Speed: Niebezpieczna prędkość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Speed: Niebezpieczna prędkość
Speed
Gatunek sensacyjny
Rok produkcji 1994
Data premiery 10 czerwca 1994
31 grudnia 1994
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 110 min
Reżyseria Jan de Bont
Scenariusz Graham Yost
Główne role Keanu Reeves
Dennis Hopper
Sandra Bullock
Muzyka Mark Mancina
Zdjęcia Andrzej Bartkowiak
Produkcja Mark Gordon
Wytwórnia 20th Century Fox
Dystrybucja 20th Century Fox
Budżet 30 000 000 $
Kontynuacja Speed 2: Wyścig z czasem (1997)
Nagrody 2 Oscary (1995)

Speed: Niebezpieczna prędkość (tytuł telewizyjny: Speed: Niebezpieczna szybkość, tytuł oryginalny: Speed) – amerykański film sensacyjny z 1994 roku wyreżyserowany przez Jana de Bonta, z Keanu Reevesem i Sandrą Bullock w rolach głównych.

W 1997 roku premierę miał sequel filmu – Speed 2: Wyścig z czasem.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Zamachowiec podkłada ładunki wybuchowe w windzie w jednym z wieżowców w Los Angeles. Winda spada, lecz zatrzymują ją między piętrami hamulce bezpieczeństwa. Na miejsce przybywa oddział SWAT. Terrorysta domaga się 3 milionów dolarów, inaczej wysadzi również hamulce. Do pomocy zostają wysłani dwaj funkcjonariusze - Jack Traven i Harry Temple. Urwaną windę doczepiają do liny dźwigu, który znajduje się na dachu budynku. Zaraz po tym zamachowiec detonuje ładunki przy hamulcach. Policjantom udaje się uratować wszystkich pasażerów przed spadnięciem windy. Po chwili Jack i Harry odkrywają kryjówkę zamachowca w windzie towarowej. Ucieka im jednak powodując wybuch w garażu.

Następnego dnia w jednym z autobusów eksploduje bomba. Do budki telefonicznej dzwoni wczorajszy zamachowiec, który przeżył. Przekazuje informację, że podłożył bombę również w innym autobusie, która wybuchnie jeśli autobus zwolni do prędkości 50 mil na godzinę.

Jack Traven dogania zagrożony autobus i wskakuje do niego. Na skutek nieporozumienia na pokładzie dochodzi do strzelaniny, w trakcie której raniony zostaje kierowca. Za kierownicą zasiada przypadkowa pasażerka, Annie Porter. Partner Jacka, Harry, który został w komisariacie, odkrywa tożsamość zamachowca - jest nim były sfrustrowany policjant Payne. W domu zamachowca czeka pułapka i Harry ginie w wybuchu.

Po kilkudziesięciu minutach jazdy Jack każe Annie zjechać na lotnisko. Tam Jack wysiada z autobusu i próbuje rozbroić bombę, która jest przyczepiona do podwozia. Jack odkrywa miniaturową kamerę w autobusie, za pomocą której zamachowiec monitoruje sytuację. Udaje się podłożyć fałszywy obraz transmisji, dzięki któremu zostają ewakuowani wszyscy pasażerowie.

Policjanci jadą na plac, gdzie zastawili na terrorystę pułapkę, podstawiając pieniądze znakowane farbą. Ten oprócz pieniędzy, porywa również Annie i ucieka do metra. W wagonie przykuwa ją do metalowej konstrukcji. Dogania ich Jack i nawiązuje się walka. Payne ginie w walce na dachu pociągu, lecz rozpędzonego wagonu nie można zatrzymać, a Annie nie może się oswobodzić. Jack zostaje z nią i zwiększa prędkość pociągu. Wagon wykoleja się i wyskakuje na Hollywood Boulevard.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film otrzymał w 1995 dwie Nagrody Akademii Filmowej za dźwięk i montaż dźwięku oraz był nominowany w kategorii montaż.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]