Splątanie
| Dezorientacja, nie określona | |||
|
|||
| MeSH | D003221 | ||
Zespół splątaniowy, zespół amentywny (określene też jako splątanie, amencja) – zaburzenia świadomości o etiologii egzogennej przejawiające się głębokimi zmianami świadomości. Zwykle jest to przejaw ciężkiej dysfunkcji mózgu. Występuje w przebiegu niewydolności krążenia mózgowego, infekcjach, zatruciach, zaburzeniach metabolicznych (cukrzyca, uszkodzenie wątroby, nerek), czasem jako powikłanie przebiegu psychoz endogennych (mania, katatonia).
Spis treści |
Objawy [edytuj]
- Zaburzenia struktury myślenia (inkoherencja, zwana też splątaniem).
- Głębokie przymglenie świadomości z całkowitą utratą kontaktu i dezorientacją.
- Pobudzenie ruchowe ograniczone do niewielkiej przestrzeni (określane jako pobudzenie "w obrębie łóżka").
- Mogą mu towarzyszyć nieprecyzyjne, zmienne omamy i urojenia.
Splątanie narasta i ustępuje stopniowo, trwać może długo (tygodnie, niekiedy miesiące), po przeminięciu - niepamięć całkowita.
Leczenie [edytuj]
Przede wszystkim powinno być ukierunkowane na leczenie choroby podstawowej w przypadku której zespół splątaniowy może występować jako jej objaw. W celu zniesienia pobudzenia ruchowego stosuje się klometiazol, tiapryd, BZD, hydroksyzynę, neuroleptyki w małych i średnich dawkach (pochodne fenotiazyny). Odżywianie i nawadnianie pacjenta.
Miejsce leczenia [edytuj]
Wskazana jest hospitalizacja na oddziale odpowiadającym chorobie podstawowej. W przypadku psychoz endogennych hospitalizacja na oddziale psychiatrycznym.
Bibliografia [edytuj]
- "Zasady rozpoznawania i leczenia zaburzeń psychicznych" S. Pużyński i M.Beręsewicz.
- I. Krupka-Matuszczyk, M. Matuszczyk: Psychiatria: podręcznik dla studentów pielęgniarstwa. Katowice: Wydawnictwo ŚUM, 2007, s.31. ISBN 978-83-7509-047-5
- M. Jarema, J. Rabe-Jabłońska: Psychiatria: podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2011, s.28. ISBN 9788320041804