Spółgłoska szczelinowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Spółgłoski szczelinowe (spółgłoski trące, frykatywne) powstają, gdy narządy mowy w czasie artykulacji tworzą dostatecznie wąską szczelinę, by powstał szum, tarcie. Brzmienie/barwę spółgłosek szczelinowych determinuje ponadto kształt i pozycja ust oraz języka.
Lista spółgłosek szczelinowych [edytuj]
- ɸ, β - spółgłoski dwuwargowe
- f, v - spółgłoski wargowo-zębowe
- θ, ð - spółgłoski zębowe lub międzyzębowe
- s, z - spółgłoski przednojęzykowo-zębowe lub dziąsłowe
- ʂ, ʐ - spółgłoski przednojęzykowe z retrofleksją
- ʃ, ʒ - spółgłoski przednojęzykowo-zadziąsłowe
- ɕ, ʑ - spółgłoski dziąsłowo-podniebienne
- ç, ʝ - spółgłoski środkowojęzykowe-podniebienne
- x, ɣ - spółgłoski tylnojęzykowe-miękkopodniebienne
- χ, ʁ - spółgłoski języczkowe
- ħ, ʕ - spółgłoski gardłowe
- h, ɦ - spółgłoski krtaniowe
