Sport w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł jest częścią cyklu artykułów o Bydgoszczy
POL Bydgoszcz COA.svg
Portal Portal Bydgoszcz
Wielka Wioślarska o Puchar Brdy w 2010 r. (na pierwszym planie osada Uniwersytetu Oxford)
Trybuny kryte i wieża sędziowska na torze regatowym
Wioślarze trenujący na Brdzie
Mecz siatkarski Polska-Włochy w hali „Łuczniczka”
Zawody żużlowe na stadionie „Polonii”
Zawodnicy podczas „Kryterium Asów” w 2007 r.
Zawodniczki przygotowujące się do biegu na 3000 m podczas mityngu lekkoatletycznego Enea Cup na stadionie „Zawiszy”

Sport w Bydgoszczy. Bydgoszcz od lat 90. XX w. promuje swój wizerunek marketingowy jako miasto sportu. Działalność prowadzi wiele klubów w różnorodnych dyscyplinach, istnieje również bogata infrastruktura sportowa. Bydgoszcz posiada bogate tradycje w sportach wodnych (wioślarstwie, kajakarstwie), sporcie żużlowym, kolarstwie, a także lekkiej atletyce.

Ujęcie statystyczne[edytuj | edytuj kod]

Według danych GUS w 2010 r. w Bydgoszczy znajdowało się 80 klubów sportowych, do których należało 6,9 tys. osób (w tym 80% to młodzież do lat 18). Kluby posiadały łącznie 122 sekcje sportowe, a pracowało w nich 173 trenerów i 195 instruktorów[1].

Spośród obiektów sportowych, w Bydgoszczy znajdowało się 7 stadionów, 3 wielofunkcyjne hale sportowe o wymiarach powyżej 44 × 22 m i ponad 20 mniejszych, 16 kortów tenisowych (w tym 5 krytych), kilkanaście krytych pływalni, tory: łucznicze, kartingowe, mini żużla, speedrowerowy, 4 strzelnice, 3 pola golfowe (w tym jedno profesjonalne, i dwa do nauki golfa), skatepark, tory zjazdowe dla kolarstwa ekstremalnego oraz tor narciarski o długości 300 m. Miłośnicy kolarstwa mogli korzystać z 50 km dróg rowerowych[1]. Bydgoszcz dysponuje bogatą bazą, zarówno klubów, jak i obiektów sportowych dotyczących sportów wodnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze informacje o uprawianiu sportu w Bydgoszczy pochodzą z 1818 r., kiedy zanotowano, że we wsi Bocianowo (dzisiejsze Śródmieście) zorganizowano boisko turnerskie[2] (pole do ćwiczeń gimnastycznych wraz z przyrządami – drążkami, poręczami, trapezem, kółkami, opracowanymi według pioniera systemu ćwiczeń sportowych Friedricha Ludwika Jahna).

Przed 1920 r.[edytuj | edytuj kod]

Przed 1920 duży udział w sporcie bydgoskim posiadali Niemcy. W 1894 r. założyli towarzystwo wioślarskie Frithjof. Powstało również towarzystwo gimnastyczno-atletyczne Turnverein, klub tenisowy Palästra, a kiedy na Pomorzu rozpowszechniła się piłka nożna – klub Sportbrüder. Przeciwwagą tych klubów było powstałe w 1886 r. polskie Towarzystwo Gimnastyczne Sokół. Poza działalnością sportową organizacja ta wychowywała młodych ludzi w duchu patriotyzmu, uczyła adeptów polskiej historii i literatury, a nawet zorganizowała polski teatr amatorski.

W 1918 na Wilczaku młodzi polscy robotnicy założyli Towarzystwo Terminatorów. W tym samym czasie powstało Koło Sportowe Młodzieży Polskiej.

Okres międzywojenny[3][edytuj | edytuj kod]

Po 1920 r. niemieckie towarzystwa sportowe zjednoczyły się w Związek Niemieckich Towarzystw Gimnastycznych w Polsce (z siedzibą w Bydgoszczy). Sport wyczynowy bydgoskich Niemców koncentrował się w klubach:

Dwójka podwójna wioślarzy niemieckich osiągnęła klasę pozwalającą na występowanie w reprezentacji Polski.

W tym samym czasie polskie organizacje sportowe rozpoczęły oficjalną działalność. Poza istniejącymi już organizacjami powstało także dużo nowych klubów, m.in. sekcja piłki nożnej Terminator (późniejsza Gwiazda). 16 marca 1920 r. założono polską przeciwwagę dla niemieckiego Frithjofu – Towarzystwo Wioślarskie Tryton, przemianowane później na BTW Bydgoszcz. W mieście w latach 20. XX w. istniało 32 klubów jednosekcyjnych i 23 wielosekcyjnych oraz liczne kluby zakładowe (170 klubów i kół sportowych). W 1933 r. powstał także Wojskowy Klub Sportowy.

Renomę ogólnopolską, a nawet międzynarodową zdołały sobie wywalczyć następujące kluby bydgoskie:

Szczególnie bogate tradycje posiada Bydgoszcz w sportach wodnych: wioślarstwie i kajakarstwie. Bydgoszcz nazywano przed II wojną światową, a także i obecnie „stolicą polskiego wioślarstwa”, gdyż istniały tu najlepsze kluby wioślarskie w Polsce i wychowali się pierwsi mistrzowie i polscy medaliści olimpijscy w tej dyscyplinie. Popularność tych dyscyplin wynikała z dogodnych warunków naturalnych. Bydgoszcz osadzona jest wśród cieków wodnych: Brdy, Wisły i Kanału Bydgoskiego, których łączna długość na terytorium miasta przekracza 50 km, a w rejonie ujścia Brdy do Wisły od 1879 r. istnieje port drzewny, przekształcony w 1912 r. w najstarszy w Polsce tor regatowy[4].

W latach 20. XX w. dzięki inicjatywie Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego rozbudowano tor regatowy w Brdyujściu tworząc z niego krajowe centrum sportów wodnych. Na wyspie dzielącej tor regatowy od Wisły w pobliżu mety w Łęgnowie zbudowano szatnie, hangary oraz drewniane, kryte trybuny na 2500 widzów, które oddano do użytku w dniu 3 sierpnia 1924 r. podczas Wszechpolskich Regat, na których był obecny Prezydent RP Stanisław Wojciechowski.

W 1929 r. na torze regatowym rozegrano Mistrzostwa Europy w wioślarstwie, w których uczestniczyło 11 państw. Polska załoga, złożona z bydgoszczan zdobyła brązowy medal. Przez dwa dni zawody oglądało wtedy 30 tys. ludzi, co do dzisiaj jest rekordem nie powtórzonym na regatach wioślarskich w Polsce.

Regaty ogólnopolskie były organizowane w Brdyujściu corocznie aż do 1937 r. Tor był także miejscem rozgrywania regat międzynarodowych (1927, 1928, 1936, 1937, 1938 r.)

W rankingu osiągnięć sportowych[3] bydgoskich zawodników najlepiej wypadali przedstawiciele sportów wodnych. Największe sukcesy odnosili wioślarze i wioślarki, którzy byli wielokrotnymi mistrzami Polski (kilkadziesiąt medali), medalistami mistrzostw Europy. Brązowy medal zdobyła bydgoska załoga wioślarska BTW (czwórka ze sternikiem) na olimpiadzie w Amsterdamie w 1928 r. W igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 r. bydgoszczanin Jerzy Braun, członek BTW zdobył srebrny i brązowy medal w wyścigach wioślarskich (dwójka i czwórka ze sternikiem). Bydgoski Klub Wioślarski i Kolejowy Klub Wioślarski były najwyżej sklasyfikowanymi klubami wioślarskimi w Polsce lat 30. XX w. Spośród sukcesów międzynarodowych należy wymienić oprócz medalu olimpijskiego liczne medale mistrzostw Europy.

W mieście działało 12 klubów wioślarskich, w tym 2 niemieckie. Najstarsze kluby miały rodowód XIX-wieczny („Brda” – 1894, „Wisła” – 1896). Pod koniec lat 30. XX w. sporty wodne uprawiało w Bydgoszczy 1,1 tys. zawodników i zawodniczek korzystając z floty 112 łodzi. Uprawiano również kajakarstwo i żeglarstwo. Na torze regatowym stacjonowało kilkadziesiąt żaglówek należących do kilku klubów.

Spośród innych dyscyplin, w których wyróżniali się sportowcy z Bydgoszczy można wymienić:

  • łucznictwo: bydgoszczanin F. Majewski został mistrzem świata w 1937 r., poza tym liczne tytuły mistrzów Polski;
  • kolarstwo: bydgoszczanin Feliks Więcek wygrał w 1928 r. pierwszy Tour de Pologne;
  • lekka atletyka: w Bydgoszczy istniała najsilniejsza sokolska sekcja lekkoatletyczna w kraju, rozegrano tu mistrzostwa Polski w lekkoatletyce żeńskiej 1930 i męskiej 1933; z Bydgoszczy pochodzili liczni medaliści mistrzostw Polski i olimpijczycy (młociarze, oszczepnicy, sprinterzy);
  • tenis: rozegrano w Bydgoszczy kilka turniejów o Mistrzostwo Polski oraz międzynarodowych, w barwach BKS grali czołowi polscy zawodnicy;
  • boks: bydgoszczanin został wicemistrzem Polski w 1927, w latach 30. reprezentantami Polski i czołowymi pięściarzami kraju byli bydgoszczanie Łukowski i Urbaniak;
  • zapasy: w latach 30. mistrzami Polski zostali zawodnicy klubu „Siła”: Franciszek Gestwiński i Rakocki;
  • strzelectwo sportowe: chor. F. Fąferek został mistrzem i reprezentantem Polski,
  • sport żużlowy: Jan Witkowski z Bydgoskiego Towarzystwa Motocyklowego zdobył w 1935 r. tytuł pierwszego mistrza Polski na żużlu,
  • piłka nożna: KS „Polonia” uzyskiwał tytuły mistrzów Pomorza od 1928 r., brakowało natomiast sukcesów w rozgrywkach krajowych;

W okresie międzywojennym założono w Bydgoszczy wiele okręgowych organizacji i związków sportowych, które istnieją po dzień dzisiejszy (m.in. Kujawsko-Pomorski Związek Piłki Nożnej). W 1922 r. zorganizowano pierwszy w kraju Komitet Wychowania Fizycznego, który stał się wzorcem do powołania Komitetu Państwowego.

Zbudowano również wiele obiektów sportowych:

  • Stadion Miejski (otwarty 3 sierpnia 1924 w obecności prezydenta RP S. Wojciechowskiego), zawierał 6 boisk treningowych, urządzenia lekkoatletyczne, tor żużlowy, tor kolarski, dzisiaj KS „Polonia”,
  • cztery boiska piłkarskie, w tym stadion miejski „Świtały” na Wilczaku z trybuną,
  • tor łuczniczy na Stadionie Miejskim,
  • 7 przystani wioślarskich,
  • 2 pływalnie na Brdzie z wodą bieżącą,
  • ponad 30 kortów tenisowych, w tym 2 kryte,
  • 10 sal gimnastycznych,
  • tor wyścigów konnych na Kapuściskach Małych wraz z trybuną i stanowiskiem sędziowskim (zlikwidowany po II wojnie światowej)[5],
  • 4 strzelnice sportowe, w tym najważniejsze: na Jachcikach i przy ul. Toruńskiej,
  • tory saneczkowe w Myślęcinku.

Okres po II wojnie światowej[6][edytuj | edytuj kod]

W okresie powojennym Bydgoszcz tradycyjnie stała się „stolicą wioślarstwa polskiego”. W latach 1945-1950, do czasu przeniesienia wszystkich związków sportowych do Warszawy, w Bydgoszczy mieściła się centrala Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich.

Reaktywowano większość klubów przedwojennych oraz powołano nowe, w tym Wojskowy Klub Sportowy „Zawisza” z chwilą powołania w mieście dowództwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego.

W latach powojennych wybudowano liczne obiekty sportowe m.in.: stadiony: Zawiszy (1957-1960) i „Brdy” (1949-1960), stadion hokejowy „Torbyd” (1959), kilka basenów. W latach 60. XX w. rozbudowano stadion i tor żużlowy „Polonii” oraz zbudowano kompleks sportowy „Astorii” mieszczący m.in. halę sportową i basen. Z kolei w latach 70. zbudowano m.in. tor kartingowy (1974-1977), stadion i halę „Chemika” (1974-1980) i wiele innych obiektów.

Przez cały okres powojenny, w kilku etapach modernizowano tor regatowy. Od 1945 do 1952 r. na torze w Brdyujściu rozgrywano corocznie regaty krajowe o Mistrzostwo Polski. Później wybudowany Tor regatowy Malta w Poznaniu oraz unowocześnienie wyposażenia torów w Kaliszu, Kruszwicy i Szczecinie odebrało Bydgoszczy wyłączne prawo organizacji mistrzostw Polski. Mimo że w latach 1957-1996 wykonano cztery modernizacje toru, łącznie z jego przedłużeniem, budową trybun, wieży sędziowskiej i wioski zawodniczej, to bydgoski obiekt nie był w stanie dorównać do Malty w Poznaniu.

W okresie 1989-2009 wykonano kolejne obiekty: halę sportowo-widowiskową „Łuczniczka” (2002), tor kajakarstwa górskiego (1996), tor łuczniczy, liczne baseny, korty, boiska, zmodernizowano przystanie wioślarskie, kajakarskie i żeglarskie.

Osiągnięcia sportowców bydgoskich po wojnie oprócz sukcesów wioślarzy i kajakarzy dotyczyły również innych dyscyplin. Sport bydgoski zaczął liczyć się w kraju obok takich potentatów jak Śląsk, Warszawa, Kraków, czy Łódź.

Spośród dyscyplin, w których wyróżniali się sportowcy z Bydgoszczy można wymienić:

  • kajakarstwo: już w 1950 r. kajakarze bydgoscy (KS „Wodnik”) sięgnęli po tytuł mistrzów Pomorza, Daniela Walkowiakówna-Pilecka była najlepszą polską kajakarką – zdobyła 32 tytuły mistrzów Polski, była medalistką olimpijską z Rzymu, natomiast KS „Zawisza” tylko do 1967 r. zdobył 5 razy drużynowe mistrzostwo kraju i 32 tytuły mistrza indywidualnie;
  • lekka atletyka: w Bydgoszczy wychowali się liczni mistrzowie kraju, w 1947 r. Harcerski Klub Sportowy zdobył drużynowe mistrzostwo Polski, w latach 50. w „Zawiszy” powstał najsilniejszy lekkoatletyczny team w kraju (z medalistami olimpijskimi Zdzisławem Krzyszkowiakiem, Teresą Ciepły oraz medalistami mistrzostw świata i Europy), który wielokrotnie zdobył mistrzostwo kraju indywidualnie i drużynowo, z Bydgoszczy pochodzili mistrzowie kraju w maratonie (R. Marczak, W. Perszke, S. Górny, W. Pałczyński), wieloboju (A. Chmara), biegach (P. Piekarski, A. Kohutek) i wielu innych;
  • sport żużlowy: bydgoszczanie odnosili sukcesy już w latach 50. – „Gwardia” w 1955 r. została mistrzem Polski i później 6 razy powtórzyła ten sukces, drugie miejsce w rozgrywkach zajęła 7 razy, a trzecie 12 razy, aż do 2008 r. Mieczysław Połukard w 1961 r. został drużynowym mistrzem świata, Tomasz Gollob w latach 90. był wielokrotnym medalistą mistrzostw świata i zwycięzcą zawodów z cyklu Grand Prix;
  • gimnastyka: bydgoszczanin T. Bettyna był mistrzem Polski i wielokrotnym reprezentantem kraju z lat 50., Zawisza drużynowym mistrzem Polski w 1967 r., od 1972 r. klub „Zawisza” zdobywał większość tytułów indywidualnych i drużynowych mistrzów Polski, jednym z najlepszych zawodników w historii polskiej gimnastyki (m.in. mistrzem Europy z 1975 r.) jest bydgoszczanin Andrzej Szajna;
  • boks: pięściarze Klubu Kolejowego „Brda” należeli do czołówki krajowej sięgając po ekstraklasę bokserską Europy, bydgoszczanin Jerzy Adamski został mistrzem Europy, a w 1960 r. w Rzymie dwóch medalistów olimpijskich pochodziło z bydgoskich klubów, R. Petek został mistrzem Europy w 1967 r.;
  • strzelectwo sportowe: w latach 40. w Bydgoszczy mieszkał i trenował mistrz świata i olimpijczyk Józef Kiszkurno, a w latach 50. i 60. medaliści mistrzostw Europy i świata; tylko w latach 1945-1967 bydgoszczanie zdobyli 73 tytuły mistrzów krajowych, w latach 60. i 70. mistrzami Europy zostawali zawodnicy „Zawiszy”: S. Masztak (1965), E. Kowalewska (1972-1973), R. Siemionow (1974, 77), Adam Kaczmarek w 1986 r. został mistrzem świata;
  • łyżwiarstwo figurowe: w latach 1961-1964 w barwach BKS „Polonia” startował F. Spitol, który w tym okresie zdobył 3 razy tytuł mistrza Polski;
  • kolarstwo: w latach 40. i 50. członkowie klubu „Brda” nie mieli sobie równych w wyścigach torowych, w latach 70. triumfowali indywidualnie w kraju T. Kmieć i R. Wilczyński, najbardziej znanymi kolarzami wyczynowymi z Bydgoszczy są Marek Leśniewski – srebrny medalista olimpiady w Seulu oraz Sylwester Szmyd – występujący w znanych teamach kolarskich zachodniej Europy;

Bydgoskie kluby sportowe[edytuj | edytuj kod]

W Bydgoszczy działa kilka wielosekcyjnych klubów sportowych, kojarzonych przez kibiców nierzadko po jednej z najważniejszych sekcji, na której polu znany jest dany klub.

Klub Rok założenia sekcje
Alfa Bydgoszcz 2003 rugby
Artego Bydgoszcz 1994 koszykówka kobiet
AZS WSG Bydgoszcz 2007 rugby
AZS UKW Bydgoszcz 2007 piłka ręczna
Astoria Bydgoszcz 1924 koszykówka, wioślarstwo, kajak-polo, pływanie
Baza Bydgoszcz 1994 baseball
Budowlany Klub Sportowy 1956 piłka nożna, lekkoatletyka, łucznictwo
Bydgoski Klub Wioślarek 1926 wioślarstwo
Bydgoskie Towarzystwo Wioślarskie 1920 wioślarstwo
Bydgostia Bydgoszcz 1928 wioślarstwo, żeglarstwo, turystyka kajakowa
Bydgoszcz Archers 2009 futbol amerykański
Bydgoszcz Raiders 2012 futbol amerykański
Casimirus Bydgoszcz 2006 piłka nożna
Chemik Bydgoszcz 1949 piłka nożna, siatkówka mężczyzn, szachy
Gwiazda Bydgoszcz 1920 piłka nożna, zapasy, tenis stołowy, brydż
KKP Bydgoszcz 2007 piłka nożna kobiet
Kopernik Bydgoszcz 1994 sprint, kajak-polo
KS Bydgoszcz Archers 2009 futbol amerykański
Novum Bydgoszcz  ??? koszykówka
Pałac Bydgoszcz 1982 siatkówka kobiet
Polonia Bydgoszcz 1920 piłka nożna, tenis ziemny, żużel
Ramiel Bydgoszcz 2007 piłka nożna
Zawisza Bydgoszcz 1946 lekkoatletyka, piłka nożna, spadochronowa, strzelectwo, podnoszenie ciężarów, gimnastyka, boks, sporty wodne
ZSMS Bydgoszcz  ??? koszykówka kobiet

Sport w Bydgoszczy według dyscyplin sportowych[edytuj | edytuj kod]

Bydgoski żużel[edytuj | edytuj kod]

Jedną z wizytówek sportowych Bydgoszczy jest sekcja żużlowa BKS Polonii Bydgoszcz. Klub założony został w 1920 roku, w 1946 powstała również sekcja żużlowa, a od 2003 roku istnieje ona oddzielnie jako BTŻ (Bydgoskie Towarzystwo Żużlowe) Polonia Bydgoszcz.

Polonia Bydgoszcz jest wielokrotnym medalistą Mistrzostw Polski, zdobyła łącznie ponad 80 medali, w tym prawie 40 złotych (więcej). Najsłynniejszymi zawodnikami klubu byli bydgoszczanie: Mieczysław Połukard i Tomasz Gollob. Ponadto barw klubowych bronili tacy jeźdźcy jak: Bolesław Bonin, Zbigniew Raniszewski, Henryk Glücklich, Stanisław Kasa, Andrzej Koselski, Marek Ziarnik, Bolesław Proch, Zdzisław Rutecki, Ryszard Dołomisiewicz, Jacek Gollob, Waldemar Cieślewicz, Piotr Protasiewicz, Robert Sawina, Emil Sajfutdinow, Tony Rickardsson, Sam Ermolenko, Andy Smith, Henrik Gustafsson, Ryan Sullivan, Todd Wiltshire, Mark Loram, Andreas Jonsson i wielu innych.

Klub był organizatorem wielu bardzo ważnych imprez rangi światowej, jak chociażby Finału Drużynowych Mistrzostw Świata w 1995 r. oraz organizowanego co roku od 1998 r. jednego z turniejów Grand Prix, wyłaniającego indywidualnego mistrza świata. Bydgoszcz organizowała także finały Indywidualnych Mistrzostw Polski. Od 1982 r. w Bydgoszczy odbywa się Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych, które już tradycyjnie otwiera żużlowy sezon na krajowych torach.

Zobacz też: Sport żużlowy, Drużynowe Mistrzostwa Świata na Żużlu, Grand Prix, Indywidualne Mistrzostwa Świata na Żużlu, Indywidualne Mistrzostwa Polski na Żużlu, Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych, Derby Pomorza i Kujaw

Bydgoska piłka nożna[edytuj | edytuj kod]

Bydgoszcz w historii piłki nożnej odcisnęła swoje znaczące piętno, na które warto zwrócić uwagę: światowej klasy piłkarze, wielosezonowi pierwszoligowcy oraz kilka meczów międzypaństwowych reprezentacji A.

Bydgoscy piłkarze[edytuj | edytuj kod]

Z Bydgoszczy pochodzi jedna z największych gwiazd polskiej piłki, Zbigniew Boniek, wychowanek Zawiszy Bydgoszcz, wieloletni gracz Widzewa Łódź i Juventusu, uczestnik 3 turniejów finałowych mistrzostw świata (Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (III miejsce), Meksyk 1986) oraz aktualny Prezes PZPN i Stefan Majewski (Hiszpania 1982 (III miejsce), Meksyk 1986). Ponadto bydgoskie korzenie ma bramkarz Arkadiusz Onyszko (wicemistrzostwo olimpijskie w Barcelonie 1992).

Bydgoskie kluby piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Choć Bydgoszcz wydała takich piłkarzy, niestety nie może poszczycić się klubowymi sukcesami. Aż 2 kluby mogą poszczycić się w swojej historii grą w Ekstraklasie (Polonia Bydgoszcz oraz Zawisza Bydgoszcz), a dodatkowe 3 w II lidze piłkarskiej (Brda Bydgoszcz, Chemik Bydgoszcz oraz BKS Bydgoszcz).

Obecnie w Bydgoszczy piłkarskie sekcje posiadają:

Zawisza Bydgoszcz[edytuj | edytuj kod]

Zawisza Bydgoszcz ma na koncie kilka piłkarskich sukcesów. Przez 12 sezonów grał w Ekstraklasie, w tym w sezonie 1989/90 zdobył czwarte miejsce w I lidze, a sezon później dotarł do 1/2 finału Pucharu Polski.

Juniorzy Zawiszy są bardziej utytułowani: Mistrzostwo Polski juniorów U-19 (1981) oraz Wicemistrzostwo Polski juniorów U-19 (1958).

Sezon Tabela Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bilans bramkowy Punkty
1993/94 18/18 34 4 9 21 30-70 17
1992/93 13/18 34 12 6 16 41-60 30
1991/92 8/18 34 11 12 11 43-42 34
1990/91 14/16 30 8 7 15 27-41 23
1989/90 4/16 30 13 7 10 36-25 37
1980/81 15/16 30 9 5 16 25-43 23
1979/80 14/16 30 8 8 14 35-52 24
1977/78 15/16 30 11 5 14 29-32 27
1966/67 13/14 26 20-35 19
1965/66 9/14 26 10 4 12 30-35 24
1964/65 8/14 26 9 6 11 34-41 24
1961 14/14 26 18-64 10
Polonia Bydgoszcz[edytuj | edytuj kod]

Obecnie znany z żużla bydgoski klub, Polonia Bydgoszcz, przez 7 sezonów grał w Ekstraklasie, zdobywając 5. lokatę w sezonie 1960. W tym samym sezonie Królem strzelców Ekstraklasy z 17 bramkami został zawodnik Polonii, Marian Norkowski.

W latach 1954 i 1955 roku klub występował pod nazwą Gwardia Bydgoszcz.

Sezon Tabela Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bilans bramkowy Punkty
1961 13/14 26 36-69 19
1960 5/12 22 30-43 22
1959 9/12 22 33-42 20
1958 9/12 22 31-58 19
1956 11/12 22 20-36 15
1955 10/12 22 18-26 18
1954 9/11 20 28-37 16
Tabela wszech czasów I ligi[edytuj | edytuj kod]
Bydgoscy sportowcy – Zbigniew Boniek
Bydgoscy sportowcy – Tomasz Gollob
Teresa Ciepły – bydgoska lekkoatletka, zdobywczyni trzech medali olimpijskich (złoto i srebro w Tokio 1964, brąz w Rzymie 1960)
Beata Mikołajczyk – bydgoska kajakarka, zdobywczyni dwóch medali olimpijskich (srebro w Pekinie 2008, brąz w Londynie 2012)

W Tabeli wszech czasów I ligi Zawisza zajmuje 26/80 pozycję. Drugi bydgoski klub na tej liście, Polonia Bydgoszcz, zajmuje 44/80 pozycję po 7 sezonach gry w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce.

Lp. Nazwa klubu Liczba startów Punkty Mecze Liczba zwycięstw Zwycięstwa za 3 punkty do 1990 r. Zwycięstwa za 3 punkty od 1995 r. Remisy Porażki Porażki za –1 punkt Bramki strzelone Bramki stracone Różnica bramek
26 Zawisza Bydgoszcz 12 292 356 104 4 0 80 172 0 368 540 -172
44 Polonia Bydgoszcz 7 129 156 47 0 0 35 74 0 186 298 -112

Mecze międzypaństwowe w Bydgoszczy[edytuj | edytuj kod]

W Bydgoszczy dotychczas odbył się jedynie jeden mecz żeńskiej reprezentacji w piłce nożnej, w ramach eliminacji do Mistrzostw Europy:

Nr meczu Data Wynik Przeciwnik Polski Strzelcy dla Polski
109. 27 września 2003 2:3 (1:3)  Islandia Żelazko 1', Gawrońska 61'

Poza tym dotychczas odbyło się 10 meczów międzypaństwowych męskiej reprezentacji A:

Typ Nr meczu Data Wynik Przeciwnik Polski Strzelcy dla Polski
tow. 253. 15 października 1972 3:0 (2:0)  Czechosłowacja Kazimierz Deyna 2, Robert Gadocha
tow. 370. 24 maja 1981 3:0 (2:0)  Irlandia Andrzej Iwan, O’Leary (samobójcza), Roman Ogaza
tow. 428. 7 października 1986 2:2 (1:0)  Korea Południowa Ryszard Tarasiewicz, Jan Karaś
tow. 438. 2 września 1987 3:1 (3:0)  Rumunia Marek Leśniak 2, Andrzej Rudy
tow. 597.[7] 25 kwietnia 2001 1:1 (0:0)  Szkocja Radosław Kałużny
tow. 608. 17 kwietnia 2002 1:2 (0:2)  Rumunia Tomasz Hajto
tow. 636. 28 kwietnia 2004 0:0 (0:0)  Irlandia
eME 2008 670.[8][9] 2 września 2006 1:3 (0:0)  Finlandia Łukasz Garguła
tow. 713. 12 sierpnia 2008 2:0 (0:0)  Grecja Ludovic Obraniak 2
tow. 719. 18 listopada 2008 1:0 (1:0)  Kanada Maciej Rybus
Zobacz też: piłka nożna, Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej

Bydgoskie wioślarstwo[edytuj | edytuj kod]

Bydgoszcz posiada bogate tradycje w wioślarstwie i do dzisiaj odnosi w tej dyscyplinie sukcesy zarówno w Polsce, jak i na świecie. Pierwszy medal dla Polski na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie 1928 zdobyła czwórka ze sternikiem, złożona z bydgoszczan. W okresie międzywojennym kluby bydgoskie zdobyły większość tytułów mistrzowskich w Polsce. Natomiast Regionalne Towarzystwo Wioślarskie Bydgostia Bydgoszcz (zał. 1928 r.) jest drużynowym mistrzem Polski nieprzerwanie od 1993 co roku!.

Najsłynniejszym zawodnikiem Bydgostii jest Robert Sycz, dwukrotny złoty medalista Igrzysk Olimpijskich (Sydney 2000, Ateny 2004).

Od 1992 roku odbywają się na Brdzie regaty ósemek ze sternikiem – Wielka Wioślarska o Puchar Brdy. W 2004 i 2005 roku w wyścigach ósemek wystartowały legendarne osady z Uniwersytetu Cambridge i Uniwersytetu Oxfordzkiego. Ich przeciwnikiem był Uniwersytet Kazimierza Wielkiego z Bydgoszczy, który z obu osadami zwyciężył.

Wielokrotny mistrz Polski, Europy i Świata, Teodor Kocerka dwukrotnie również triumfował w regatach o „Diamentowe wiosła” w Henley nad Tamizą w 1955 i 1956 roku.

Bydgoszczy wioślarze zdobyli łącznie 10 medali olimpijskich, w tym 2 złote, 2 srebrne i 6 brązowych.

Zobacz też: wioślarstwo, Wielka Wioślarska o Puchar Brdy
Linki zewnętrzne: www.wielkawioslarska.byd.pl

Kajakarstwo w Bydgoszczy[edytuj | edytuj kod]

Kajakarstwo to jedna z dyscyplin, w której zawodnicy z Bydgoszczy odnoszą największe sukcesy w zawodach krajowych i międzynarodowych. Bydgoscy kajakarze zdobyli łącznie 6 medali olimpijskich, w tym 3 srebrne i 3 brązowe.

Żeglarstwo w Bydgoszczy[edytuj | edytuj kod]

Bydgoska siatkówka[edytuj | edytuj kod]

Od 2006 r. zespoły bydgoskie występują w najwyższej klasie rozgrywkowej zarówno mężczyzn, jak i kobiet.

Siatkarki Pałacu Bydgoszcz (zał. 1982 rok) od lat są już w czołówce polskiej siatkówki (mistrz Polski seniorek, juniorek, trzykrotny zdobywca Pucharu Polski kobiet).

Siatkarze Chemika Bydgoszcz od sezonu 2006/2007 grają w Polskiej Lidze Siatkówki, najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce.

W hali widowiskowo-sportowej „Łuczniczka” rozegrano od 2003 r. kilkanaście meczów reprezentacji Polski, a także odbyły się w niej mecze grupy C Mistrzostw Europy Kobiet w Siatkówce 2009.

Zobacz też: piłka siatkowa, Liga Światowa siatkarzy, Polska Liga Siatkówki,

Bydgoska koszykówka[edytuj | edytuj kod]

Bydgoską koszykówkę reprezentuje Astoria Bydgoszcz, założona 1 kwietnia 1924 roku (największy sukces – 6. miejsce w PLK w sezonie 2004/2005). Mecze odbywały się od 2002 roku na Hali sportowo-widowiskowej „Łuczniczka”. Od sezonu 2010/2011 mecze odbywają się w hali przy Zespole Szkół nr 7 w Bydgoszczy.

Inne koszykarskie zespoły w Bydgoszczy to Kadus Bydgoszcz (drużyna koszykówki kobiecej) oraz Artego Bydgoszcz (grający od (2009) w PLKK).

W hali widowiskowo-sportowej „Łuczniczka” rozegrano od 2003 r. kilka meczów reprezentacji Polski, a także odbyły się w niej mecze grupy E Mistrzostw Europy w Koszykówce Mężczyzn 2009:

Zobacz też: koszykówka, Polska Liga Koszykówki

Bydgoski baseball[edytuj | edytuj kod]

Bydgoski baseball reprezentuje UBKS Baza Bydgoszcz, założona przy Szkole Podstawowej nr 35 w 1994 r. przez dzisiejszego prezesa i trenera panią Beatę Kruszczyńską-Henke. Klub może pochwalić się wieloma sukcesami i osiągnięciami[10]. Baza od 2006 roku startuje w polskiej lidze baseballa.

Zobacz też: baseball, Polski Związek Baseballu i Softballu
Linki zewnętrzne: baseball.pl, [1]

Bydgoskie kolarstwo[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą, historyczną edycją w dniach 7-11 września 1928 roku wygrał Bydgoszczanin Feliks Więcek z Bydgoskiego Klubu Kolarzy. Wygrał on sześć z ośmiu etapów wyścigu i tryumfował w Warszawie. Na starcie stanęło wówczas 71 kolarzy, którzy w Biegu Dookoła Polski do pokonania mieli łącznie 1491 km. W II Biegu Dookoła Polski (1929) uzyskał on czwartą lokatę.

Najbardziej znanymi kolarzami pochodzącymi z BydgoszczyMarek Leśniewski oraz Sylwester Szmyd.

Od 2003 roku Bydgoszcz na stałe zaistniała na mapie Tour de Pologne:

zwycięzca etapu: Daniele Bennati
zwycięzca etapu: Allan Davis
zwycięzca etapu: Jaan Kirsipuu
Zobacz też: kolarstwo szosowe, Tour de Pologne, Feliks Więcek

Bydgoski hokej na lodzie[edytuj | edytuj kod]

  • Sekcja hokejowa Polonii Bydgoszcz – zdobyła cztery medale Mistrzostw Polski: dwa srebrne – jako Gwardia Bydgoszcz w 1954 i 1955 oraz dwa brązowe w 1964 i 1965 roku.
  • BTH Bydgoszcz – samodzielna sekcja hokejowa w latach 1992-2003.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści Polonii Bydgoszcz.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści BTH Bydgoszcz.

Psie Zaprzęgi[edytuj | edytuj kod]

Od 2006 r. na terenie Bydgoszczy istnieje Klub Miłośników Psich Zaprzęgów „Śnieżne Psy”, który należy do Polskiego Związku Sportu Psich Zaprzęgów, a jego członkowie mogą się poszczycić wieloma nagrodami, wyróżnieniami, a także trzykrotnie zorganizowanymi zawodami w Myślęcinku[11].

Bydgoscy mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Z Bydgoszczą związana jest duża liczba rekordzistów i medalistów Mistrzostw Polski, Europy, Świata czy Igrzysk Olimpijskich.

Bydgoscy mistrzowie Polski[edytuj | edytuj kod]

Bydgoscy mistrzowie Europy[edytuj | edytuj kod]

Bydgoscy mistrzowie świata[edytuj | edytuj kod]

Bydgoscy medaliści Igrzysk Olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Olympic rings with white rims.svg

24 bydgoszczan zdobyło łącznie 25 medali, w tym 4 złote, 9 srebrnych i 12 brązowych. Lekkoatletka Teresa Ciepły zdobyła 3 medale (złoto, srebro i brąz) oraz czterech bydgoszczan po dwa: wioślarze: Robert Sycz (dwukrotnie złoto), Jerzy Braun (srebrny i brązowy), Teodor Kocerka (dwukrotnie brąz) oraz Dariusz Białkowski (dwukrotnie brąz).

Medal Medalista Dyscyplina Olimpiada
Gold medal with cup.svg Robert Sycz wioślarstwo Ateny 2004
złoto Robert Sycz wioślarstwo Sydney 2000
złoto Teresa Ciepły lekkoatletyka Tokio 1964
złoto Zdzisław Krzyszkowiak lekkoatletyka Rzym 1960
Silver medal with cup.svg Beata Mikołajczyk kajakarstwo Pekin 2008
srebro Miłosz Bernatajtys
Bartłomiej Pawełczak
wioślarstwo Pekin 2008
srebro Ivan Klementiev kajakarstwo Atlanta 1996
srebro Maciej Freimut kajakarstwo Barcelona 1992
srebro Arkadiusz Onyszko piłka nożna Barcelona 1992
srebro Marek Leśniewski kolarstwo Seul 1988
srebro Teresa Ciepły lekkoatletyka Tokio 1964
srebro Jerzy Adamski boks Rzym 1960
srebro Jerzy Braun wioślarstwo Los Angeles 1932
Bronze medal with cup.svg Dariusz Białkowski kajakarstwo Sydney 2000
brąz Jacek Streich wioślarstwo Barcelona 1992
brąz Dariusz Białkowski kajakarstwo Barcelona 1992
brąz Sławomir Zawada podnoszenie ciężarów Seul 1988
brąz Ryszard Kubiak wioślarstwo Moskwa 1980
brąz Brunon Bendig boks Rzym 1960
brąz Teresa Ciepły lekkoatletyka Rzym 1960
brąz Teodor Kocerka wioślarstwo Rzym 1960
brąz Daniela Walkowiakówna-Pilecka kajakarstwo Rzym 1960
brąz Teodor Kocerka wioślarstwo Helsinki 1952
brąz Jerzy Braun wioślarstwo Los Angeles 1932
brąz Leon Birkholc
Franciszek Bronikowski
Edmund Jankowski
Bernard Ormanowski
Bolesław Drewek (sternik)
wioślarstwo Amsterdam 1928

Historia poszczególnych bydgoskich medali[edytuj | edytuj kod]

W eliminacjach Polacy wygrali kolejno z Japonią, Francją i Belgią, w półfinale najpierw płynąc sami uzyskali czas 7.20,4, a następnie przegrali ze Szwajcarią w czasie 7.12,8 (Szwajcaria 7.01,4), zajmując 3 miejsce i zdobywając brązowy medal (zwycięstwo Włochy – 6.43,4).
Wszyscy członkowie osady należeli do Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego.
Wygrał m.in. z ówczesnym mistrzem Europy Horstem Rascherem (RFN)

Imprezy sportowe w Bydgoszczy[edytuj | edytuj kod]

W Bydgoszczy rozgrywane są co roku imprezy międzynarodowe, głównie w dyscyplinach: lekkiej atletyce, sporcie żużlowym, wioślarstwie, kajakarstwie, piłce nożnej oraz sportach halowych: koszykówce, siatkówce, piłce ręcznej.

Lekkoatletyka[edytuj | edytuj kod]

W latach 2005–2011 Stadion im. Zdzisława Krzyszkowiaka jako jedyny w Polsce spełniał normy IAAF, z tego też powodu Bydgoszcz stała się nieoficjalną stolicą lekkiej atletyki w Polsce. Miasto wielokrotnie było gospodarzem mistrzostw Polski seniorów (ostatnio w 2011). Od 1999 odbyły się następujące imprezy rangi międzynarodowej:

Żużel[edytuj | edytuj kod]

Bydgoszcz jest pierwszym miastem w Polsce, które organizowało turnieje Grand Prix IMŚ na Żużlu, od 1998 r. nieprzerwanie do 2010 r. Impreza ta wyłania Indywidualnego Mistrza Świata na Żużlu.

Piłka nożna[edytuj | edytuj kod]

W Bydgoszczy odbyło się dotychczas 11 międzypaństwowych meczów męskiej reprezentacji A, w tym jeden o punkty eliminacji ME2008 z Finlandią oraz 1 mecz żeńskiej reprezentacji Polski. 7 meczów rozegrano w latach 2001-2009.

Siatkówka[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 r. w Bydgoszczy rozegrano w hali widowiskowo-sportowej „Łuczniczka” kilkanaście spotkań reprezentacji Polski w siatkówce:

W 2009 r. rozegrano w Bydgoszczy 6 meczów, pomiędzy zespołami grupy C Mistrzostw Europy Kobiet w Siatkówce: Rosji, Bułgarii, Belgii i Białorusi.

Koszykówka[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 r. w Bydgoszczy rozegrano w hali widowiskowo-sportowej „Łuczniczka” kilka spotkań reprezentacji Polski, m.in. mecz reprezentacji żeńskiej PolskaBiałoruś 31 maja 2009 r.

W 2009 r. rozegrano w Bydgoszczy 9 meczów, pomiędzy zespołami grupy E Mistrzostw Europy w Koszykówce Mężczyzn: Rosji, Francji, Grecji, Niemiec, Chorwacji i Macedonii.

Piłka ręczna[edytuj | edytuj kod]

W Bydgoszczy rozegrano w hali widowiskowo-sportowej „Łuczniczka” kilka spotkań reprezentacji Polski, m.in.:

Sporty wodne[edytuj | edytuj kod]

Obiekty sportowe i rekreacyjne[edytuj | edytuj kod]

Stadion TKKF, na którym trenuje i rozgrywa mecze ekstraligowy kobiecy zespół piłkarski KKP Bydgoszcz
Boisko Orlik 2012 w Fordonie
Kartodrom Bydgoszcz w 2005 r. przed przebudową
Przystań sekcji wodnej Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej
Stok narciarski w Myślęcinku
Wnętrze skateparku w Myślęcinku

Na terenie miasta Bydgoszczy znajdują się cztery główne obiekty sportu wyczynowego oraz ponad setka innych obiektów sportowych[12].

Obiekty sportu wyczynowego[edytuj | edytuj kod]

Według opracowań Miejskiej Pracowni Urbanistycznej obiekty sportu wyczynowego na terenie Bydgoszczy to[12]:

  • Stadion Zawiszy Bydgoszcz im. Zdzisława Krzyszkowiaka o pojemności 21,5 tys. widzów, spełniający wymogi techniczno-organizacyjne PZPN, UEFA i FIFA. Posiada boisko piłkarskie o wymiarach 105 × 63 m z podgrzewaną murawą, otoczone infrastrukturą lekkoatletyczną (m.in. 9-torową bieżnia i miejscami do uprawiania wszelkich lekkoatletycznych konkurencji technicznych). www panorama
  • Hala sportowo-widowiskowa Łuczniczka o pojemności do 8 tys. widzów. Może pełnić funkcję hali sportowej, koncertowej i wystawienniczej. Dysponuje m.in. boiskiem o wymiarach 53 × 33 m, kręgielnią, restauracją i klubem fitness. Przy obiekcie zlokalizowano boisko sportowe, kryte korty tenisowe i tor łuczniczy. www panorama
  • Stadion Polonii Bydgoszcz (żużlowy i piłkarski) o pojemności 20 tys. widzów. Posiada boisko piłkarskie o wymiarach 105 × 66 m, otoczone torem żużlowym o długości 343 m o nawierzchni granitowej. www
  • Tor regatowy – długości 2 km w pobliżu ujścia Brdy do Wisły. Organizowane są na nim treningi oraz zawody krajowe i międzynarodowe w dyscyplinach: wioślarstwa, kajakarstwa, kajak-polo oraz żeglarstwa.

Obiekty sportowe ogólnodostępne[edytuj | edytuj kod]

Według opracowań Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w 2012 r. na terenie Bydgoszczy znajdowało się 111 obiektów sportowych (nie uwzględniając sal gimnastycznych przy placówkach oświatowych), z czego 97 obiektów jest publicznie dostępnych[12]. Niektóre z nich dostępne są dla mieszkańców tylko częściowo, na ogół po godzinach zarezerwowanych dla uczniów, placówek oświaty, bądź członków klubów sportowych[12].

Na ww. obiekty sportowe składają się[12]:

  • Stadiony sportowe (6, w tym 2 z widownią powyżej 10 tys.). Spośród stadionów sportowych na terenie Bydgoszczy jeden jest w pełni otwarty, zaś cztery są dostępne do użytku publicznego częściowo. W pełni dostępny jest obiekt ZM TKKF przy ul. Słowiańskiej 7, gdzie można uprawiać piłkę nożną, sporty lekkoatletyczne i inne formy rekreacji. Niedostępny pozostaje natomiast stadion Bydgoskiego Towarzystwa Żużlowego przy ul, Sportowej 2, dostosowany do żużla i piłki nożnej. Obiekty dostępne częściowo to:
    • stadion Zawiszy (ul. Gdańska 133),
    • boiska rezerwowe CWZS „Zawisza” (ul. Sielska 12),
    • stadion BKS „Chemik” (ul. Glinki 79),
    • stadion KS „Gwiazda” (ul. Nakielska 34), dostosowany do piłki nożnej, piłki plażowej i sportów lekkoatletycznych.
  • Hale sportowe (14). Dziesięć hal zapewnia częściowy dostęp dla osób postronnych:
    • hala CWZS „Zawisza” (ul. Gdańska 163) – piłka siatkowa, koszykówka, tenis ziemny;
    • hala BKS „Chemik” (ul. Glinki 79) – piłka siatkowa, koszykówka;
    • hala ZS Mechanicznych nr 1 (ul. Świętej Trójcy 37) – piłka siatkowa, koszykówka, futsal, unihokej, gimnastyka;
    • hala sportowo-widowiskowa „Łuczniczka” (ul. Toruńska 59) – piłka ręczna, piłka siatkowa, koszykówka, tenis ziemny;
    • hala AZS UKW (ul. Sportowa 2) – piłka ręczna, siatkowa, koszykówka, tenis ziemny, judo;
    • hala ZS nr 28 (ul. Kromera 11) – piłka siatkowa, koszykówka, tenis ziemny;
    • hala ZS nr 7 (ul. Waryńskiego 1) – piłka ręczna, piłka siatkowa, koszykówka, tenis ziemny, futsal;
    • hala ZS nr 16 (ul. Koronowska 74) – piłka ręczna, piłka siatkowa, koszykówka, tenis ziemny, futsal;
    • hala ZS nr 15 (ul. Czerkaska 8) – piłka siatkowa, koszykówka;
    • hala CWZS „Zawisza” (ul. Królowej Jadwigi 23) – posiada nienormatywne wymiary areny;
    • hala gimnastyczna CWZS „Zawisza” (ul. Gdańska 163, niedostępna dla ogółu mieszkańców) – gimnastyka sportowa, akrobatyka sportowa, fitness, tenis ziemny;
    • hala Pałacu Młodzieży (ul. Jagiellońska 27, niedostępna dla ogółu mieszkańców) – piłka siatkowa, koszykówka, tenis ziemny;
    • hala bokserska CWZS „Zawisza” (ul. Gdańska 163, niedostępna dla ogółu mieszkańców) – boks, boks tajski;
    • hala podnoszenia ciężarów CWZS „Zawisza” (ul. Gdańska 163, niedostępna dla ogółu mieszkańców) – sporty siłowe, podnoszenie ciężarów.
  • Korty tenisowe (14). Wszystkie dostępne są do użytku publicznego, ale 5 obiektów tylko częściowo. Są to obiekty: AZS UKW (ul. Sportowa 2, częściowo dostępny), CWZS „Zawisza” (ul. Gdańska 163, częściowo dostępny), TKKF Śródmieście (ul. Markwarta 10a), TKKF Zjednoczenia (ul. Kalinowa 1), TKKF Świt (ul. Nakielska 70), TKKF Orzeł (ul. Abrahama 2a), Towarzystwo Gimnastyczne Sokół 2 (osiedle Bajka w Fordonie), ZS nr 5 (ul. Piwnika Ponurego 10), ZS nr 5 (ul. Berlinga 3), ZS nr 27 (ul. Sardynkowa 7), SP nr 26 (ul. Zacisze 16), Bydgoskie Towarzystwo Tenisowe (ul. Toruńska 51a, częściowo dostępny), Klub Tenisowy Centrum (ul. Nowotoruńska 3, częściowo dostępny), TKKF Zjednoczeni (ul. Curie Skłodowskiej 33 b).
  • Baseny (11). Przy placówkach oświatowych funkcjonuje 8 basenów, w tym 7 w szkołach i 1 w Pałacu Młodzieży. Sieć pływalni dopełniają baseny zarządzane przez CWZS Zawisza oraz AZS UKW. Kompleks przy ul. Królowej Jadwigi 23, mieszczący pływalnię krytą i odkrytą, przeznaczony jest do pływania i uprawiania dyscypliny kajak-polo. Nowy basen powstaje przy ul. Stawowej 39 na osiedlu Błonie.
  • Boiska sportowe Orlik 2012. Na terenie Bydgoszczy zlokalizowanych jest 23 kompleksów tego typu przystosowanych do uprawiania piłki nożnej, koszykówki i siatkówki. Wszystkie obiekty znajdują. się przy placówkach oświaty: ZS nr 5 (ul. Piwnika Ponurego 10), ZS nr 27 (ul. Sardynkowa 7), SP nr 28 (ul. Baczyńskiego 1), Gm nr 24 (ul. Kościuszki 37a), SP nr 63 (ul. Goszczyńskiego), ZS (ul. Stawowa 53), ZS nr 28 (ul. Kromera 11), ZS nr 3 (ul. Pijarów 4), ZS nr 14 (ul. Kcyńska 49), ZS nr 19 (ul. Siedleckiego 11), ZS nr 13 (ul. Hutnicza 39), SP nr 10 (ul. Śląska 7), SP nr 33 (ul. Węgierska 11), ZS nr 16 (ul. Koronowska 74), ZS nr 15 (ul. Czerkaska 3), Gm nr 9 (ul. Gajowa 94), SP nr 65 (ul. Duracza 7), SP nr 20 (ul. Grabowa 4), ZSO nr 3 (ul. Nowogrodzka 3), SP nr 36 (ul. Berlinga 3). SP nr 37 (ul. Gdańska 122), ZS nr 22 (ul. Opławiec 157), ZSO nr 6 (ul. Staszica 4).
  • Boiska do siatkówki plażowej (2). Obiekty umożliwiają uprawianie siatkówki plażowej i piłki nożnej plażowej:
    • boisko KS „Gwiazda” (ul. Nakielska 84)
    • boisko przy hali Łuczniczka (ul. Toruńska 59)
  • Boiska wielofunkcyjne (9). Dwa boiska zarządzane są przez rady osiedli i udostępnione w pełni do użytku publicznego. Są to boiska przy ul. Swobodnej i Bora Komorowskiego, przystosowane do siatkówki koszykówki, piłki ręcznej i tenisa. Reszta, funkcjonująca przy placówkach oświaty i klubie UKS, udostępnia swoją infrastrukturę tylko częściowo. Są to boiska: przy przy ZS nr 15 (ul. Czerkaska 3), ZS nr 20 (ul. Sielska 34), ZS Budowlanych (ul. Pestalozziego 13), UKS „Alfa” (ul. Sielska 12, dostosowane do rugby), ZS nr 17 (ul. Kapliczna 7), SP nr 4 (ul. Wyzwolenia 4), VII LO (ul. 11 Listopada 4).
  • Strzelnice (4). Na terenie miasta znajdują się strzelnice kulowe i pneumatyczne. Strzelnica CWZS „Zawisza” (ul. Gdańska 163) i strzelnica Bydgoskiego Towarzystwa Strzeleckiego „Kaliber” (ul. Śniadeckich 32) nie są powszechnie dostępne dla mieszkańców. Natomiast obiekty należące do Zarządu Wojewódzkiego Ligi Obrony Kraju przy ul. Toruńskiej 30 i do ZS Medycznych przy ul. Swarzewskiej 10 są dostępne częściowo.
  • Przystanie żeglarskie (5). Dwie dostępne są wyłącznie dla członków klubów i organizacji zarządzających obiektami, dwie dostępne częściowo, a jedna (marina Gwiazda) całkowicie dostępna do użytku publicznego. Przystanie znajdują się przy torze regatowym w Brdyujściu, Brdzie, Kanale Bydgoskim i na akwenie Balaton.
  • Przystanie wioślarskie (6). Większość jest dostępnych wyłącznie dla członków klubów sportowych, zaś częściowo udostępnione dla osób postronnych są dwie przystanie: CWZS „Zawisza” realizowana w ramach kompleksu turystycznej przystani jachtowej na Wyspie Młyńskiej oraz CWZS „Zawisza” przy ul. Witebskiej 18 na torze regatowym w Brdyujściu.
  • Przystanie kajakarskie (7). Większość jest dostępnych wyłącznie dla członków klubów i organizacji zarządzających obiektami, zaś przystań TKKF „Orzeł” (ul. Nadrzeczna 2) otwarta jest w pełni do użytku publicznego.
  • Pola golfowe (2). W Leśnym Parku Kultury i Wypoczynku znajdują się dwa obiekty golfowe, przy czym mniejszy z nich dostosowany jest wyłącznie do mini golfa.. Drugie pole posiada dziewięć dołków, z czego dwa to tzw. dołki specjalne. Ponadto, na łące w centralnej części wyspy przy ul. Spornej, znajduje się pole golfowe (zarządzane do 2010 roku przez Bydgoski Klub Golfowy).
  • Kręgielnie (2). Są to: Broadway Bowling & Club przy ul. Pułaskiego 45 i w HSW „Łuczniczka” przy ul. Toruńskiej 59.
  • Skateparki (2). Jeden skatepark zlokalizowany jest w Fordonie przy ulicy Piwnika Ponurego 10, a drugi w LPKiW. Obiekt znajdujący się w Myślęcinku jest kryty. Hala o powierzchni 100 × 30 m przystosowana jest dla osób jeżdżących na rolkach, deskorolkach i BMX-ach.
  • Tor kartingowy (ul. Fordońska 150). Obiekt zarządzany jest przez Polski Związek Motorowy i udostępnia częściowo swoją infrastrukturę do użytku publicznego. Po przebudowie w 2012 r. mierzy 1017 metrów.
  • Tor speedrowerowy (ul. Wiszniewskiego 2). Odpowiada wymogom Międzynarodowej Federacji Cycle Speedway. Dostępny jest dla członków BTS „Speedrower” zarządzającej obiektem.
  • Tor łuczniczy, zlokalizowany przy hali Łuczniczka.
  • Tor kajakarstwa górskiego – jedyny w Polsce usytuowany centrum miasta,

Pozostałe obiekty sportu i rekreacji[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miasta funkcjonuje także wiele innych obiektów sportu i rekreacji dostępnych dla mieszkańców, stanowiących własność komunalną, bądź prywatną. Najważniejsze z nich to[12]:

  • Stok narciarski sztucznie naśnieżany na górze Myślęcińskiej o wysokości 107 m n.p.m. Wyposażony jest w trzy wyciągi, które prowadzą do trzech osobno wyznaczonych tras dostosowanych do narciarzy o różnym stopniu umiejętności i w różnym wieku.
  • Kryte lodowiska (2). Funkcjonują w porze zimowej w Fordonie i na Wyżynach.
  • Wakepark – od 2012 r. w ofercie LKPiW, umożliwia uprawianie wakeboardingu (sportu polegającego na płynięciu na powierzchni wody stojąc na desce i trzymając w rękach linę zaczepioną do wyciągu).
  • Ośrodki jazdy konnej:
    • Ośrodek Rekreacji Konnej „Myślęcinek”;
    • Ośrodek Rekreacji Konnej w Fordonie (ul. Bora-Komorowskie go 85a);
    • Stowarzyszenie Kujawsko-Pomorskie Klub Jeździecki w Bydgoszczy (ul. Nakielska 264).
  • Park linowy na terenie Parku Rozrywki LPKiW;
  • Siłownie i kluby fitness
    • Indigo Studio Pilates & Fitness (ul. Gajowa 85);
  • Centrum Zabaw Rodzinnych Family Park;
  • Paintball Planet, wykorzystujący dwa pola na terenie Leśnego Parku Kultury i Wypoczynku;
  • Laser Fight (laserowy paintball, ul. Dworcowa 100);
  • Miasteczko rowerowe na Wyżynach (ul. Ogrody);
  • Tor mini-kartingowy w hali pod hipermarketem Tesco (ul. Toruńska 101);
  • Ścianki wspinaczkowe (ul. Świecka 8, ul. Jagiellońska 12, Fordońska 246);
  • Nurkowanie (pływalnia „Asturia” przy ul. Królowej Jadwigi 23);
  • Wędkarstwo. Według Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Bydgoszczy, do wód ogólnie dostępnych dla wędkarzy należą: Kanał Bydgoski (wchodzący w obwód Noteci), Brda od granicy miasta do jazu Czersko Polskie i śluzy Brdyujście, glinianka Fordon (6 ha), jezioro Plątnowo (3,4 ha). Wędkarze, mają także możliwość połowu ryb na zbiornikach wodnych Leśnego Parku Kultury i Wypoczynku od 1 maja do 30 listopada (za opłatą).

Infrastrukturę rekreacyjną uzupełnia baza kempingów i pól biwakowych na terenie miasta[12]:

  • Kemping PTTK nr 16 przy ul. Biwakowej 8 (osiedle Janowo), z sezonową bazą noclegową dla 120 osób w domkach campingowych;
  • Pole biwakowe PTTK przy ul. Biwakowej 8 w gestii Regionalnego Oddziału PTTK „Szlak Brdy”. Jest to obiekt sezonowy, położony w obszarze leśnym nad rzeką Brdą. Dysponuje wypożyczalnią sprzętu wodnego oraz 323 miejscami noclegowymi w domkach i 716 miejscami noclegowymi na polu campingowym:
  • Marina Gwiazda usytuowana na styku nowego i starego odcinka Kanału Bydgoskiego, przy śluzach: Czyżkówko i zabytkowej śluzie VI. Dysponuje ze stanowiskami postojowymi dla ok. 15 jachtów oraz parkingiem dla samochodów i wozów campingowych.

Muzeum sportu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Galeria Sportu Bydgoskiego.

W 2009 r. otwarto w budynku pod główną trybuną stadionu im. Zdzisława Krzyszkowiaka Galerię Sportu Bydgoskiego. Prezentowana jest w niej historia sportu w Bydgoszczy, medale, trofea, sprzęt, wyposażenie i archiwalne zdjęcia bydgoskich klubów i sportowców, którzy odnosili sukcesy w kraju i na świecie. Do pierwszych wystaw stałych należy galeria bydgoskich medalistów olimpijskich oraz wioślarstwa bydgoskiego[13].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 http://www.stat.gov.pl/bdl/app/dane_cechter.display?p_id=228450&p_token=0.804450369377951 dostęp 29-11-2011.
  2. Bogucki Andrzej: Bydgoscy turnerzy. [w:] Kalendarz Bydgoski 1997.
  3. 3,0 3,1 Mrozik Konrad: Osiągnięcia bydgoskiego sportu w czasach II Rzeczypospolitej. [w:] Kronika Bydgoska XIV (1992). Bydgoszcz 1993.
  4. Kocerka Henryk. Historia toru regatowego w Brdyujściu 1912-2004. [w:] Kronika Bydgoska XXVI (2004). Bydgoszcz 2005.
  5. Kuczma Rajmund: Wyścigi konne na Kapuściskach Małych. [w:] Kalendarz Bydgoski 2007.
  6. Urbanyi Zbigniew, Smoliński Zbigniew: Bydgoszcz jako ośrodek sportowy. [w:] Kronika Bydgoska III. Bydgoszcz 1970.
  7. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/scotland/1294904.stm – raport pomeczowy na BBC Sport (po angielsku).
  8. http://www.yle.fi/urheilu/looppi/id50263.html – raport pomeczowy na witrynie fińskiej telewizji YLE (po fińsku).
  9. http://www.hs.fi/urheilu/artikkeli/Litmanen+tahditti+Suomen+yll%C3%A4tysvoittoon+Puolasta/1135221375990 – raport pomeczowy na Helsingin Sanomat, największej fińskiej gazecie (po fińsku).
  10. Index of /.
  11. Więcej informacji na www.klubsnieznepsy.com.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 12,6 Tereny wypoczynku i rekreacji w Bydgoszczy – diagnoza stanu istniejącego i kierunki rozwoju. Miejska Pracownia Urbanistyczna w Bydgoszczy. Załącznik do Uchwały nr XXXV/731/12 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2012 roku
  13. http://www.galeria-sportu.pl/index.php dostęp 15-03-2010.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogucki Andrzej: Bydgoscy turnerzy. [w:] Kalendarz Bydgoski 1997
  • Brodowski Marek: Zawada, Leśniewski, Głąb i inni. [w:] Kalendarz Bydgoski 1990
  • Bydgoskie Towarzystwo Wioślarskie. [w:] Kalendarz Bydgoski 1968
  • Derenda Jerzy: Stadion „Chemika” i kartodrom w czynie społecznym. [w:] Kalendarz Bydgoski 1980
  • Długosz Jerzy: Tradycje szachowe Bydgoszczy. [w:] Kalendarz Bydgoski 1991
  • Długosz Jerzy: Największe sukcesy sportu bydgoskiego. [w:] Kalendarz Bydgoski 1992
  • Długosz Jerzy: Największe porażki bydgoskiego sportu. [w:] Kalendarz Bydgoski 1993
  • Długosz Jerzy: Z młotem przez stadiony Polski i świata. [w:] Kalendarz Bydgoski 1994
  • Długosz Jerzy: Bydgoszcz kuźnią kolarskich talentów. [w:] Kalendarz Bydgoski 1998
  • Długosz Jerzy: Walka życia. [w:] Kalendarz Bydgoski 1996
  • Długosz Jerzy: „Astoria” klub mistrzów i rekordzistów. [w:] Kalendarz Bydgoski 1999
  • Długosz Jerzy: Mistrzostwa świata w Bydgoszczy. [w:] Kalendarz Bydgoski 2002
  • Długosz Jerzy: Maraton po bydgosku. [w:] Kalendarz Bydgoski 2006
  • Jastrzębski Zdzisław: Sztafeta sportowych pokoleń. [w:] Kalendarz Bydgoski 1979
  • Hałys Józef, 1986, Polska piłka nożna almanach, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków, ISBN 83-03-00804-8
  • Kocerka Henryk. Historia toru regatowego w Brdyujściu 1912-2004. [w:] Kronika Bydgoska XXVI (2004). Bydgoszcz 2005
  • Kocon Wacław: Jak bydgoszczanie przeżywali olimpiady w latach 1924-1928. [w:] Kalendarz Bydgoski 1984
  • Kocon Wacław: Olimpijskie emocje w Bydgoszczy. [w:] Kalendarz Bydgoski 1990
  • Kocon Wacław: Czterej wspaniali młociarze (1928-1939). [w:] Kalendarz Bydgoski 1995
  • Kocon Wacław: Legenda harcerskiego klubu sportowego. [w:] Kalendarz Bydgoski 1998
  • Kocon Wacław: Walka Towarzystwa Gimnastycznego Sokół Bydgoszcz Macierz o wolność i niepodległość w latach 1886-1919. [w:] Kalendarz Bydgoski 1999
  • Kuczma Rajmund: Wyścigi konne na Kapuściskach Małych. [w:] Kalendarz Bydgoski 2007
  • Maliszewski T., Szymkowiak M., 1967, Na stadionach piłkarskich, Wyd. „Sport i Turystyka”, Warszawa
  • Michalski Stanisław red.: Bydgoszcz wczoraj i dziś 1945-1980. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Warszawa-Poznań 1988
  • Mrozik Konrad: Osiągnięcia bydgoskiego sportu w czasach II Rzeczypospolitej. [w:] Kronika Bydgoska XIV (1992). Bydgoszcz 1993
  • Mrozik Konrad: Bydgoskie inicjatywy sportowe. [w:] Kalendarz Bydgoski 1983
  • Mrozik Konrad. Jak budowano Bydgoski Stadion Miejski i boisko im. Świtały. [w:] Kalendarz Bydgoski 1986
  • Mrozik Konrad: Bydgoskie wioślarstwo lat międzywojennych. [w:] Kalendarz Bydgoski 1987
  • Mrozik Konrad: Kultura fizyczna w regionie bydgoskim w pierwszych latach po wyzwoleniu. [w:] Kalendarz Bydgoski 1988
  • Nowicki Bronisław Zygfryd: Wioślarze z Humy. [w:] Kalendarz Bydgoski 1977
  • Od Sokoła do TKKF. [w:] Kalendarz Bydgoski 1986
  • Perlińska Anna: Bydgoszcz miasto wioślarzy. [w:] Kalendarz Bydgoski 1981
  • Sosnowski Zdzisław: Akademickie wiosłowanie. [w:] Kalendarz Bydgoski 2006
  • Stroiński Jerzy: Bydgoska piłka nożna ma już 50 lat. [w:] Kalendarz Bydgoski 1974
  • Stroiński Jerzy: Tysiące sportowców na bydgoskich obiektach sportowych. [w:] Kalendarz Bydgoski 1980
  • Urbanyi Zbigniew, Smoliński Zbigniew: Bydgoszcz jako ośrodek sportowy. [w:] Kronika Bydgoska III. Bydgoszcz 1970
  • Urbanyi Zbigniew: BTW! Czołem!. [w:] Kalendarz Bydgoski 2002
  • Urbanyi Zbigniew: BTW! Czołem! Lata powojenne. [w:] Kalendarz Bydgoski 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Stadion „Zawiszy” podczas mityngu lekkoatletycznego w 2011 r.
Stadion „Zawiszy” podczas mityngu lekkoatletycznego w 2011 r.