Specjalne strefy ekonomiczne Chińskiej Republiki Ludowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Specjalne strefy ekonomiczne (brązowy kolor)

Specjalne strefy ekonomiczne (chin. trad. 經濟特區, chin. upr. 经济特区, pinyin jīngjì tèqū) – obszary Chińskiej Republiki Ludowej wydzielone administracyjnie i celnie z jej terytorium, celem ściągnięcia kapitału zagranicznego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Decyzja o utworzeniu specjalnych stref ekonomicznych zapadła na III plenum KC KPCh jedenastej kadencji w 1979 roku, jako element otwarcia Chin na świat i reform gospodarczych.

W sierpniu 1980 utworzono dwie pierwsze strefy, w niewielkich miejscowościach Shenzhen i Zhuhai. O wyborze tych miejsc zdecydowało przede wszystkim ich położenie naprzeciwko Hongkongu i Makau.

Rok później utworzono kolejne dwie strefy: Shantou i położony naprzeciw Tajwanu Xiamen.

Niedługo potem pojawił się projekt utworzenia specjalnej strefy ekonomicznej na wyspie Hainan, która w zamierzeniu władz miała się stać drugim Tajwanem. W 1988 utworzono nową prowincję Hainan o statusie specjalnej strefy ekonomicznej.

W 1990 roku wydzielono kolejną strefę ekonomiczną, dzielnicę Pudong na obszarze miasta Szanghaj.

Funkcjonowanie[edytuj | edytuj kod]

Specjalne strefy ekonomiczne są wyłączone administracyjnie z terytorium ChRL (z wyjątkiem Hainanu, który sam w sobie jest prowincją). Oddzielone są też od reszty Chin barierą celną.

W specjalnych strefach ekonomicznych obowiązują dogodne warunki dla inwestycji zagranicznych, m.in. 15% podatek liniowy, prawo transferu zysków, możliwość taniej dzierżawy ziemi. Nie obowiązuje w nich także ograniczenie udziału kapitału obcego w spółkach mieszanych do 49%.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]