Specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych – opracowanie zawierające zbiór wymagań w zakresie sposobu wykonania robót budowlanych, obejmujące w szczególności wymagania właściwości materiałów, wymagania dotyczące sposobu wykonania i oceny prawidłowości wykonania poszczególnych robót oraz określenie zakresu prac, które powinny być ujęte w poszczególnych pozycjach przedmiaru zaliczanego do dokumentacji projektowej.

Konieczność sporządzania specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych wynika z tekstu Ustawy o zamówieniach publicznych według obwieszczenia Prezesa RM z 3 lipca 1998 roku (Dz.U. z 1998 r. Nr 119, poz. 773). W ustawie tej wprowadzono przepis stwierdzający, że w odniesieniu do robót budowlanych przedmiot zamówienia określa dokumentacja projektowa oraz specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót. Pojęcie specyfikacja techniczna zostało zdefiniowane w Rozporządzeniu MSWiA z 26 lutego 1999 roku w sprawie metod i podstaw kosztorysu inwestorskiego (Dz.U. z 1999 r. Nr 26, poz, 239).

Specyfikacja techniczna wymagana przy zamówieniach publicznych w gospodarce rynkowej stanowi nieodzowną część umowy o roboty budowlane, z reguły opracowywaną przez inwestora. Szczegółowy zakres i forma specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych określony został w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2004 r. (Dz.U. z 2004 r. Nr 202, poz. 2072).

Źródła[edytuj | edytuj kod]