Splątki neurofibrylarne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Splątki neurofibrylarne (zwyrodnienie neurowłókienkowe Alzheimera, ang. neurofibrillary tangles, NFTs) – patologiczne, wewnątrzkomórkowe agregacje białek, spotykane w cytoplazmie neuronów w niektórych chorobach neurodegeneracyjnych. Splątki są utworzone z hiperfosforylowanego białka tau. Mogą być widoczne na preparatach barwionych H-E, ale najlepiej widać je przy zastosowaniu specjalnych technik barwienia, takich jak metoda Bielschowsky'ego albo metoda Bodiana. Zostały opisane po raz pierwszy przez Alois Alzheimera. Są charakterystyczne, ale nie patognomoniczne, dla choroby Alzheimera. Obserwuje się je również w neuronach istoty czarnej w parkinsonizmie pośpiączkowym, w chorobie Guam, w korze mózgowej w parkinsonizmie pourazowym, w pniu mózgu i wzgórzu w postępującym porażeniu nadjądrowym[1].

Polskie określenie „splątki” wprowadził Jerzy Vetulani[2].

Przypisy

  1. Paweł P Liberski, Wielisław Papierz, Wojciech Kozubski, Iwona Kłoszewska, Mirosław Jan Mossakowski: Neuropatologia Mossakowskiego. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2005, s. 505-509. ISBN 83-89309-63-7.
  2. Christopher Turner, Anish Bahra, Katia Cikurel: Crash Course: Neurologia. Wrocław: Elsevier Urban&Partner, s. 118. ISBN 978-83-60290-71-2.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.