Sprzysiężenie Katyliny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cyceron ujawnia spisek Katyliny. Obraz Cesare Maccariego.

Sprzysiężenie Katyliny – wydarzenia z 63 r. p.n.e. w starożytnym Rzymie, na czele których stał Lucjusz Sergiusz Katylina. Pochodził z rodu patrycjuszowskiego, dochodząc do godności pretora. Wzbogaciwszy się na proskrypcjach za Sulli, roztrwonił majątek i – chcąc uchronić się przed finansowym upadkiem – postanowił sięgnąć po władzę[1]. W trakcie walki o konsulat Katylina przegrał z Cyceronem. Po klęsce w kolejnym roku postanowił przemocą przejąć władzę, co przed senatem ujawnił Cyceron.

Współpracownicy Katyliny zostali straceni (Cycero skwitował to słowami: vixerunt!zakończyli życie[2]), zaś sam Katylina poległ w bitwie pod Pistorią w Etrurii [3].

W 1792 roku Antonio Salieri napisał muzykę do opery Catilina z librettem Giambattisty Castiego.

Przypisy

  1. J. Gadomski, Rzym. Podręcznik historji starożytnej, cz. II, Warszawa 1918, s. 295-296.
  2. J. Mathiex, Wielkie cywilizacje - rozkwit i upadek imperiów, Warszawa 2008, s. 243.
  3. J. Wolski, Historia powszechna - starożytność, wyd. 10, Warszawa 2002, s. 371.