St. Katharine Docks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
St. Katharine Docks, 2004
Otwarcie St. Katharine Docks, 1828
Nabrzeże St. Katharine Docks, 2006
St. Katharine Pier

St. Katharine Docks ("Doki Św. Katarzyny") – kompleks rekreacyjny i mieszkalny w londyńskiej gminie Tower Hamlets, leżący po północnej stronie Tamizy, na wschód od Tower of London i Tower Bridge. W przeszłości były jednymi z doków handlowych obsługujących Londyn.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Swoją nazwę zaczerpnęły od dawnego szpitala St Katharine's by the Tower, wybudowanego w XII wieku, który znajdował się w miejscu dzisiejszych St. Katharine Docks. Intensywnie zabudowany obszar 9,5 hektara, mocą ustawy parlamentu brytyjskiego z 1825 roku, został przeznaczony do przebudowy[1]. Prace rozpoczęły się w maju 1827 roku. Około 1250 budynków zostało zburzonych, wraz ze średniowiecznym szpitalem St Katharine. Około 11 300 mieszkańców rejonu straciło swoje domy, w większości byli to pracownicy portowi stłoczeni w slumsach[2].

Autorem projektu St. Katharine Docks był Thomas Telford, brytyjski inżynier i architekt. Zaprojektował on doki w formie dwóch połączonych basenów (wschodni i zachodni) aby zapewnić jak najdłuższe nabrzeże, a bramę umieścił w pobliżu Tower Bridge. Silniki parowe utrzymują poziom wody w basenach o około 1,2 metra wyższy niż w Tamizie[3].

Doki zostały oficjalnie otwarte 25 października 1828 roku. Mimo że szeroko eksploatowane, nie były ogromnym sukcesem komercyjnym i nie były w stanie pomieścić dużych statków. W 1864 roku zostały połączone z sąsiadującymi London Docks[4]. W 1909 roku Port of London Authority przejęła kontrolę nad niemal wszystkimi dokami Tamizy, w tym St. Katharine Docks[5].

St. Katharine Docks zostały zniszczone przez niemieckie bombardowania w czasie II wojny światowej i nigdy później nie odzyskały dawnej świetności. Z powodu ograniczonej przestrzeni i niemożności przyjmowania dużych, nowoczesnych statków, były jednymi z pierwszych doków zamkniętych w 1968 roku, a następnie zostały sprzedane do Greater London Council[6]. Większość oryginalnych magazynów została wyburzona i zastąpiona przez nowoczesne obiekty handlowe w 1970 roku, a St. Katharine Docks stały się przystanią[7].

Obecnie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie St. Katharine Docks są popularnym miejscem wypoczynku oraz atrakcją turystyczną. Na ich terenie znajdują się głównie biura, mieszkania prywatne, hotel, sklepy, restauracje, pub (Dickens Inn, niegdyś browar z XVIII wieku), przystań dla jachtów, a także wiele innych obiektów rekreacyjnych. Wschodnia część doków zdominowana jest przez City Quay, ponad 200 luksusowych apartamentów z widokiem na przystań. Dok wciąż obsługuje statki małych i średnich rozmiarów[3].

Połączenia[edytuj | edytuj kod]

London River Services
Autobusy
  • dzienne: 15, 25, 42, 78, 100 i RV;
  • nocne: N15 i N551.
Stacje metra
Stacje Docklands Light Railway

Przypisy

  1. St Katherine By The Tower (ang.). The East of London Family History Society. [dostęp 2012-01-13].
  2. Thames - Docks - St. Katherine's Dock (ang.). Victorian London. [dostęp 2012-01-14].
  3. 3,0 3,1 Our Heritage (ang.). St. Katharine Docks. [dostęp 2012-01-14].
  4. Brief history during the Snow Era (1813-58) (ang.). University of California. [dostęp 2012-01-14].
  5. London's Docks (ang.). Parish Register. [dostęp 2012-01-14].
  6. London dock on the block (ang.). BBC News, 01.07.2001. [dostęp 2012-01-14].
  7. Docks to Docklands (ang.). Exploring 20th Century London. [dostęp 2012-01-14].
  8. Boats from St. Katharine’s Pier (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-01-13].
  9. Boats from Tower Millennium Pier (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-01-13].