Sprzęgło Oldhama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sprzęgło Oldhama: 1- wał, 2-wkręt dociskowy, 3- człon czynny , 4- tarcza pośrednicząca, 5- człon bierny

Sprzęgło Oldhama - sprzęgło przymusowe, rozłączne, kompensacyjne. Nazwa sprzęgła pochodzi od jego wynalazcy irlandzkiego inżyniera Johna Oldhama który wynalazł je w roku 1820.

W sprzęgle tego typu człon czynny (3) i bierny (5) wyposażone są we wypusty, pasujące do rowków umieszczonych po obu stronach elementu pośredniczącego - tarczy (4). Oba wypusty i rowki usytuowane są w stosunku do siebie pod kątem prostym. Taka konstrukcja pozwala tolerować znaczne przesunięcia równoległe osi wałów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]