinus-halepensis1.png
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Sosna alepska (Pinus halepensis Mill.) – gatunek drzewa iglastego z rodzaju sosna należącego do rodziny sosnowatych. Sosna alepska występuje w stanie dzikim w rejonie wybrzeża Morza Śródziemnego. W Polsce nie występuje, ze względu na brak odporności na niskie temperatury.

[edytuj] Charakterystyka

Pokrój
Korona gęsta, u młodych drzew stożkowata, z wiekiem staje się rozłożysta i parasolowata.
Kora
Pień
Osiąga wysokość 20–25 metrów. Kora srebrnoszara, u podstawy szorstka i spękana, na górze cienka i łuszcząca się. U starszych drzew u podstawy czerwonobrązowa. Drzewo często rośnie krzywo, pień jest powykręcany.
Liście
Igły zebrane w pęczki po 2, długości 7–12 cm, grubości 0,7 mm, osadzone w cienkiej i krótkiej pochewce. Są miękkie, cienkie, giętkie, zaostrzone, często zakrzywione i skręcone. Jasnozielone do żółtozielonych. Pozostają na drzewie do 3 lat.
Igły
Kwiaty
Gatunek jednopienny. Kwiatostany męskie umieszczone są u podstawy młodych pędów, podłużne i żółtawe. Szyszkowate kwiatostany żeńskie są różowo-fioletowe, początkowo kuliste, z czasem stożkowate.
Szyszki
Jajowate, osadzone na mocnych, krótkich szypułkach, do 3 w okółku. Młode zielone, po roku stają się błyszczące, czerwonobrązowe. Dojrzewają w ciągu trzech lat osiągając długość 8–12 cm. Łuski szyszek mają lekko wystające wypustki. Pozostają na drzewie przez wiele lat.
Biotop, Wymagania
Preferuje gleby bogate w wapń. Rośnie na terenach nadmorskich, w strefie klimatu śródziemnomorskiego o łagodnych zimach i gorących, suchych latach. Porasta skaliste zbocza, często tuż nad morzem. Ma małe wymagania siedliskowe, niewrażliwy na suszę.

[edytuj] Zastosowanie

  • Leśnictwo – wykorzystywana do zalesiania wydm nadmorskich.
  • Drzewo ozdobne – chętnie sadzona w parkach i ogrodach na obszarach o suchym i gorącym klimacie, np. w południowej Kalifornii.
  • Przemysł spożywczy – stanowi źródło wysokogatunkowej żywicy, której komponenty wykorzystywane są do konserwacji żywności. Grecy stosują ją jako składnik aromatyczny dodawany do wina retsina.

[edytuj] Gatunki podobne

Podobnym gatunkiem jest sosna kalabryjska (Pinus brutia), przez część botaników traktowana jako odmiana sosny alpejskiej. Różni się od niej bardziej szorstką i ciemniejszą korą oraz dłuższymi i grubszymi igłami.