Stężyca (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stężyca
Herb
Herb Stężycy
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat kartuski
Gmina Stężyca
Sołectwo Stężyca
Wysokość 150 do 190 m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 2050
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-322
Tablice rejestracyjne GKA
SIMC 0174125
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Stężyca
Stężyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stężyca
Stężyca
Ziemia 54°12′19″N 17°56′57″E/54,205278 17,949167Na mapach: 54°12′19″N 17°56′57″E/54,205278 17,949167
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Stężyca (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Stãżëca; hist. niem. Stendsitz) – duża wieś w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Stężyca. Położona na Kaszubach. Siedziba gminy Stężyca.

Stężyca 31 grudnia 2013 r. miała 2050 stałych mieszkańców, z których 2028 osób mieszkało w głównej części wsi[1]. Stężyca ma także nazwaną część wsi Pypkowo.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś jest położona w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego, między Jeziorem Raduńskim Górnym, a Jeziorem Stężyckim na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Przez Stężycę prowadzi szlak wodny "Kółko Raduńskie" oraz trasa drogi wojewódzkiej nr 214. Kotlina na granicy Stężycy i Skorzewa zwana jest Jaskinią zbójców lub Grobem morderców. Stężyca znajduje się na żwirach oraz marglach. Pod względem rolniczego użytkowania przeważają gleby słabe V klasy bonitacyjnej.[potrzebne źródło]

Zabudowa wsi leży na wysokości od 150 do 190 m n.p.m.[potrzebne źródło]

Ok. 1 km na południowy wschód znajduje się kolejne jezioro Lubowisko.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV wieku król Kazimierz Jagiellończyk ofiarował Stężycę Szlachecką radcy gdańskiemu Joachimowi von Becke za osiągnięcia podczas wojny trzynastoletniej. U schyłku XVI wieku ta część Stężycy była własnością Stanisława Kamińskiego. Następnie od roku 1648 należała do rodziny Łaszewskich, aż do roku 1764. Wówczas córka Michała Łaszewskiego, Regina, wyszła za mąż za Joachima Lewald-Jezierskiego - założyciela pierwszego banku w Stężycy.

Do roku 1920 istniały dwie Stężyce: Szlachecka i Królewska (wcześniej Wielka i Mała). Granicę stanowiła Radunia - rzeka w centrum wioski łącząca Jezioro Stężyckie z Jeziorem Raduńskim Górnym. Stężyca Szlachecka znajdowała się na zachód od rzeki i była bardziej zaludniona od wschodniej części miejscowości.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Mapa okolic Stężycy z 1875 roku

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Obiekty sportowe[edytuj | edytuj kod]

Rekreacja[edytuj | edytuj kod]

  • marina
  • 2 kąpieliska
  • Nadraduńskie Centrum Rekreacji

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Dzięcielski Dzieje ziemi mirachowskiej
  2. Willy Heidn Miejscowości powiatu kartuskiego w przeszłości

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Stężyca na portalu kartuzy.info
  2. Urząd Gminy Stężyca
  3. BIP Urzędu Gminy Stężyca