Sprent Dabwido

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sprent Dabwido
Data urodzenia 16 września 1972
Prezydent Nauru
Okres urzędowania od 15 listopada 2011
do 11 czerwca 2013
Poprzednik Frederick Pitcher
Następca Baron Waqa

Sprent Jared Brent Arumogo Dabwido[1] (ur. 16 września 1972[2]) – nauruański polityk i były sztangista, prezydent Nauru od 15 listopada 2011 do 11 czerwca 2013.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Na początku kariery, Dabwido reprezentował swój kraj w podnoszeniu ciężarów. W 1995 i 1996 był mistrzem Nauru w najcięższej wadze +108 kg (obecnie najcięższą jest +105 kg). Również w 1995 roku zdobył srebrny medal Igrzysk Pacyfiku, które odbywały się w Papeete (Polinezja Francuska)[3].

Również tego samego roku, jedyny raz w karierze wystartował na mistrzostwach świata. Uzyskawszy 115 kilogramów w rwaniu oraz 150 kilogramów w podrzucie (265 kilogramów w dwuboju), zajął 27. miejsce, wyprzedzając m.in. swojego rodaka, Kempa Detenamo[4].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Audiego Dabwido[2]. Po raz pierwszy dostał się do nauruańskiego parlamentu w 2004, reprezentując okręg wyborczy Meneng[5]. Reelekcję uzyskiwał w wyborach z 2007, 2008[6] oraz kwietnia 2010[7] i czerwca 2010[8] a także w elekcji z 2013[9]. Pełnił funkcję ministra transportu[10] i usług telekomunikacyjnych[11].

Na posiedzeniu parlamentu 15 listopada 2011 ogłosił swoje przejście do opozycji, dzięki czemu uzyskała ona większość parlamentarną. Doprowadziło to do uchwalenia wotum nieufności wobec gabinetu wybranego 6 dni wcześniej prezydenta Fredericka Pitchera (stosunkiem głosów 9 do 8) i wyboru Sprenta Dabwido na urząd nowego szefa państwa[12][13]. W utworzonym przez siebie gabinecie objął on również funkcje ministra spraw zagranicznych, ministra spraw wewnętrznych, a także ministra odpowiedzialnego za policję i służby ratownicze[14].

11 czerwca 2012 dokonał zmian w swoim rządzie, powołując w jego skład przedstawicieli opozycji. Kieren Keke przejął od niego kierownictwo ministerstwa spraw zagranicznych, zaś Roland Kun przejął kierownictwo ministerstwa finansów (od Davida Adeanga)[15][16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nauru: Heads of State: 1968-2013 (ang.). archontology.org. [dostęp 2013-06-21].
  2. 2,0 2,1 Nauru República de Nauru (hiszp.). maec.es (Ministerstwo Spraw Zagranicznych Hiszpanii). [dostęp 2012-12-28]. s. 2.
  3. Weightlifting Champion – President of the Republic of Nauru (ang.). iwf.net. [dostęp 2012-08-26].
  4. Database Weightlifting (niem.). iat.uni-lipzig.de. [dostęp 2012-08-26].
  5. REPUBLIC OF NAURU GOVERNMENT GAZETTE PUBLISHED BY AUTHORITY EXTRAORDINARY (ang.). Naurugov.nr. [dostęp 10 czerwca 2010].
  6. REPUBLIC OF NAURU LEGISLATIVE ELECTION OF 26 APRIL 2008 (ang.). Adam-carr.net. [dostęp 14 czerwca 2010].
  7. April 2010 (ang.). Rulers.org. [dostęp 10 czerwca 2010].
  8. Plans for coalition still alive in Nauru after another indecisive election (ang.). Rnzi.com.. [dostęp 22 czerwca 2010].
  9. June 2013 Nauru General Parliamentary Election (ang.). naurugov.nr. [dostęp 2013-06-09].
  10. Hon Sprent Dabwido MP (ang.). Naurugov.nr. [dostęp 10 czerwca 2010].
  11. Nauru (ang.). Cia.gov. [dostęp 10 czerwca 2010].
  12. Nauru gets third president in a week (ang.). Radioaustralia.net.au. [dostęp 15 listopada 2011].
  13. Nauru: trzech prezydentów w tydzień (pol.). Rp.pl. [dostęp 16 listopada 2011].
  14. Nauru's new president unveils cabinet (ang.). Radioaustralia.net.au. [dostęp 16 listopada 2011].
  15. Nauru President teams up with Opposition and names new Cabinet (ang.). Rnzi.com. [dostęp 12 czerwca 2012].
  16. June 2012 (ang.). Rulers.org. [dostęp 12 czerwca 2012].