St. James's Palace

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pałac św. Jakuba
Obiekt zabytkowy nr rej. 1264851
Pałac św. Jakuba
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Miejscowość Londyn
Typ budynku rezydencja królewska
Styl architektoniczny styl tudorski
Rozpoczęcie budowy 1531
Ukończenie budowy 1536
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
Pałac św. Jakuba
Pałac św. Jakuba
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Pałac św. Jakuba
Pałac św. Jakuba
Ziemia 51°30′17″N 0°08′15″W/51,504722 -0,137500Na mapach: 51°30′17″N 0°08′15″W/51,504722 -0,137500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

St. James's Palace (Pałac św. Jakuba) – jeden z najstarszych pałaców w Londynie. Znajduje się przy ulicy Pall Mall, w pobliżu Parku św. Jakuba, w dzielnicy City of Westminster. Stanowi najstarszą część kompleksu budynków dworu królewskiego położonych w tej części miasta. Nadal jest używany przez rodzinę królewską i podległych jej urzędników, w związku z czym pozostaje niedostępny dla turystów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac został zbudowany na polecenie króla Henryka VIII. Osoba patrona została przejęta od działającego w tym miejscu do 1532 szpitala dla trędowatych. Wzniesiono go w czerwonej cegle w tzw. stylu tudorskim, stanowiącym ostatnią chronologicznie odmianę angielskiego gotyku. W pałacu często przebywała Maria I Tudor, gdzie zresztą zmarła 17 listopada 1558. W 1698, po doszczętnym strawieniu przez pożar Pałacu Whitehall, Pałac św. Jakuba stał się główną londyńską rezydencją monarchów i zarazem centralnym ośrodkiem brytyjskiej machiny administracyjnej. W czasie rządów Olivera Cromwella został zamieniony na koszary, lecz Karol II przywrócił mu pierwotną funkcję i stworzył w pobliżu efektowny park. Na tle innych siedzib europejskich monarchów uważany był za obiekt bardzo skromny, wręcz niegodny brytyjskiej potęgi (w tym tonie opisywał go m.in. Daniel Defoe). W 1762 Jerzy III zakupił dla swojej żony Buckingham House, który po wielu latach rozbudowy przybrał postać dzisiejszego Pałacu Buckingham. Gdy w 1809 spaleniu uległa część Pałacu św. Jakuba obejmująca m.in. apartamenty królewskie, postanowiono ich nie odbudowywać, lecz przenieść do Buckingham. Rola pałacu stawała się coraz bardziej ceremonialna, aż w 1837 królowa Wiktoria oficjalnie odebrała mu status głównej siedziby królewskiej. Równocześnie pałac poddano gruntownej renowacji, zwłaszcza od wewnątrz.

Pałac obecnie[edytuj | edytuj kod]

Choć Pałac nie jest już miejscem zamieszkania samego monarchy, pozostaje formalną siedzibą jego dworu. W praktyce mieszczą się tutaj biura znacznej części urzędów dworskich, a ponadto jego przestronne sale są często wykorzystywane podczas oficjalnych przyjęć organizowanych przez członków rodziny królewskiej. Pałac jest także oficjalną londyńską rezydencją księżniczki Anny oraz księżniczki Aleksandry.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]