Specjalny obszar ochrony siedlisk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fragment drzewostanu w Białowieskim Parku Narodowym chroniony w ramach specjalnego obszaru ochrony siedlisk

Specjalny obszar ochrony siedlisk (SOOS) – obszar utworzony w celu ochrony siedlisk przyrodniczych lub gatunków będących przedmiotem zainteresowania Unii Europejskiej. Obszar ten w swoim regionie biogeograficznym w znaczący sposób przyczynia się do zachowania lub odtworzenia stanu właściwej ochrony siedliska przyrodniczego lub gatunku będącego przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także może znacząco przyczynić się do spójności sieci obszarów Natura 2000 i zachowania różnorodności biologicznej w obrębie danego regionu biogeograficznego[1].

Jest to obszar sieci Natura 2000 wyznaczany przez państwa członkowskie Unii Europejskiej i notyfikowane Komisji Europejskiej. Głównym powodem utworzenia takich obszarów była Dyrektywa Siedliskowa.

Obszary są proponowane przez państwa członkowskie Komisji Europejskiej, a następnie (po analizie merytorycznej) zatwierdzane przez Komisję i wyznaczane rozporządzeniem Ministra Środowiska. W okresie między zatwierdzeniem przez Komisję Europejską a wyznaczeniem aktem prawa krajowego obszar nosi tymczasową nazwę obszar mający znaczenie dla Wspólnoty.

Specjalne obszary ochrony siedlisk, obszary specjalnej ochrony ptaków, oraz obszary mające znaczenie dla Wspólnoty tworzą razem sieć Natura 2000.

Przypisy

  1. Art. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880).