Staaken R.VI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Staaken R.VI
Staaken R.VI
Dane podstawowe
Państwo Niemcy
Typ ciężki bombowiec dalekiego zasięgu
Historia
Lata produkcji 1917-1918
Egzemplarze 18
Dane techniczne
Napęd 4 silniki tłokowe Mercedes D.IVa o mocy 260 KM (dwa silniki pchające, dwa ciągnące)
Wymiary
Rozpiętość 42,20 m
Długość 22,10 m
Wysokość 6,30 m
Masa
Własna 7680 kg
Startowa max. 11 460 kg
Osiągi
Prędkość dopuszczalna 130 km/h
Pułap 3800 m
Długotrwałość lotu 8 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 karabiny maszynowe LMG 14 kal. 7,92 mm, maks. 2000 kg bomb
Liczba miejsc
6

Staaken R.VI – niemiecki ciężki bombowiec z okresu I wojny światowej, największy seryjnie produkowany bombowiec tego okresu. Jego dostawy sięgnęły 18 egzemplarzy (wyłączając wodnosamoloty).

Staaken R.VI był pierwszym seryjnie produkowanym bombowcem firmy Zeppelin i chociaż zbudowano 18 egzemplarzy tej maszyny, to tylko sześć zostało ukończonych przez macierzystą wytwórnię. Pierwsze loty odbyły się w 1916, w 1917 samolot przyjęto do służby, a w 1918 wycofano go ze służby.

Użycie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Bombowce R.VI stały się podstawowym wyposażeniem dwóch Riesenflugzeugabteilungen (oddziałów gigantycznych bombowców): Rfa 500 i Rfa 501, których zadaniem były naloty na Francję i Wielką Brytanię. Samoloty te okazały się nadzwyczaj skuteczne, mimo to, że 11 z 18 maszyn stracono (tylko 2 w wyniku działań wroga). Z samolotów, które przetrwały wojnę, kilka było wykorzystywanych jako maszyny cywilne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ch. Chant, Wielkie bombowce świata, Warszawa: "Bellona", 2002.