Stacja węzłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stacja węzłowa – rodzaj stacji kolejowej, z której wybiegają co najmniej trzy szlaki kolejowe, czyli możliwy jest wyjazd w co najmniej trzech kierunkach[1].

Na stacji węzłowej łączą się przynajmniej dwie linie kolejowe, a więc zbiegają się szlaki z co najmniej trzech kierunków[2].

Istnieje wiele stacji węzłowych, o zróżnicowanych układach torowych.

Niejednokrotnie linie kolejowe zbiegające się z tego samego kierunku ku stacji węzłowej są dodatkowo łączone przy pomocy torów umożliwiających przejazd z pominięciem stacji węzłowej, czyli tzw. łącznic.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. (§ 3.) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 172, poz. 1444).
  2. Bronisław Gajda: Technika ruchu kolejowego Cz. I: Prowadzenie ruchu pociągów. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1985, s. 20. ISBN 83-206-0290-4.