Spowiedź powszechna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Spowiedź powszechna – w obrządku rzymskim (tak klasycznym - nadzwyczajnym, jak i zreformowanym - zwyczajnym) część mszy świętej, kiedy kapłan oraz wierni odmawiają akt pokuty, który - według nauki Kościoła katolickiego - gładzi grzechy powszednie. Spowiedzi powszechnej w kościele rzymskokatolickim nie należy mylić z rozgrzeszeniem udzielanym przez kapłana wszystkim obecnym, bez indywidualnego wyznawania grzechów. W kościołach starokatolickich spowiedź święta powszechna ma charakter spowiedzi całkowitej tzn. uczestniczący w niej wszyscy pełnoletni penitenci otrzymują odpuszczenie wszystkich grzechów. Dzieci i młodzież do lat 18. mają obowiązek przystępowania do spowiedzi konfesjonałowej. Wśród kościołów starokatolickich jedynie w Kościele Katolickim Mariawitów (w Polsce) spowiedź powszechna obejmuje wszystkich wiernych niezależnie od ich wieku.

Tekst łaciński:
"Confiteor Deo omnipotenti et vobis, fratres,
quia peccavi nimis
cogitatione, verbo, opere, et omissióne:
mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa.
Ideo precor beatam Mariam semper Vírginem,
omnes Angelos et Sanctos,
et vos, fratres, orare pro me
ad Dominum Deum nostrum."
Tekst polski:
"Spowiadam się Bogu wszechmogącemu
i wam, bracia i siostry
że bardzo zgrzeszyłem
myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem:
moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.
Przeto błagam Najświętszą Maryję, zawsze Dziewicę,
wszystkich Aniołów i Świętych,
i was bracia i siostry
o modlitwę za mnie do Pana Boga naszego[1]

W nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego spowiedź powszechna jest odmawiana w trakcie modlitw u stopni ołtarza i pojawia się w dwóch wersjach: jednej używanej przez kapłana, w której występują zwroty "et vobis, fratres" ("i wam, bracia") oraz "et vos, fratres" ("i was, bracia") a drugiej odmawianej przez ministrantów/lud, w której podane słowa zastępuje się odpowiednio "et tibi, pater" ("i tobie, ojcze") oraz "et te, pater" ("i ciebie, ojcze"). Spowiedź powszechna zawarta jest również w obrzędach Komunii Świętej, stąd w niektórych regionach obecny jest zwyczaj recytowania dodatkowego, trzeciego Confiteor przed Komunią wiernych także w trakcie Mszy Świętej.

Tekst łaciński
Confiteor Deo omnipotenti, beatæ Mariæ semper Virgini, beato Michaeli Archangelo, beato Ioanni Baptistæ, sanctis Apostolis Petro et Paulo, omnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccavi nimis cogitatione, verbo et opere: mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beatam Mariam semper Virginem, beatum Michaelem Archangelum, beatum Ioannem Baptistam, sanctos Apostolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, orare pro me ad Dominum Deum nostrum[2].
Tłumaczenie polskie
Spowiadam się Bogu wszechmogącemu, Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętemu Michałowi Archaniołowi, świętemu Janowi Chrzcicielowi, świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi, wszystkim Świętym i wam, bracia, że bardzo zgrzeszyłem, myślą, mową i uczynkiem: moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Przeto błagam Najświętszą Maryję zawsze Dziewicę, świętego Michała Archanioła, świętego Jana Chrzciciela, świętych Apostołów Piotra i Pawła, wszystkich świętych, i was, bracia o modlitwę za mnie do Pana, Boga naszego.

Aktualnie Confiteor jest wypowiadany przez wiernych między innymi podczas[3]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Droga do nieba, str. 206, ISBN 83-85025-20-0
  2. Missale Romanum 1962
  3. Rupert Berger Mały słownik liturgiczny, W drodze Poznań 1990,str. 32(Confiteor) ISBN 83-7033-080-0