Sosna alepska
Z Wikipedii
| Sosna alepska | |||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||
| Systematyka | |||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | jądrowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podkrólestwo | naczyniowe | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nadgromada | nasienne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gromada | nagonasienne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | iglaste | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | sosnowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | sosnowate | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podrodzina | Pinoideae | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | sosna | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | sosna alepska | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | |||||||||||||||||||||||||||||
| Pinus halepensis | |||||||||||||||||||||||||||||
| Mill. | |||||||||||||||||||||||||||||
| Status ochronny | |||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
| Zasięg występowania | |||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||
 Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||
.gif){kind=small}
Sosna alepska (Pinus halepensis Mill.) – gatunek drzewa iglastego z rodzaju sosna należącego do rodziny sosnowatych. Sosna alepska występuje w stanie dzikim w rejonie wybrzeża Morza Śródziemnego. W Polsce nie występuje, ze względu na brak odporności na niskie temperatury.
[edytuj] Charakterystyka
- Pokrój
- Korona gęsta, u młodych drzew stożkowata, z wiekiem staje się rozłożysta i parasolowata.
- Pień
- Osiąga wysokość 20–25 metrów. Kora srebrnoszara, u podstawy szorstka i spękana, na górze cienka i łuszcząca się. U starszych drzew u podstawy czerwonobrązowa. Drzewo często rośnie krzywo, pień jest powykręcany.
- Liście
- Igły zebrane w pęczki po 2, długości 7–12 cm, grubości 0,7 mm, osadzone w cienkiej i krótkiej pochewce. Są miękkie, cienkie, giętkie, zaostrzone, często zakrzywione i skręcone. Jasnozielone do żółtozielonych. Pozostają na drzewie do 3 lat.
- Kwiaty
- Gatunek jednopienny. Kwiatostany męskie umieszczone są u podstawy młodych pędów, podłużne i żółtawe. Szyszkowate kwiatostany żeńskie są różowo-fioletowe, początkowo kuliste, z czasem stożkowate.
- Szyszki
- Jajowate, osadzone na mocnych, krótkich szypułkach, do 3 w okółku. Młode zielone, po roku stają się błyszczące, czerwonobrązowe. Dojrzewają w ciągu trzech lat osiągając długość 8–12 cm. Łuski szyszek mają lekko wystające wypustki. Pozostają na drzewie przez wiele lat.
- Biotop, Wymagania
- Preferuje gleby bogate w wapń. Rośnie na terenach nadmorskich, w strefie klimatu śródziemnomorskiego o łagodnych zimach i gorących, suchych latach. Porasta skaliste zbocza, często tuż nad morzem. Ma małe wymagania siedliskowe, niewrażliwy na suszę.
[edytuj] Zastosowanie
- Leśnictwo – wykorzystywana do zalesiania wydm nadmorskich.
- Drzewo ozdobne – chętnie sadzona w parkach i ogrodach na obszarach o suchym i gorącym klimacie, np. w południowej Kalifornii.
- Przemysł spożywczy – stanowi źródło wysokogatunkowej żywicy, której komponenty wykorzystywane są do konserwacji żywności. Grecy stosują ją jako składnik aromatyczny dodawany do wina retsina.
[edytuj] Gatunki podobne
Podobnym gatunkiem jest sosna kalabryjska (Pinus brutia), przez część botaników traktowana jako odmiana sosny alpejskiej. Różni się od niej bardziej szorstką i ciemniejszą korą oraz dłuższymi i grubszymi igłami.
