Stahlhelm (organizacja paramilitarna)
Stahlhelm (Stahlhelm, pol. Stalowy Hełm) - pełna nazwa: Bund der Frontsoldaten (Związek Żołnierzy Frontowych) – organizacja paramilitarna powstała po I wojnie światowej w Republice Weimarskiej. Początkowo organizacja skupiała weteranów I wojny światowej, następnie rozrosła się w bojówkę paramilitarną.
[edytuj] Przed II wojną światową
Organizacja została założona w roku 1918 przez Franza Seldte w Magdeburgu. Skupiała wrogo nastawionych do Republiki i zwolenników nacjonalizmu. W roku 1930 liczyła 500 000 członków i była najwiekszą organizacją paramilitarną Republiki Weimarskiej.
W roku 1929 Stahlhelm włączył się do przeciwników Planu Younga. Organizacja przyłączyła sie również do NSDAP i Ligi Pangermańskiej w celu sformowania Frontu Harzburskiego – prawego skrzydła frontu przeciw Republice Weimarskiej. W roku 1934 przemianowany na Nationalsozialistischer Deutscher Frontkämpferbund ("Narodowosocjalistyczny Związek Bojowników Frontowych"), zintegrowany z SA, a następnie rozwiązany.
[edytuj] Po roku 1945
W roku 1951 Stahlhelm został ponownie założony w Kolonii.
