Telewizja
Telewizja, TV – dziedzina telekomunikacji przekazująca ruchomy obraz oraz dźwięk na odległość. W jednym miejscu za pomocą kamery telewizyjnej i mikrofonu rejestruje się sygnał, który następnie jest transmitowany do dowolnego miejsca w zasięgu transmisji. Sygnał odbierany jest przez odbiornik telewizyjny i przetwarzany na obraz oraz dźwięk.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwsza transmisja telewizyjna, z Londynu do Nowego Jorku, odbyła się 27 stycznia 1928 roku. W dniu 3 lipca 1928 roku w Londynie odbyła się transmisja telewizyjna w kolorze[1][2]. Według danych szwajcarskiego departamentu poczty w 1960 r. było na świecie zarejestrowanych ok. 86 mln odbiorników telewizyjnych[3].
[edytuj] W Polsce
Za pioniera telewizji w Polsce należy uznać Jana Szczepanika zwanego "polskim Edisonem", który w 1897 roku opatentował w Brytyjskim Urzędzie Patentowym (patent brytyjski nr. 5031)[4] "telektroskop" - "czyli aparat do reprodukowania obrazów na odległość za pomocą elektryczności"[5].
W Polsce początki telewizji zainicjowano już w dwudziestoleciu międzywojennym. Pierwszą transmisję sygnału telewizyjnego przeprowadziła w 1931 roku rozgłośnia Polskiego Radia w Katowicach[6].
W 1936 roku zbudowano nadajnik na warszawskim wieżowcu Prudential. Już w 1937 roku na szesnastym piętrze rozpoczęła działalność eksperymentalna stacja telewizyjna, nadająca z anteny zainstalowanej na dachu gmachu. Pokaz próbnej transmisji telewizyjnej odbył się 26 sierpnia 1939 roku w Warszawie, z udziałem Mieczysława Fogga. Pierwszym filmem wyemitowanym przez przedwojenną próbną telewizję polską była Barbara Radziwiłłówna.
[edytuj] Telektroskop
Wynalazek telektroskopu (telewizji) - aparatu do reprodukowania obrazów na odległość za pośrednictwem elektryczności opatentowany został przez Jana Szczepanika, (nauczyciela z okolic Krosna) w Wielkiej Brytanii w 1897 oraz w Stanach Zjednoczonych rok później.
Działanie telektroskopu (według opisu ZSP1 w Krośnie) jest proste;
- Wykorzystując fizjologiczną właściwość oka ludzkiego, przez krótkotrwałą projekcję szybko po sobie następujących punktów można uzyskać wrażenie całości obrazu.
- Analiza obrazu przesyłanego telewizyjnie jest to rozbicie go na punkty i ponowne połączenie jego elementów.
- Transponowanie wartości świetlnych tych punktów na wartości elektryczne łatwe do transmisji i odwrotne postępowanie w urządzeniu odbiorczym.
- Konieczność utrzymywania ścisłej synchronizacji między stacją nadawczą i odbiorczą.
- Nowy zupełnie sposób sterowania promieniem świetlnym poprzez wychylanie go w dwóch prostopadłych do siebie kierunkach. Przypomina to zjawiska w lampie oscyloskopowej gdzie strumień elektronów wychylany jest przy pomocy pola elektrostatycznego lub magnetycznego.
- Powiązanie transmisji obrazu z dźwiękiem. Obecnie obok internetu - jeden z najpopularniejszych środków masowego przekazu.
[edytuj] Niektóre telewizje publiczne
- RÚV - Islandia
- BBC - Wielka Brytania
- TVE - Hiszpania
- ARD/ZDF - Niemcy
- TVP - Polska
- RTR - Rosja
- LRT, (LTV) - Litwa
- ČT - Czechy
- STV - Słowacja
- SVT - Szwecja
- RTP - Portugalia
- ORF - Austria
- TVR - Rumunia
- RTVSlo - Słowenia
- RTSh - Albania
- China Central Television - Chiny
- NHK - Japonia
- France Télévisions - Francja
- RAI - Włochy
- SRG SSR idée suisse - Szwajcaria
- Magyar Televízió - Węgry
- Danmarks Radio - Dania
[edytuj] Oznaczenia programów w Polsce
Podczas emisji swych programów polskie stacje TV zobowiązane są do umieszczania na ekranie dodatkowych symboli dotyczących ograniczeń wiekowych danej audycji.
[edytuj] Krytyka
W związku z rosnącą rolą telewizji w życiu współczesnej rodziny i społeczeństwa coraz więcej ustawodawców, naukowców i rodziców sprzeciwia się bezkrytycznej akceptacji telewizji jako środka masowego przekazu. Narodowy Instytut Mediów i Rodziny (organizacja pozarządowa w USA) wskazuje, że amerykańskie dzieci oglądają telewizję średnio 15 godzin w tygodniu, co negatywnie wpływa na ich edukację i dorastanie. W 1991 rząd Szwecji wprowadził całkowity zakaz emitowania reklam skierowanych do dzieci poniżej 12. roku życia.
Artykuł z Scientific American z 2002 zwrócił uwagę na fakt, iż wynikające z wewnętrznego przymusu oglądanie telewizji nie różni się od innych form uzależnienia. Potwierdzają to doniesienia o syndromach wycofania w rodzinach zmuszonych przez okoliczności do zaprzestania oglądania telewizji.
Badania w Nowej Zelandii obejmujące 1000 osób (dzieci i młodzież do 26. roku życia) dowiodły, że "oglądanie telewizji w dzieciństwie i okresie dojrzewania wiąże się ze słabymi osiągnięciami edukacyjnymi w okresie do 26. roku życia". Innymi słowy, im więcej dziecko ogląda telewizję, tym mniej prawdopodobne jest, że ukończy szkołę i podejmie studia.
W Islandii czas nadawania telewizji był ograniczony do 1984 – w tym okresie żadne programy nie były emitowane w czwartki lub podczas całego lipca.
Krytycy telewizji wskazują na jej wybiórczość, brak rzeczywistego pluralizmu idei (wynikający z wysokich kosztów, jakie trzeba ponieść, by założyć i prowadzić stację), schlebianie niskim gustom, niszczenie asertywności i oddziaływanie na zanik więzi społecznych. Zachęcają do ograniczenia oglądania telewizji i uświadamiają wpływ, jaki ma (m.in. w postaci reklam) na społeczeństwo, zwłaszcza na dzieci. Ośrodek Badań Opini Publicznej doniósł w 1999r, że w 49% polskich dzieci ma telewizor w pokoju w ktorym się uczy, 37% tam gdzie śpi, a 14% tam gdzie spożywa posiłki.
[edytuj] Zobacz też
- Satelita telekomunikacyjny
- inne dziedziny telekomunikacji:
Przypisy
- ↑ A CHRONOLOGY OF BRITISH TELEVISION (ang.). National Media Museum, 2011-04. [dostęp 2011-12-30].
- ↑ Early Color Television: Baird Mechanical Color System (1928-1940) (ang.). Early Television Museum. [dostęp 2011-12-30].
- ↑ "Poznaj świat" R. VIII, nr 6 (91), czerwiec 1960, s. 12
- ↑ Polska. Zarys encyklopedyczny, PWN, Warszawa 1974
- ↑ "Jan Szczepanik – polski Edison", 2011-03-12, Muzeum Okręgowe w Tarnowie
- ↑ Fragment tygodnika "Radjo" z 1931 r., cytowany w książce: Wojciech Janota "Katowice między wojnami", s.109, Łódź 2010, ISBN 978-83-7729-021-7
