Stała Oorta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stała Oorta – stała występująca w równaniu na względną prędkość radialną gwiazdy

v_{wr}\approx Ar\sin 2\alpha

gdzie:

A – stała Oorta,
r – odległość gwiazdy od Słońca,
α – kąt, jaki z punktu widzenia Ziemi tworzy kierunek do gwiazdy z kierunkiem do centrum Galaktyki.

Przybliżona równość we wzorze wynika stąd, że jest to wzór przybliżony dla gwiazd z pobliża Słońca (r « RS, czyli R ≈ RS, gdzie RS jest odległością Słońca od centrum Galaktyki a R odległością gwiazdy od centrum Galaktyki).

Sama stała jest wyrażona wzorem

A= \frac{1}{2}R_{S}\left[ \frac{d\omega \left( R \right)}{dR} \right]_{R=R_{S}}

gdzie ω(R) jest prędkością kątową rotacji Galaktyki w odległości R od jej centrum.

Stała Oorta jest wyznaczana doświadczalnie i wynosi

A\approx +15\frac{\text{km}}{\text{s}\cdot \text{kpc}}

gdzie kpc to kiloparsek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Jerzy S. Stodółkiewicz, Astrofizyka ogólna z elementami geofizyki, s. Biblioteka fizyki, wyd. 3, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977, bez ISDN.