Stahlhelm (organizacja paramilitarna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy nacjonalistycznej, skrajnie prawicowej organizacji paramilitarnej w Republice Weimarskiej. Zobacz też: rodzaj stalowego hełmu.
Mundury Stahlhelmu, ok. 1934
Ciężarówka propagandowa Stahlhelmu - kampania prezydencka, 1932

Stahlhelm (Stahlhelm, pol. Stalowy Hełm) - pełna nazwa: Bund der Frontsoldaten (Związek Żołnierzy Frontowych) – organizacja paramilitarna powstała po I wojnie światowej w Republice Weimarskiej. Początkowo organizacja skupiała weteranów I wojny światowej, następnie rozrosła się w bojówkę paramilitarną.

Przed II wojną światową[edytuj | edytuj kod]

Organizacja została założona w roku 1918 przez Franza Seldte w Magdeburgu. Skupiała wrogo nastawionych do Republiki i zwolenników nacjonalizmu. W roku 1930 liczyła 500 000 członków i była najwiekszą organizacją paramilitarną Republiki Weimarskiej.

W roku 1929 Stahlhelm włączył się do przeciwników Planu Younga. Organizacja przyłączyła sie również do NSDAP i Ligi Pangermańskiej w celu sformowania Frontu Harzburskiego – prawego skrzydła frontu przeciw Republice Weimarskiej. W roku 1934 przemianowany na Nationalsozialistischer Deutscher Frontkämpferbund ("Narodowosocjalistyczny Związek Bojowników Frontowych"), zintegrowany z SA, a następnie rozwiązany.

Po roku 1945[edytuj | edytuj kod]

W roku 1951 Stahlhelm został ponownie założony w Kolonii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]