Spartakus (film 1960)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Spartakus
Spartacus
Plakat filmu
Plakat filmu
Data premiery 6 października 1960
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 184 min.
Reżyseria Stanley Kubrick
Anthony Mann (niewymieniony)
Scenariusz Dalton Trumbo,
Calder Willingham,
Peter Ustinov
Główne role Kirk Douglas,
Laurence Olivier,
Jean Simmons,
Charles Laughton,
Peter Ustinov
Muzyka Alex North
Zdjęcia Russell Metty
Kostiumy Bill Thomas,
Francisco Valles,
William Ware Theiss
Montaż Robert Lawrence
Produkcja Edward Lewis
Wytwórnia Bryna Productions
Dystrybucja Universal Pictures
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Spartakus (ang. Spartacus) − amerykański film z 1960 roku w reżyserii Stanleya Kubricka. Ekranizacja powieści Howarda Fasta. Ukazuje przebieg największego w dziejach starożytnego Rzymu powstania gladiatorów i niewolników. Film nagrodzony 4 Oscarami.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o największym powstaniu niewolników w starożytnym Rzymie − a przede wszystkim o jego przywódcy Spartakusie.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

"Ja jestem Spartakusem!"[edytuj | edytuj kod]

Do historii kina przeszła zwłaszcza scena rozgrywająca się po decydującej bitwie, przegranej przez armię niewolników. Spartakus zostaje schwytany (w rzeczywistości najprawdopodobniej zginął), jednak Rzymianie, nie wiedząc, jak wygląda, nie są w stanie go zidentyfikować. Pojmanym niewolnikom zostaje złożona propozycja − nie zostaną ukrzyżowani, jeśli wskażą swego wodza. Spartakus sam chce się ujawnić, ale wówczas wszyscy jego ludzie wstają krzycząc "Ja jestem Spartakusem!", wybierając śmierć zamiast zdrady.

Opinie o filmie[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego[1]
Film nie jest do końca wierny faktom historycznym. Dostosowuje je często do potrzeb scenariusza. Jest to jednak jeden z najlepszych gigantów powstałych w latach 50. i 60. Wiele scen świetnie charakteryzujących atmosferę starożytnego Rzymu. Sporo dramatyzmu i momentów trzymających w napięciu. Znakomita obsada, świetna gra aktorów. Interesująca reżyseria. Pomimo rozmachu i widowiskowości dzieła, udało się Stanleyowi Kubrickowi nie zgubić przesłania o ludzkiej tragedii.

Przypisy

  1. The Best of Video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. 377.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. 377.