Stały wodór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stały wodórpierwiastkowy wodór w stałym stanie skupienia.

Stały wodór powstaje z ciekłego wodoru poniżej jego temperatury krzepnięcia, czyli 14,01 K (−259,14 °C). Po raz pierwszy został otrzymany w 1899 roku przez Jamesa Dewara[1].

Objętość molowa stałego wodoru wynosi 22,7 cm³/mol, co odpowiada gęstości 0,088 g/cm3[2]. Dla izotopów wodoru, deuteru i trytu, gęstości wynoszą odpowiednio 0,20 i 0,31 g/cm3.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. James Dewar. Sur la solidification de l'hydrogène. „Annales de Chimie et de Physique”. 18, s. 145–150, 1899 (fr.). 
  2. H. W. Woolley, R. B. Scott, F. G. Brickwedde. Compilation of thermal properties of hydrogen in its various isotopic and ortho-para modifications. „J. Res. Natl. Bur. Stand.”. 41, s. 379-475, 1948 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]