Staaken R.VI
| Staaken R.VI | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | Niemcy |
| Typ | ciężki bombowiec dalekiego zasięgu |
| Historia | |
| Lata produkcji | 1917-1918 |
| Egzemplarze | 18 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 silniki tłokowe Mercedes D.IVa o mocy 260 KM (dwa silniki pchające, dwa ciągnące) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 42,20 m |
| Długość | 22,10 m |
| Wysokość | 6,30 m |
| Masa | |
| Własna | 7680 kg |
| Startowa | max. 11 460 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość dopuszczalna | 130 km/h |
| Pułap | 3800 m |
| Długotrwałość lotu | 8 h |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 4 karabiny maszynowe LMG 14 kal. 7,92 mm, maks. 2000 kg bomb | |
| Liczba miejsc | |
| 6 | |
Staaken R.VI – niemiecki ciężki bombowiec z okresu I wojny światowej, największy seryjnie produkowany bombowiec tego okresu. Jego dostawy sięgnęły 18 egzemplarzy (wyłączając wodnosamoloty).
Staaken R.VI był pierwszym seryjnie produkowanym bombowcem firmy Zeppelin i chociaż zbudowano 18 egzemplarzy tej maszyny, to tylko sześć zostało ukończonych przez macierzystą wytwórnię. Pierwsze loty odbyły się w 1916, w 1917 samolot przyjęto do służby, a w 1918 wycofano go ze służby.
Użycie bojowe [edytuj]
Bombowce R.VI stały się podstawowym wyposażeniem dwóch Reisenflugzeugabteilungen (oddziałów gigantycznych bombowców): Rfa 500 i Rfa 501, których zadaniem były naloty na Francję i Wielką Brytanię. Samoloty te okazały się nadzwyczaj skuteczne, mimo to, że 11 z 18 maszyn stracono (tylko 2 w wyniku działań wroga). Z samolotów, które przetrwały wojnę, kilka było wykorzystywanych jako maszyny cywilne.
Bibliografia [edytuj]
- Ch. Chant, Wielkie bombowce świata, Warszawa: "Bellona", 2002.