Srebrny Lew
Srebrny Lew (it. Leone d’Argento) – nagroda rozdawana na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Do 1995 roku była nieregularnie rozdawaną nagrodą dla filmu, który zajął drugie miejsce w konkursie do Złotego Lwa. Od lat 90. nagradzane są nią filmowe debiuty, filmy krótkometrażowe oraz najlepsza reżyseria.
Spis treści |
Laureaci Srebrnego Lwa [edytuj]
1953-1957 [edytuj]
W latach 1953-1957 nagrodę przyznawano filmom nominowanym do Złotego Lwa.
- 1953:
- Mały uciekinier (Little Fugitive) – Ray Ashley, Morris Engel and Ruth Orkin
- Moulin Rouge – John Huston
- Sadko – Aleksandr Ptushko
- Teresa Raquin (Thérèse Raquin) – Marcel Carné
- Opowieści księżycowe (Ugetsu) – Kenji Mizoguchi
- Wałkonie (I vitelloni) – Federico Fellini
- 1954:
- Na nabrzeżach (On the Waterfront) – Elia Kazan
- Zarządca Sansho (Sansho the Bailiff) – Kenji Mizoguchi
- Siedmiu samurajów (Seven Samurai) – Akira Kurosawa
- La strada – Federico Fellini
- 1955:
- Przyjaciółki (Le amiche) – Michelangelo Antonioni
- Wielki nóż (The Big Knife) – Robert Aldrich
- Ciske de Rat – Wolfgang Staudte
- Trzpiotka (The Cricket) – Samson Samsonov
- 1956: nagrody nie przyznano
- 1957: Białe noce (Le notti bianche) – Luchino Visconti
1958-1982 [edytuj]
- 1966 – Chappaqua – Conrad Rooks
1983-1987 [edytuj]
W latach 1983-1987 nagrodę przyznawano za najlepszy debiut reżyserski
- 1983: Rue cases nègres – Euzhan Palcy
- 1984: Sonatine – Micheline Lanctôt
- 1985: Dust – Marion Hänsel
- 1986: Król i jego film (A King and His Movie) – Carlos Sorin
- 1987:
- Niech żyje czcigodna pani! (Lunga vita alla signora!) – Ermanno Olmi (najlepszy scenariusz)
- Maurycy (Maurice) – James Ivory (najlepsza reżyseria)
1988-1994 [edytuj]
W latach 1988-1994 nagrodę przyznawano filmowi lub kilku filmom nominowanym do Złotego Lwa
- 1988: Pejzaż we mgle (Landscape in the Mist) – Theodoros Angelopoulos
- 1989:
- Recordações da Casa Amarela – João César Monteiro
- Śmierć herbacianego mistrza (Death of a Tea Master) – Kei Kumai (najlepsza reżyseria)
- 1990:
- Chłopcy z ferajny (Goodfellas) – Martin Scorsese (najlepsza reżyseria)
- Sirup – Helle Ryslinge (najlepszy scenariusz)
- 1991:
- Zawieście czerwone latarnie (Raise the Red Lantern) – Zhang Yimou
- Fisher King (The Fisher King) – Terry Gilliam
- J'entends plus la guitare – Philippe Garrel
- 1992:
- Hotel de lux – Dan Pita
- Szynka, szynka Jamón, jamón – Bigas Luna
- Serce jak lód (Un coeur en hiver) – Claude Sautet
- 1993: Kosh ba kosh – Bakhtyar Khudojnazarov
- 1994:
- Niebiańskie stworzenia (Heavenly Creatures) – Peter Jackson
- Mała Odessa (Little Odessa) – James Gray
- Il Toro – Carlo Mazzacurati
1995-obecnie [edytuj]
Od 1995 roku nagrodę przyznaję się za najlepszą reżyserię
- 1995-1997: nagrody nie przyznano
- 1998: Czarny kot, biały kot (Black Cat, White Cat) – Emir Kusturica
- 1999-2004: nagrody nie przyznano
- 2005: Zwyczajni kochankowie (Regular Lovers) – Philippe Garrel
- 2006:
- Prywatne lęki w miejscach publicznych (Coeurs) – Alain Resnais (najlepsza reżyseria)
- Złote wrota (Nuovomondo) – Emanuele Crialese (kinowa rewelacja)
- 2007: Na gorąco – Brian De Palma
- 2008: Papierowy żołnierz (Bumaznyj soldat) – Aleksei German Ml.
- 2009: Kobiety bez mężczyzn – Shirin Neshat
Od 1996 roku przyznawana jest również nagroda dla najlepszego filmu krótkomerażowego.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Festiwal Filmowy w Wenecji w portalu IMDb.com (ang.)
- Festiwal Filmowy w Wenecji w portalu filmweb.pl
|
||||||||