Spektroskopia rezonansu magnetycznego in vivo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Spektroskopia rezonansu magnetycznego in vivo (ang. magnetic resonance spectroscopy, MRS) – wyspecjalizowana technika związana z obrazowaniem rezonansu magnetycznego (MRI)[1][2], umożliwiająca uzyskanie informacji o składzie biochemicznym w wybranych lokalizacjach organizmu w sposób nieinwazyjny (bez konieczności wykonywania biopsji), podczas gdy MRI dostarcza jedynie danych o budowie (strukturze) badanego narządu.

Na przykład gdy MRI może pokazać, gdzie jest zlokalizowany guz w ciele pacjenta, to MRS umożliwia określenie, jaki jest jego stopień złośliwości.

Aparat MRS może być dostrojony do odbierania sygnałów rezonansowych określonych jąder atomów, np. 1H, 31P, 23Na i 19F. Na uzyskanym widmie rezonansu magnetycznego można zidentyfikować sygnały wybranych związków chemicznych. Do najczęściej analizowanych cząsteczek należą: cholina, kreatyna, inozytol, glukoza, N-acetyloasparaginian, alanina i kwas mlekowy.

Spektroskopia rezonansu magnetycznego jest szczególnie przydatna w onkologii do oceny stopnia złośliwości nowotworów, szczególnie guzów mózgu.

Przypisy

  1. In-vivo magnetic resonance spectroscopy. Berlin: Springer-Verlag, 1992. ISBN 3-540-55029-1.
  2. Jansen JF., Backes WH., Nicolay K., Kooi ME. 1H MR spectroscopy of the brain: absolute quantification of metabolites.. „Radiology”. 2 (240), s. 318–32, sierpień 2006. doi:10.1148/radiol.2402050314. PMID 16864664. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.