Spice Girls

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spice Girls
Spicegirlscologne.JPG
Spice Girls, 2007
Inna nazwa Spice Girls
Rok założenia 1994
Rok rozwiązania 2000
Pochodzenie  Anglia
Gatunek muzyka klubowa[1], dance[1], dance pop[1], eurodance[1], euro pop[1], pop[1], teen pop[1]
Aktywność 1994–2000, 2007–2008
Wytwórnia płytowa Virgin
Ostatni skład
Melanie Brown
Victoria Beckham
Melanie Chisholm
Geri Halliwell
Emma Bunton
Strona internetowa

Spice Girlsbrytyjska żeńska grupa muzyczna założona około 1994 roku, popularna głównie w drugiej połowie lat 90. XX wieku.

Wykonujący głównie muzykę pop zespół Spice Girls odniósł ogólnoświatowy sukces, sprzedając 75-80 milionów płyt na całym świecie[2][3], najwięcej spośród wszystkich żeńskich grup śpiewających w XX wieku.

Nie był to typowy girlsband, gdyż członkinie zespołu miały duży wpływ na tworzoną przez siebie muzykę oraz same kreowały swój styl, a także już przy premierze drugiej płyty zwolniły swojego pierwszego menedżera.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Touch[edytuj | edytuj kod]

Zanim powstała grupa Spice Girls, z inicjatywy łowców talentów w drodze przesłuchań założono w 1994 roku zespół "Touch". W zespole znalazło się pięć dziewczyn, w tym cztery późniejsze członkinie Spice Girls – trzy wyłonione poprzez eliminacje oraz czwarta – Geri Halliwell, która choć nie spełniła wszystkich wymagań castingowych i nie wykazywała większych zdolności tanecznych oraz nie pojawiła się na przesłuchaniach, została zaangażowana w projekt ze względu na siłę przebicia i wyróżniającą się osobowość. Piątą z nich była Michelle Stephenson, która jednak nie rozumiała się z koleżankami tak doskonale jak reszta i odeszła z grupy z powodu problemów rodzinnych jakie miała w tym czasie[potrzebne źródło]. Po odejściu Michele, do grupy dołączyła – polecona przez nauczycielkę śpiewu Pepi Lemer – osiemnastoletnia absolwentka Barnet Technical College Emma Bunton.

3 marca 1995 zespół "Touch" zakończył działalność z powodu konfliktów członkiń grupy z producentami będącymi inicjatorami powstania projektu[potrzebne źródło]. Wtedy dziewczyny przejęły kontrolę nad zespołem, nazwały się Spice Girls i rozpoczęły poszukiwanie managera i działalność na własną rękę.

Spice Girls[edytuj | edytuj kod]

Nowym menadżerem zespołu został Simon Fuller, który pomógł im zakończyć poprzednią współpracę ugodą prawniczą i podpisać kontrakt z wytwórnią Virgin Records.

Nazwa "Spice Girls" została wymyślona przez Geri Halliwell, która pewnego dnia w trakcie nagrywania piosenek na pierwszy album obdarowała przyjaciółki pierścionkami z napisem SPICE, które stały się symbolem przynależności do zespołu – to stąd wziął się też tytuł ich pierwszej płyty i jej motyw graficzny[potrzebne źródło].

Wannabe[edytuj | edytuj kod]

Wytwórnia Virgin nalegała, aby pierwszym singlem grupy został utwór Love Thing, jednak członkinie zespołu chciały, aby był nim utwór Wannabe. Ostatecznie w 1996 w dzielnicy Camden w starym opuszczonym Grand Hotelu przy londyńskiej stacji metra St. Pancras nakręcono teledysk do piosenki Wannabe. Singel pojawił się w sklepach 8 lipca 1996, po pierwszym tygodniu sprzedaży znajdując się na szóstym miejscu, po drugim tygodniu piosenka była na trzecim miejscu, a po trzecim tygodniu weszła na szczyt listy i pozostała tam przez 7 tygodni, stając się jednym z największych hitów lat 90. i docierając do pierwszego miejsca list przebojów w ponad 32 krajach[potrzebne źródło].

Spice i Spiceworld[edytuj | edytuj kod]

Zespół szybko wydał dwie kolejne płyty – Spice (listopad 1996) i Spiceworld (1997). Spice Girls podpisały w 1997 rekordową liczbę kontraktów reklamowych[potrzebne źródło] – reklamowały m.in. czekoladki, polaroidy, dezodoranty, skutery, lizaki Chupa Chups, chipsy, gumy do żucia, grę Playstation i napój Pepsi.

Zaraz po premierze płyty Spiceworld wokalistki Spice Girls zwolniły menadżera Simona Fullera, jako powód podając zarzut, że "za bardzo kontroluje ich życie poświęcając wszystko dla sukcesu"[potrzebne źródło].

W grudniu 1997 – premierę miał film Spice World. Mimo raczej złych recenzji spotkał się on z entuzjastycznym przyjęciem i okazał się kolejnym sukcesem[potrzebne źródło].

Odejście Geri Halliwell[edytuj | edytuj kod]

31 maja 1998 roku Geri Halliwell odeszła z zespołu. Pozostałe cztery wokalistki postanowiły kontynuować karierę bez niej – w tamtym okresie zaczynały wielką światową trasę koncertową, a w lipcu wyszedł ich ostatni singel – Viva Forever.

We wrześniu 1998 zespół zakończył turnee, a Victoria i Melanie B zaszły w ciążę. Ponadto Melanie B wyszła za mąż i wydała swój pierwszy solowy singel, który trafił na pierwsze miejsce listy przebojów. Na listach przebojów konkurowała z nią wówczas Geri, która rozpoczęła karierę solową z singlem Look At Me. Piosenki Geri i "I Want You Back" Melanie B, przez kilka tygodni na zmianę zajmowały pozycję numer 1 między innymi na listach w Wielkiej Brytanii. W grudniu Spice Girls wydały singel Goodbye z piosenką napisaną dla Geri przez Emmę, Mel C i Victorię. Melanie B nie chciała nagrać piosenki, gdyż nie darzyła już sympatią Geri, jednak po namowach przyjaciółek zgodziła się na to.

Kariera solowa[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu Geri wydała swoją pierwszą solową płytę, a 18 września to samo zrobiła Melanie C. W listopadzie pierwszy singel bez Spice Girls wydała Emma – trafił on na drugie miejsce listy sprzedaży (pierwsze zajmowała płyta Geri)[potrzebne źródło]. W lipcu Victoria wzięła ślub z Davidem Beckhamem, a w grudniu 1999 cztery Spice Girls wystąpiły na wielkim koncercie na Earls Court, na którym zaprezentowały zarówno znane, jak i nowe piosenki.

W roku 2000 Geri i Mel C kontynuowały promocje solowych albumów, Victoria wydała swoją piosenkę Out Of Your Mind, a Melanie B płytę Hot. Każda z dziewczyn miała swój własny projekt, jednak jednocześnie opracowywały wspólnie kolejną płytę. W pierwszy poniedziałek listopada w sklepach pojawił się nowy album Spice Girls zatytułowany Forever, poprzedzony singlami: podwójnym Holler i Let Love Lead The Way. Płyta nie powtórzyła sukcesu komercyjnego poprzednich albumów sprzedając się ostatecznie w liczbie 6 mln kopii na całym świecie i docierając do drugiego miejsca na liście sprzedaży albumów muzycznych w Wielkiej Brytanii.

W 2001 roku płyty solowe wydały Emma (A Girl Like Me z singlem What Took You So Long?) i Geri (Scream If You Wanna Go Faster, It's Raining Man). W październiku jako ostatnia z piątki solowy album wydała Victoria Beckham. Płyta została zupełnie zignorowana przez krytyków i media i nie osiągnęła sukcesu, do czego miało przyczynić się też szybkie przerwanie promocji przez Victorię, która po raz drugi zaszła w ciążę[potrzebne źródło].

W 2002 roku Victoria wydała swój drugi singel z solowej płyty – A Mind Of Its Own . Dziewczyny zakończyły solowe kontrakty z Virgin – jako ostatnia straciła go Melanie C pod koniec 2003 roku. Dziewczyny postanowiły kontynuować karierę niezależnie, Emma nagrała drugi album i rozpoczęła jego promocję z pomocą Simona Fullera, który miał też swój udział w nowym podwójnym singlu Victorii – Let Your Head Go / This Groove, wydanym na przełomie 2003/2004.

Obecnie Spice Girls wydają co jakiś czas kolejne solowe single i płyty, jednak nie odnoszą już one komercyjnego sukcesu. W 2005 roku pojawiły się albumy: Beautiful Intentions (Melanie C), Passion (Geri) i L.A. State Of Mind (Melanie B).

W 2006 roku Emma Bunton wydała nowy, trzeci już w swej karierze album Life In Mono z coverem piosenki Downtown, który dotarł do 3 miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Sam album sprzedał się w liczbie przekraczającej próg 45 000 egzemplarzy.

Melanie C pochłonięta jest koncertowaniem i promocją płyty w Niemczech, gdzie odniosła sukces. Geri Halliwell zajmuje się swoją córką, która urodziła się 14 maja 2006, Victoria Beckham planuje własną linię perfum i najprawdopodobniej nowy album, a Melanie Brown zajęta jest aktorstwem, zagrała w kilku filmach u boku m.in. Kelly Rowland z Destiny's Child.

Powrót na scenę[edytuj | edytuj kod]

Spice Girls, 2008

W 2007 zespół Spice Girls postanowił odnowić działalność i wydać płytę podsumowującą dotychczasowe dokonania, pt. Greatest Hits. Piosenkarki podpisały także kontrakt na światową trasę koncertową, bilety na grudniowy występ Spice Girls w Londynie zostały wyprzedane w 38 sekund, przez co zwiększono liczbę koncertów[potrzebne źródło] do 17 i zmieniony dalszy plan trasy. Podsumowująca płyta Spice Girls zawiera oprócz 13 znanych przebojów, dwa zupełnie nowe utwory Headlines (Friendship Never Ends) oraz Voodoo.

Światowa trasa koncertowa rozpoczęła się 2 grudnia w Vancouver. Zespół po pierwszych koncertach w Ameryce Północnej przyciągał fanów bardzo szybko i skutecznie. Media mówiły o sumie 20 mln dolarów, które mają zarobić podczas całej trasy. Niespodziewane z niepodanych do tej pory powodów, trasa koncertowa "The Return Of The Spice Girls" została nagle przerwana. 26 lutego miał miejsce ostatni jak na razie koncert, w Toronto w Kanadzie. Nie odbyły się zapowiedziane wcześniej koncerty w Australii, Chinach, Argentynie i Republice Południowej Afryki, co wywołało falę niezadowolenia wśród sporej części zawiedzionych fanów na całym świecie.

Zespół nie wydał żadnego oświadczenia w tej sprawie, na stronie internetowej pojawiło się jedynie krótkie video, w którym członkinie grupy tłumaczą, że musiały przerwać trasę ze względu na osobiste zobowiązania (przede wszystkim rodzinne) oraz zdecydowanie dementują plotki o jakichkolwiek napięciach w zespole.

Niektóre późniejsze wypowiedzi wokalistek sugerują, że jest to jedynie kolejna przerwa w karierze zespołu – w marcu 2008 Melanie Chisholm odpowiedziała na zarzuty o wyrachowane przerwanie trasy, że "nie należy oceniać Spice Girls dopóki nie powiedzą ostatniego słowa", zaś Melanie Brown w jednym z wywiadów powiedziała: "That's it for the Spice Girls. We'll never sing together again" ("To tyle na Spice Girls. Już nigdy więcej nie zaśpiewamy razem").

Rok 2012[edytuj | edytuj kod]

Melanie C na swoim Twitterze poinformowała, że wciąż utrzymuje kontakt z koleżankami z zespołu. Powiedziała też, że w styczniu 2012 roku spotkała się na prywatnej kolacji z Geri Halliwell, Victorią Beckham i Emmą Bunton. Pojawiły się wtedy plotki o rzekomym występie Spice Girls na Jubileuszu Królowej Elżbiety II. Do występu jednak nie doszło.

26 czerwca 2012 spotkały się oficjalnie z fanami na promocji musicalu Viva Forever, zainspirowanego ich karierą i wykorzystujący ich piosenki w ścieżce dźwiękowej. Później na Twitterze Spicetki dodawały różne wpisy i zdjęcia sugerujące ponowną reaktywację zespołu. Były widywane na próbach wokalnych na kilka dni przed zakończeniem olimpiady. Spice Girls ponownie zaśpiewały wspólnie podczas Ceremonii Zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Londynie 12 sierpnia 2012. Wykonały performance z symbolem Wielkiej Brytanii- charakterystycznymi taksówkami. Wykonały mix piosenek Wannabe i Spice Up Your Life.

Sukces grupy[edytuj | edytuj kod]

Wokalistki Spice Girls są autorkami oraz współautorkami wszystkich tekstów swoich piosenek. Grupa znalazła się na liście najlepiej sprzedających artystów z liczbą ponad 55 milionów sprzedanych płyt na całym świecie, najwięcej spośród wszystkich żeńskich grup śpiewających w XX wieku[potrzebne źródło]. Spośród ich piosenek 11 dotarło na szczyt listy przebojów w Wielkiej Brytanii. W USA grupa Spice Girls wypromowała swój album Spice trzema singlami, które następnie dotarły do Top 5, a singel Wannabe sprzedał się w 7 milionach egzemplarzy. Twórczość zespołu obejmuje także 14 longplayów, zarówno tych nagranych wspólnie, jak i solo. Poza tym zespół udzielał się także na charytatywnych singlach, m.in. (How Does It Feel) To Be On Top Of The World i It's Only Rock 'n' Roll. Spice Girls swoją muzyką promowały napój Pepsi, wydając na potrzeby promocji singel Step To Me, a następnie Move Over / Generation Next, który zawierał nagranie live tego utworu. Grupa wystąpiła także w filmie Spiceworld zajmującym 2 miejsce w Wielkiej Brytanii tuż po Titanicu z 1997.

Co roku każda z dziewczyn Spice Girls dostaje dwa miliony dolarów ze sprzedaży wszystkiego, co dotyczy nazwy ich zespołu.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Spice Girls.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reklamy TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1996 Channel 5 – z piosenką The Power Of Five
  • 1997 Impulse Spice – z piosenką Spice Up Your Life
  • 1997 Pepsi – z piosenką Move Over (Generation Next)
  • 2007 Sieć sklepów TESCO (świąteczna reklama bez żadnej piosenki)

Literatura przedmiotu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Stephen Thomas Erlewine: Spice Girls Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-12-19].
  2. Simon Fuller and Judy Craymer plan Spice Girls musical (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 21 maja 2013].
  3. Spice Girls collection mission for Liz West (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 21 maja 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]