Sowica cynobrowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sowica cynobrowa
Ninox ios
Rasmussen, 1999
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd sowy
Rodzina puszczykowate
Podrodzina sowice
Rodzaj Ninox
Gatunek sowica cynobrowa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Sowica cynobrowa (Ninox ios) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny puszczykowatych, podrodziny sowic. Występuje endemicznie na wyspie Celebes. Narażona na wyginięcie.

Taksonomia i odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Holotyp zebrano 5-6 kwietnia 1985 roku na terenie Parku Narodowego Bogani Nani Wartabone w północne części wyspy Sulawesi, na wysokości 1120 m n.p.m. Początkowo okaz uznany za czerwonawą formę sowicy ochrowej (N. ochracea)[2].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Gatunek endemiczny dla wyspy Celebes; od czasu zebrania holotypu obserwowana najwyżej pięć razy. Całkowity zasięg występowania szacowany na 3 700 km². Zasiedla wyżynne lasy w centralnej i północnej części wyspy[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wymiary podane zostały dla holotypu. Dziób mierzy 17,9 mm, skrzydło 172 mm, ogon 97 mm, skok 22,6 mm, z tego 11,6 mm stanowi część nieopierzona. Masa czaszki wynosi 78 g. Upierzenie luźne, skrzydła zaostrzone na końcu w porównaniu do innych sów, brak plamek na szlarze. Upierzenie w większości czerwonokasztanowe. Skrzydła i ogon rude, pokryte cienkimi czarnymi pasami. Na pokrywach skrzydłowych II rzędu trójkątne białe plamy, na nich zaś V-kształtne ciemne wzory. Tęczówki i nogi żółte[2].

Behawior[edytuj | edytuj kod]

Zebrany holotyp (będący samcem) prawdopodobnie był po odbytych lęgach. Przypuszczalnie żerowanie odbywa się podobnie jak u sowników (Aegotheliformes). Holotyp był również w trakcie pierzenia; pokrywy skrzydłowe II rzędu były przepierzone, zaś w ogonie brakowało dwóch sterówek. Poza tym biologia gatunku nieznana[2].

Status, zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Według BirdLife International sowica cynobrowa jest narażona na wyginięcie (VU, Vulnerable). Populacja szacowana na nie więcej niż 10 000 osobników. Prawdopodobne zagrożenie stanowi wycinka lasów, w szczególności jako przygotowanie miejsca dla plantacji olejowców gwinejskich (Elaeis guineensis). Sowica cynobrowa spotykana jest w dwóch parkach narodowych (Park Narodowy Bogani Nani Wartabone, Park Narodowy Lore Lindu) oraz jednym obszarze uznanym za ostoję ptaków IBA (Gunung Simbalang; jest to leśny obszar chroniony)[3].

Przypisy

  1. Ninox ios. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Pamela C. Rasmussen. A new species of Hawk-owl Ninox from north Sulawesi, Indonesia. „The Wilson Bulletin”. 111 (4), s. 457-464, 1999. 
  3. 3,0 3,1 Cinnabar Hawk-owl Ninox ios. BirdLife International. [dostęp 13 października 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]