Spółgłoska zadziąsłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasyfikacja spółgłosek
Wargowe
Przedniojęzykowe
Środkowojęzykowe
Tylnojęzykowe
Gardłowe
Nagłośniowe
Krtaniowe
O podwójnej artykulacji
Koartykulacja
sposób artykulacji, miejsce artykulacji, narząd artykulacji

Spółgłoski zadziąsłowe to spółgłoski wymawiane z językiem stykającym się z tylną częścią wałka dziąsłowego, nieco bardziej do tyłu niż zbliżone do nich spółgłoski dziąsłowe. Spółgłoski zadziąsłowe, zwłaszcza w polonistyce, bywają określane jako spółgłoski szumiące.

Lista spółgłosek zadziąsłowych[edytuj | edytuj kod]

Spotyka się czasem warianty "zmiękczone" (palatalne, np. /ʒʲ/ w Žižka lub angielskim vision, /dʒʲ/ w dżip, /tʃʲ/ w rosyjskim часы lub angielskim chair, /ʃʲ/ (rosyjskie щ = /ʃtʃʲ/lub /ʃʲ:/ , angielskie sh w ship). Niektórzy badacze uznają te warianty za właściwe spółgłoski zadziąsłowe, określając ich twarde odpowiedniki jako "spółgłoski laminalne z retrofleksją".[potrzebne źródło]