Stadion Miejski w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Stadion Miejski
StadionPoznan3.jpg
Stadion Miejski w Poznaniu we wrześniu 2010
Przydomek: Stadion przy Bułgarskiej
Stadion Lecha
Państwo  Polska
Adres ul. Bułgarska 17
60-320 Poznań
Lata budowy 19681980
– stary stadion
20032010
– nowy stadion
Data otwarcia 20 września 2010
Koszt budowy nowy stadion – 713 mln zł[1]
Właściciel Miasto Poznań, POSiR
Klub KKS Lech Poznań (1980)
Warta Poznań (2010)
Inauguracja 23 sierpnia 1980
Lech PoznańMotor Lublin
30 września 2010
Lech PoznańRed Bull Salzburg
Pojemność 41 609[2]
Rekordowa frekwencja 8 kwietnia 1984
Lech PoznańWidzew Łódź
45 tys. widzów
4 listopada 2010
Lech PoznańManchester City F.C.
42 tys. widzów
Wymiary boiska 105 × 68 m
Oświetlenie 1960 lx
Nawierzchnia trawiasta
Dodatkowe wyposażenie podgrzewana murawa, 4 boiska treningowe
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Stadion Miejski"
Stadion Miejski
52°23′51.22″N 16°51′28.97″E / 52.3975611, 16.8580472Na mapach: 52°23′51.22″N 16°51′28.97″E / 52.3975611, 16.8580472
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Stadion Miejskistadion piłkarski, który znajduje się w Poznaniu na osiedlu administracyjnym Grunwald Południe przy ul. Bułgarskiej 17. Stadion jest własnością miasta Poznań, obecnie użytkują go drużyny piłkarskie Lech Poznań oraz Warta Poznań.

W sezonie 2010/2011 był to największy obiekt ligowy w Polsce. W 2012 roku będzie areną rozgrywek Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej. 20 września 2010 odbyło się oficjalne otwarcie stadionu – pierwszej w Polsce oddanej do użytku areny Euro 2012, które uświetnił koncert Stinga w ramach światowej trasy „Symphonicities”.

Spis treści

[edytuj] Historia

Prace przy budowie Stadionu Miejskiego rozpoczęły się w 1968 roku. Jak większość stadionów epoki PRL-u został wybudowany na podstawie usypanego wału ziemnego, na którym później ukształtowano betonowe miejsca na ławki i koronę stadionu. Obiekt ten składał się z 3 trybun (w charakterystycznym kształcie podkowy), zaś w miejscu czwartej miała powstać pływalnia i sale gimnastyczne, jednak planu tego nigdy nie zrealizowano. Pierwszy mecz poznańska drużyna Lech rozegrała na tym stadionie 23 sierpnia 1980 roku przy 18-tysięcznej publiczności, po przeprowadzce ze Stadionu przy ulicy 28 Czerwca (Dębiec). Mecz z Motorem Lublin zakończył z wynikiem remisowym 1:1, a strzelcem pierwszej bramki dla Lecha na nowym stadionie był Marek Skurczyński.

W niedługim czasie wybudowano stanowisko dla centralnej obsługi stadionu – „Kogut”, a po sześciu latach wybudowano najbardziej specyficzny element Stadionu Miejskiego – cztery 56-metrowe maszty z zamontowanymi jupiterami o łącznej mocy oświetleniowej 1890 luksów, po raz pierwszy zostały użyte 15 października 1986 roku podczas meczu eliminacyjnego Mistrzostw Europy PolskaGrecja (2:1). Rekord frekwencji padł 8 kwietnia 1984 roku, gdy na stadionie przebywało ok. 45 tysięcy osób, podczas gdy pojemność stadionu wynosiła w tamtym czasie 40 tys. Wtedy odbyło się spotkanie LechWidzew zakończone zwycięstwem gości 1:0. Parę lat później Stadion Miejski został wyposażony w elektroniczny zegar z tablicą wyników, który został umieszczony za 8 sektorem (stąd wzięła się nazwa sektor pod zegarem). Przez wiele lat nie prowadzono żadnych prac modernizacyjnych poza zainstalowaniem plastikowych krzesełek na całości obiektu na początku lat 90.

Na obiekcie przy Bułgarskiej drużyna Lecha Poznań rozpoczęła swoją „złotą erę”. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX w. zdobywając sześć tytułów mistrzowskich (1983, 1984, 1990, 1992, 1993, 2010) , pięć Pucharów Polski (1982, 1984, 1988, 2004, 2009) oraz cztery Superpuchary Polski (1990, 1992, 2004, 2009). Do tych znaczących sukcesów można jeszcze dodać zdobycie Pucharu i Superpucharu Polski w 2004 roku. Jednak ten stadion nie jest aż tak szczęśliwy dla Reprezentacji Polski (3 zwycięstwa, 4 remisy, 4 porażki, bramki 13-21), która rozegrała tu 11 spotkań. Stadion Miejski był również finałową areną rozgrywek Pucharu Polski w 1998 Amica Wronki – Aluminium Konin 5:3 (pd.) i 1999 Amica Wronki – GKS Bełchatów 1:0

[edytuj] Modernizacja

Panorama stadionu po rozebraniu bocznych trybun (styczeń 2009)
Stadion po zamontowaniu głównych elementów konstrukcji dachowej (grudzień 2009)
Panorama stadionu (marzec 2010)
Widok z góry (październik 2010)
Pylon informacyjny
Trybuny
Kocioł podczas meczu Lech PoznańGórnik Zabrze

W 2002 roku rozpoczęto gruntowną modernizację stadionu. Pierwszym etapem było dobudowanie brakującej trybuny, która zamknęła "podkowę" obiektu i zwiększyła jego pojemność o dodatkowe 8124 miejsca. Została ona oddana do użytku w 2004 roku, zaś dwa lata później utworzono nad nią zadaszenie. Równolegle do prac z zadaszeniem przebiegał montaż podgrzewania płyty boiska oraz remont masztów oświetleniowych. W styczniu 2006 roku ruszyła budowa trybuny nr II, powstającej w miejscu dawnego „kotła”. Dwie pierwsze kondygnacje zostały ukończone w lutym 2007 roku, zaś trzecia we wrześniu 2008 roku, w wyniku czego pojemność całej trybuny wzrosła do 9000 miejsc.

W związku z przyznaniem Polsce i Ukrainie organizacji Euro 2012 władze miasta zadecydowały o zmianie koncepcji architektonicznej stadionu na rzecz obiektu większego, mającego pomieścić ok. 45 tysięcy widzów. Według nowego projektu trybuny nr I i III (boczne) będą trybunami dwukondygnacyjnymi, obie mieszczą po 13750 widzów. Na trybunie nr I znajdują loże VIP oraz stanowiska komentatorskie, zaplecze dla zawodników i sędziów oraz pomieszczenia klubowe. Trybuna nr III w całości jest przeznaczona dla kibiców. Wszystkie miejsca na stadionie są siedzące – krzesełka kubełkowe składane, montowane w taki sposób aby zachować przewyższenie minimum 12cm[3]. Modernizacja i rozbudowa stadionu została zrealizowana przez firmę Modern Construction Systems. W porównaniu do wcześniejszej koncepcji architektonicznej zmianom uległ również projekt zadaszenia obiektu – tworzy je membranowe pokrycie barwy naturalnego jedwabiu, z modularnym podziałem co 9 metrów, dającym wrażenie pofalowania powierzchni. Dach tworzy spójną całość nad trybunami I, II, i III. Część dachu nad trybuną nr II jest konstrukcją ruchomą, mającą zapewnić prawidłowe doświetlenie murawy nad tą częścią boiska. Kubatura stadionu wynosi 1 300 000m2, a powierzchnia 250 000m2. Pierwotny projekt modernizacji z 2002 został zastąpiony ostatecznie w 2008. Realizacja przebiegała w latach 2008-2012.

Prace nad trybunami I i III trwały od października 2008 roku, a zakończone zostały we wrześniu 2010 roku. Na wszystkich trybunach zamontowano nowe składane krzesełka. Są one szersze niż poprzednie modele, dlatego też pojemność stadionu nieco ponad 41 tys; a nie jak planowano wcześniej około 45 tys. Krzesełka dostarczyła polska marka Forum Seating należąca do krośnieńskiej Grupy Nowy Styl[potrzebne źródło].

Ostatecznie po zakończonej przebudowie dokładna pojemność stadionu nie jest znana. Lech przekazuje kibicom gości 2039 biletów co zgodnie z przepisem o minimum 5% puli dla kibiców gości sugeruje że pojemność stadionu to 40 780. Jeśli natomiast pojemność jest większa znaczy to że Lech łamie przepis dotyczący minimalnej ilości miejsc dla kibiców gości. W dokumentach licencyjnych na sezon 2011/12 przesłanych do Ekstraklasy SA klub podał pojemność 41 609.

[edytuj] Podstawowe dane

  • Trybuna nr I
    • długość – 136,13 m
    • szerokość – 58,64 m

Trybuna główna przeznaczona dla zawodników, prasy i gości specjalnych; zlokalizowana od strony boisk treningowych. W skład trybuny wchodzi garaż podziemny na poziomie – 4,90. Pozostałe kondygnacje przeznaczone zostaną dla zawodników, sędziów, kibiców oraz dla zaplecza prasowego oraz na powierzchnie biurowe, magazynowe i techniczne.

  • Trybuna nr II
    • długość – 128,73 m
    • szerokość – 48,35 m

Trybuna położona od strony fortu VIII, składająca się z trzech poziomów przeznaczonych dla widowni. Części poziomów od strony fortu VIII zarezerwowana jest pod cześć hotelową.

  • Trybuna nr III
    • długość – 136,13 m
    • szerokość – 58,64 m

Trybuna biegnąca wzdłuż boiska od strony ul. Bułgarskiej. Pięć kondygnacji przeznaczonych jest dla widowni. Powierzchnia zostanie wykorzystana w celu zaplecza magazynowego, technicznego oraz socjalnego. Ponadto na poziomie + 3,30 przewiduje się dwa pomieszczenia przeznaczone na sale konferencyjne na 25 oraz 50 osób.

  • Trybuna nr IV
    • długość – 189,00 m
    • szerokość – 42,80 m

Istniejąca trybuna przeznaczona dla widowni, złożona z czterech kondygnacji nadziemnych. Na poziomie + 6,60 zostały wyznaczone miejsca dla widzów niepełnosprawnych. [3]

[edytuj] Kocioł

Historycznie pierwszym miejscem na stadionie, gdzie zasiadają najzagorzalsi sympatycy Lecha, nazwanym „Kotłem”[4] był sektor numer 6. Na początku wyposażony on był, podobnie jak cały stadion, w plastikowe ławki. Z czasem ławki zniknęły i zastąpiła je betonowa wylewka. Pojemność sektora szacowana była na 2 tysiące, ale na najważniejszych meczach w „Kotle” gromadziło się o wiele więcej kibiców. Spowodowało to, że „Kocioł” zaczął się rozrastać na sektory poboczne, szczególnie na tzw. „piątkę”. Pod koniec lat 90. w sektorze została zamocowana wieżyczka, celem poprawy słyszalności osoby prowadzącej doping. W trakcie sezonu 1999/2000, „Kocioł” został przeniesiony do sektorów 8 i 9 (po raz pierwszy w 2000 roku w meczu z Zagłębiem Lubin), znajdujące się pod zegarem. Skorzystał na tym klub, który mógł zainstalować w dotychczasowym kotle krzesełka i dzięki temu sprzedawać droższe bilety oraz zapełniając puste zazwyczaj sektory pod zegarem. Po przenosinach pojemność sektora wzrosła do ok. 5 tys. Taka liczba kibiców zapełniała go tylko podczas najważniejszych meczów, a zwykle mecz z tej części stadionu oglądało około 2 tys. widzów. Aby polepszyć organizację dopingu na tych sektorach zamontowano trzy wieżyczki dla osób go prowadzących. W praktyce najczęściej wykorzystywana była jedna, rzadziej dwie. Podczas modernizacji drugiej trybuny, „Kocioł” znajdował się wpierw w 15., a potem w 1 sektorze, gdzie liczba kibiców była poniżej przeciętnej, a także jakość i słyszalność dopingu były gorsze niż poprzednio. 10 marca 2007 podczas meczu Lecha z Zagłębiem Lubin została oddana do użytku „dwójka” (II Trybuna), gdzie odtąd z krótką przerwą na dalsze prace budowlane w 2008 r. mieści się "Kocioł".

[edytuj] Dodatkowe informacje

Plik wideo Wnętrze stadionu
Stadion Miejski 180px.ogv

Lipiec 2010. Zobacz też: film w wyższej rozdzielczości.

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.

Obiekt posiada ok. 900 miejsc parkingowych (mały tor gokartowy) – wjazd od ulicy Bułgarskiej i Ptasiej. Na stadion można dojechać tramwajami 1 (Junikowo – Zawady), 6 (Budziszyńska – Miłostowo), 13 (Junikowo – Starołęka) i 15 (Budziszyńska – (PST) – os. Jana III Sobieskiego) oraz autobusami A, 50, 63, 91 i 116.

[edytuj] Imprezy

[edytuj] Mecze reprezentacji Polski

Information icon.svg Osobny artykuł: Mecze kadry A w piłce nożnej.
Nr Rodzaj spotkania Data spotkania Rywal Polski Frekwencja Wynik meczu Strzelcy bramek dla Polski
1 eME'88 15 października 1986  Grecja 30 tys. 2:1 (2:1) Dariusz Dziekanowski
2 MT 14 sierpnia 1991  Francja 20 tys. 1:5 (1:2) Jan Urban
3 eME'92 16 października 1991 Irlandia Irlandia 20 tys. 3:3 (0:1) Piotr Czachowski, Jan Furtok, Jan Urban
4 eME'92 13 listopada 1991  Anglia 22 tys. 1:1 (1:0) Roman Szewczyk
5 eMŚ'94 23 września 1992  Turcja 10 tys. 1:0 (1:0) Tomasz Wałdoch
6 eMŚ'94 13 października 1993  Norwegia 12 tys. 0:3 (0:0) -
7 eMŚ'94 17 listopada 1993  Holandia 17 tys. 1:3 (1:1) Marek Leśniak
8 MT 26 kwietnia 2000  Finlandia 17 tys. 0:0 (0:0) -
9 MT 14 listopada 2001  Kamerun 21 tys. 0:0 (0:0) -
10 MT 6 czerwca 2003  Kazachstan 6 tys. 3:0 (1:0) Artur Wichniarek, Tomasz Dawidowski, Jacek Krzynówek
11 MT 18 sierpnia 2004  Dania 4 tys. 1:5 (0:2) Maciej Żurawski
12 MT 17 listopada 2010  Wybrzeże Kości Słoniowej 42 tys. 3:1 (1:1) Robert Lewandowski x2, Ludovic Obraniak
13 MT 15 listopada 2011  Węgry 7,5 tys. 2:1 (1:0) Paweł Brożek, Vilmos Vanczák (s)
MT – mecz towarzyski
eME – eliminacje Mistrzostw Europy
eMŚ – eliminacje Mistrzostw Świata

[edytuj] Mecze rozegrane na Stadionie w europejskich pucharach przez Lecha Poznań

Nr Rodzaj rozgrywek Data spotkania Rywal Lecha Poznań Frekwencja Wynik meczu Strzelcy bramek
1 I runda PEZP 29 września 1982 Islandia ÍBV Vestmannaeyjar 20 tys. 3:0 Okoński x2, Niewiadomski
2 II runda PEZP 20 października 1982 Szkocja Aberdeen FC 30 tys. 0:1 Bell
3 I runda PEMK 14 września 1983 Hiszpania Athletic Club Bilbao 40 tys. 2:0 Okoński, Niewiadomski
4 I runda PEMK 19 września 1984 Anglia Liverpool F.C. 30 tys. 0:1 Wark
5 Puchar Lata 6 lipca 1985 Austria FC Admira Wacker Wiedeń 8 tys. 4:2 Okoński x3, Pawlak – Knaller
6 Puchar Lata 13 lipca 1985 Szwecja IFK Göteborg 10 tys. 1:4 Kruszczyński – Ekström x3, Carlgren
7 Puchar Lata 3 sierpnia 1985 Dania Brøndby IF 7 tys. 5:1 Pachelski, Okoński x4 – Olsen
8 I runda UEFA 2 października 1985 Niemcy Borussia Mönchengladbach 25 tys. 0:2 Niewiadomski (sam.), Lienen
9 Puchar Lata 12 czerwca 1986 Dania Odense Boldklub 5 tys. 1:1 Pachelski – Hansen
10 Puchar Lata 1 sierpnia 1987 Szwecja AIK Solna 2 tys. 0:0 -
11 I runda PEZP 5 października 1988 Albania Flamurtari Vlorë 13 tys. 1:0 Araszkiewicz
12 II runda PEZP 9 listopada 1988 Hiszpania FC Barcelona 35 tys. 1:1 k. 4:5 KruszczyńskiRoberto
13 Puchar Lata 14 lipca 1990 Izrael Bnei Yehuda Tel Awiw 3,5 tys. 3:0 Gębura, Jakołcewicz, Bayer
14 Puchar Lata 18 lipca 1990 Izrael Maccabi Hajfa 4 tys. 1:0 Kofnyt
15 Puchar Lata 21 lipca 1990 Węgry Bányász FC Siófok 5 tys. 3:1 Skrzypczak, Gębura, Jakołcewicz – Kolovicis
16 I runda PEMK 19 września 1990 Grecja Panathinaikos Ateny 18 tys. 3:0 Jakołcewicz x2, Rzepka
17 II runda PEMK 25 października 1990 Francja Olympique Marsylia 20 tys. 3:2 Łukasik, Pachelski, Juskowiak – Founier, Waddle
18 I runda PEMK 16 września 1992 Łotwa Skonto FC Ryga 18 tys. 2:0 Trzeciak, Podbrożny
19 II runda PEMK 4 listopada 1992 Szwecja IFK Göteborg 25 tys. 0:3 Ekström, Nillson, Mild
20 I runda PEMK 15 września 1993 Izrael Beitar Jerozolima 8 tys. 3:0 Moskal, Podbrożny, Trzeciak
21 II runda PEMK 20 października 1993 Rosja Spartak Moskwa 12 tys. 1:5 Podbrożny – Pisariew x2, Karpin, Onopko x2
22 runda eliminacyjna UEFA 28 sierpnia 1999 Łotwa Metalurgs Lipawa 8 tys. 3:1 Goliński, Kubicki, Maćkiewicz – Bulders
23 I runda UEFA 16 września 1999 Szwecja IFK Göteborg 7 tys. 1:2 Żurawski – P.Andersson, Mild
24 runda eliminacyjna UEFA 26 sierpnia 2004 Rosja Terek Grozny 12 tys. 0:1 Fiedkow
25 I runda INTER 25 czerwca 2005 Azerbejdżan Karvan Yevlakh 2 tys. 2:0 Wachowicz, Scherfchen
26 II runda INTER 10 lipca 2005 Francja RC Lens 10 tys. 0:1 Jussie
27 II runda INTER 8 lipca 2006 Mołdawia FC Tiraspol 12 tys. 1:3 Zakrzewski – Picuşiac, Sydorenko, Namaşco
28 I runda eliminacyjna UEFA 31 lipca 2008 Azerbejdżan Chazar Lenkoran 15 tys. 4:1 Štilić, Murawski, Injac, Reiss – Ramazanov
29 II runda eliminacyjna UEFA 14 sierpnia 2008 Szwajcaria Grasshoppers Zurych 17 tys. 6:0 Rengifo, Lewandowski x2, Vallori (sam.), Injac, Peszko
30 I runda UEFA 2 października 2008 Austria Austria Wiedeń 24 tys. 4:2 pd. Rengifo, Peszko, Lewandowski, MurawskiAčimovič, Hattenberger
31 Faza Grupowa UEFA 6 listopada 2008 Francja AS Nancy 22 tys. 2:2 Peszko, Štilić – Malonga, Zerka
32 Faza Grupowa UEFA 4 grudnia 2008 Hiszpania Deportivo La Coruña 21 tys. 1:1 RengifoColotto
33 1/16 UEFA 19 lutego 2009 Włochy Udinese Calcio 17,5 tys. 2:2 Rengifo, ArboledaQuagliarella, Arboleda (sam.)
34 II runda eliminacyjna LM 21 lipca 2010 Azerbejdżan İnter Baku 13,7 tys. 0:1 k.9:8 Karlsons
35 III runda eliminacyjna LM 4 sierpnia 2010 Czechy Sparta Praga 13,7 tys. 0:1 Kladrubský
36 Runda play-off LE 26 sierpnia 2010 Ukraina Dnipro Dniepropietrowsk 14 tys. 0:0
37 Faza grupowa LE 30 września 2010 Austria Red Bull Salzburg 41 tys. 2:0 Arboleda, Peszko
38 Faza grupowa LE 4 listopada 2010 Anglia Manchester City 42 tys. 3:1 Arboleda, Injac, Możdżeń - Adebayor
39 Faza grupowa LE 1 grudnia 2010 Włochy Juventus 42 tys. 1:1 Rudņevs - Iaquinta
40 1/16 finału LE 17 lutego 2011 Portugalia SC Braga 30 tys. 1:0 Rudņevs

Puchar Europy Zdobywców PucharówPEZP; Puchar Europy Mistrzów KrajowychPEMK; Puchar LataPuchar Lata;
Puchar UEFAUEFA; Puchar Intertoto UEFAINTER; Liga Mistrzów UEFALM; Liga Europa UEFALE

[edytuj] Frekwencja

Przypisy

  1. Dodatkowe 92 mln na stadion: radni niezadowoleni. skyscrapercity.com, 28-05-2010. [dostęp 1-10-2010].
  2. Ekstraklasa S.A. - Oficjalna Strona
  3. 3,0 3,1 Euro Poznan 2012 sp. z o.o.- Modernizacja [dostęp 19 grudnia 2009]
  4. Pojęcie slangowe. Synonimem tego słowa jest młyn i żyleta.

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach