Spiro T. Agnew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spiro Theodore Agnew

Data i miejsce urodzenia	9 listopada 1918 Baltimore, Maryland
Data i miejsce śmierci	17 września 1996 Berlin, Maryland
39. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych
Przynależność polityczna	Partia Republikańska
Okres urzędowania	od 20 stycznia 1969 do 10 października 1973
Poprzednik	Hubert Humphrey
Następca	Gerald Ford
55. gubernator stanu Maryland
Okres urzędowania	od 25 stycznia 1967 do 7 stycznia 1969
Poprzednik	J. Millard Tawes
Następca	Marvin Mandel
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Spiro Theodore Agnew, właśc. Spiro Anagnostopoulos (ur. 9 listopada 1918 w Baltimore, zm. 17 września 1996 w Berlinie w Maryland) – republikański polityk amerykański, 39. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych w latach 1969-1973.

Studiował chemię na uniwersytecie w Baltimore, potem zdobył dyplom z prawa na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa i w 1949 r. został przyjęty do palestry. W następnych latach wkroczył na scenę polityczną i w 1967 r. został gubernatorem stanu Maryland, gdzie wprowadził w życie programy skierowane przeciw ubóstwu. W 1968 r. nominowany na wiceprezydenta za prezydentury Nixona, Agnew występował jako orędownik prawa i porządku. Jako wiceprezydent atakował przeciwników wojny wietnamskiej, zwłaszcza studentów i profesorów uczelni amerykańskich, zarzucając im brak wiary w tradycyjne wartości. Z podobnych powodów oskarżał też media.

W 1971 reprezentował USA na obchodach 2500-lecia Cesarstwa Perskiego, które były jednym z największych w historii zgromadzeń koronowanych głów i przywódców z całego świata.

Ponownie wybrany razem z Nixonem w 1972 r. Agnew został zmuszony do rezygnacji z urzędu, gdy śledztwo Departamentu Sprawiedliwości ujawniło dowody korupcji z okresu jego urzędowania w Maryland. Oskarżano go także o korupcję w okresie piastowania wiceprezydentury. Został skazany na trzy lata okresu probacji i grzywnę w wysokości 10 tys. USD, został też pozbawiony prawa wykonywania zawodu prawnika w Maryland.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Biografia w Biographical Directory of the United States Congress (ang.)
Biografia Senat Stanów Zjednoczonych (ang.)

p • d • e Wiceprezydenci Stanów Zjednoczonych

John Adams • Thomas Jefferson • Aaron Burr • George Clinton • Elbridge Gerry • Daniel Tompkins • John C. Calhoun • Martin Van Buren • Richard Johnson • John Tyler • George Dallas • Millard Fillmore • William R. King • John Breckinridge • Hannibal Hamlin • Andrew Johnson • Schuyler Colfax • Henry Wilson • William Wheeler • Chester Arthur • Thomas Hendricks • Levi Morton • Adlai Ewing Stevenson • Garret Hobart • Theodore Roosevelt • Charles Warren Fairbanks • James Sherman • Thomas Marshall • Calvin Coolidge • Charles Gates Dawes • Charles Curtis • John Nance Garner • Henry Wallace • Harry Truman • Alben Barkley • Richard Nixon • Lyndon B. Johnson • Hubert Humphrey • Spiro T. Agnew • Gerald Ford • Nelson Rockefeller • Walter Mondale • George H. W. Bush • Dan Quayle • Al Gore • Dick Cheney • Joe Biden

p • d • e Gabinet Richarda Nixona (1969-1974)

	Prezydent	Richard Nixon

	Wiceprezydent	Spiro T. Agnew • Gerald Ford

	Szefowie departamentów	Dyplomacja: William P. Rogers • Henry Kissinger – Skarb: David M. Kennedy • John Connally • George P. Shultz • William Simon – Obrona: Melvin R. Laird • Elliot Richardson • James Schlesinger – Sprawiedliwość: John N. Mitchell • Richard G. Kleindienst • Elliot Richardson • William Saxbe — Poczta: Winton M. Blount – Zasoby Wewnętrzne: Walter Joseph Hickel • Rogers Morton – Rolnictwo: Clifford M. Hardin • Earl Butz – Handel: Maurice H. Stanst • Peter Peterson • Frederick B. Dent – Praca: George P. Shultz • James D. Hodgson • Peter J. Brennan – Zdrowie, Edukacja i Opieka Społeczna: Robert Finch • Elliot Richardson • Caspar Weinberger — Urbanizacja: George W. Romney • James T. Lynn – Transport: John A. Volpe • Claude S. Brinegar

	Pozostali członkowie gabinetu	Szef Sztabu Białego Domu: H. R. Haldeman • Alexander Haig – Kierownik Agencji Ochrony Środowiska: William D. Ruckelshaus • Russell E. Train – Dyrektor Urzędu Planowania i Budżetu: Robert Mayo • George P. Shultz • Caspar Weinberger • Roy Ash – Reprezentant ds. Handlu: Carl J. Gilbert • William D. Eberle – Ambasador przy ONZ: Charles W. Yost • George H. W. Bush • John A. Scali

p • d • e Gubernatorzy Maryland

Kolonialni	L. Calvert • Greene • Stone • Fendall • P. Calvert • C. Calvert, 3. baron • Wharton • Notley • C. Calvert, 3. baron • B. Calvert • Joseph • Coode • Neh. Blakiston • Copley • Lawrence • Andros • Greenberry • Andros • Lawrence • Nicholson • Nat. Blakiston • Tench • Seymour • Lloyd • Hart • Brooke • C. Calvert, 5. baron • B.L. Calvert • Ogle • C. Calvert, 5. baron • Ogle • Bladen • Ogle • Tasker • Sharpe • Eden

Stanowi	Johnson • T. Lee • Paca • Smallwood • J. Howard • Plater • Brice • T. Lee • Stone • Henry • Ogle • Mercer • R. Bowie • Wright • E. Lloyd • R. Bowie • Winder • Ridgely • C. Goldsborough • Sprigg • Stevens • Kent • Martin • T. Carroll • Martin • G. Howard • J. Thomas • Veazey • Grason • F. Thomas • Pratt • P. Thomas • Lowe • Ligon • Hicks • Bradford • Swann • O. Bowie • Whyte • Groome • J. Carroll • Hamilton • McLane • H. Lloyd • Jackson • Brown • Lowndes • Smith • Warfield • Crothers • P. Goldsborough • Harrington • Ritchie • Nice • O'Conor • Lane • McKeldin • Tawes • Agnew • Mandel • B. Lee • Mandel • Hughes • Schaefer • Glendening • Ehrlich • O'Malley