Stal Gorzów Wielkopolski

Stal Gorzów Wielkopolski
Przydomek	Stalowcy
Barwy	żółto-niebieskie
Data założenia	1947
Liga	Ekstraliga żużlowa
Debiut w najwyższej lidze	15 kwietnia 1962 Włókniarz Częstochowa-Stal Gorzów Wielkopolski 45:33
Liczba zawodników	7 seniorów, 4 juniorów
Adres	ul. Kwiatowa 55, 66-400 Gorzów Wielkopolski
Stadion	Stadion im. Edwarda Jancarza
Prezes	Władysław Komarnicki
Trener	Piotr Paluch
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Stal Gorzów Wielkopolski – polski klub żużlowy. 7-krotny mistrz Polski.

Kadra drużyny

Drużyna Stali Gorzów Wielkopolski

Sezon 2011. Stoją od lewej: Tomasz Gollob, Matej Žagar, Niels Kristian Iversen, Nicki Pedersen. Klęczą od lewej: Bartosz Zmarzlik, Łukasz Cyran, Artur Mroczka

 

Stal Gorzów Wielkopolski

Zawodnicy

stat.	imię i nazwisko	nar.	data ur.	KSM
S	Tomasz Gollob (K) (GP)	Polska	11.04.1971	9,68
S	Krzysztof Kasprzak	Polska	18.07.1984	6,74
S	Matej Žagar	Słowenia	03.04.1983	7,85
S	Niels Kristian Iversen	Dania	20.06.1982	6,67
S	Artur Mroczka	Polska	02.11.1989	3,81
S	Michael Jepsen Jensen	Dania	18.02.1992	5,33
S	Paweł Zmarzlik	Polska	24.08.1990	2,50
J	Bartosz Zmarzlik	Polska	12.04.1995	4,42
J	Łukasz Cyran (W) → GTŻ Grudziądz	Polska	14.01.1992	2,50
J	Adrian Cyfer	Polska	21.05.1995	2,50
J	Paweł Parys (W) → Speedway Wanda Kraków	Polska	25.03.1994	2,50

Legenda

(K) kapitan drużyny

(S) senior

(J) junior

(GP) uczestnik GP

(W) wypożyczony

kontuzja

Historia klubu

Początki

Początki gorzowskiego żużla sięgają końca 1945 roku. Właśnie wtedy zaczęto organizować w Gorzowie Wielkopolskim rajdy motocyklowe i uliczne, które były wstępem do wyścigów na owalnym torze. Już w październiku 1945 roku powstał w Gorzowie Wielkopolskim Klub Motorowy "Unia", będący oddziałem Motoklubu "Unia" Poznań. W drugim roku istnienia Klubu Motorowego "Unia", dał się zaznaczyć znaczący wzrost ilościowy liczby członków. Do tak szybkiego rozwoju klubu przyczynił się głównie organizowany w tym roku rajd po Ziemiach Północnych, którego uczestnicy musieli już wykazać przynależność klubową. Piąte miejsce zajął w nim gorzowianin Konrad Wieła. W 1947 roku zawarczały w Gorzowie Wielkopolskim po raz pierwszy, już na poważnie, motocykle żużlowe. Imprezą, która zelektryzowała gorzowską publiczność, był rozegrany 10 sierpnia turniej pod nazwą "Złoty Puchar Ziemi Lubuskiej". Triumfował w niej zawodnik LKM-u Leszno - Henryk Woźniak. Warto wspomnieć, że w 1947 roku pierwsze kroki w sporcie motorowym zaczęli stawiać późniejsi długoletni zawodnicy drugoligowej "Stali" - Mieczysław Cichocki i Tadeusz Stercel. W tym samym 1947 roku położone zostały podwaliny pod późniejszego kontynuatora tradycji żużlowych w Gorzowie Wielkopolskim - Klub Sportowy "Stal". W sezonie 1948 zespół gorzowski został zgłoszony do rozgrywanych po raz pierwszy w Polsce rozgrywek ligowych. W rozgrywkach Poznańskiej Ligi Okręgowej klub znad Warty zajął 6 miejsce. Największą imprezą żużlową 1948 roku w Gorzowie Wielkopolskim był ponownie "Złoty Puchar Ziemi Lubuskiej". W zawodach tych zwyciężył Alfred Smoczyk. W roku 1949 gorzowianie, po nabraniu w poprzednim sezonie niezbędnych doświadczeń, tym razem byli już groźni dla najlepszych. W czterech trójmeczach zdobyli 9 pkt. na 12 możliwych zajmując 4 miejsce w lidze. W sezonie 1950 popularność żużla była już jednak w Gorzowie Wielkopolskim tak wielka, że postanowiono - w tej sytuacji - powołać sekcję żużlową przy Klubie Sportowym "Stal". Klub został oficjalnie zarejestrowany 9 kwietnia 1950 roku. Pod numerem 60 rejestru stowarzyszeń sportowych wpisano Związkowy Klub Sportowy "Stal" Gorzów Wielkopolski. W lipcu 1951 roku Klub Sportowy "Stal" dysponował już własnym 395 metrowym torem przy ul. Śląskiej. Pierwszą imprezą na nowym torze był turniej o "Stalowy But", który zakończył się zwycięstwem Tadeusza Stercela, przed Kazimierzem Wiśniewskim i Marianem Kaiserem. W 1952 roku nastąpił regres sekcji, której działalność przez kolejne lata (do 1955 roku) była praktycznie znikoma. Trudności finansowe były nie do przezwyciężenia, toteż w latach 1952-1954 imprezy odbywały się sporadycznie. W "Stali" pojawił się za to kolejny obiecujący wychowanek - był nim Stanisław Rurarz, który przez następne kilkanaście lat, ale już poza Gorzowem Wielkopolskim, należał do czołowych polskich zawodników.

Sezony 1955-1964

Wiosną Główna Komisja Żużlowa działająca przy Polskim Związku Motorowym postanowiła utworzyć ponownie po pięciu latach przerwy 2 ligę. Początkowo zakwalifikowano do niej cztery ostatnie drużyny 1 ligi sezonu 1954, a o przyjęciu dodatkowych zespołów decydować miała Główna Komisja Żużlowa. Decydującym argumentem za przyjęciem do 2 ligi gorzowian był posiadany własny sprzęt oraz posiadanie odpowiedniego zaplecza, w postaci warsztatów, budynków klubowych, parkingu. I tak też rozpoczął się nowy rozdział w historii gorzowskiego żużla, który zapisał się cennymi osiągnięciami i stworzył podstawy pod dalsze sukcesy. Trzon zespołu "Stali" tworzyli liderzy - Stercel i Cichocki, a solidnym uzupełnieniem składu byli: Jerzy Flizikowski, Kazimierz Wiśniewski, Zdzisław Kowalski i młodziutki Bronisław Rogal. Natomiast w meczu w Siedlcach debiut zaliczył późniejszy wieloletni lider "Stali" - Edmund Migoś. 15 czerwca 1958 roku na gorzowskim torze po raz pierwszy rozegrano imprezę rangi Mistrzostw Polski. Był to ćwierćfinał indywidualnych mistrzostw Polski na żużlu. Zwyciężył Kazimierz Bentke, przed Florianem Kapałą i Rajmundem Świtałą. W sezonie 1959 postanowiono powalczyć o coś więcej, niż tylko o miejsca w środku drugoligowej tabeli. Ostatecznie "Stal" zakończyła rozgrywki na 3 miejscu. Z ważniejszych osiągnięć w roku 1959 należy odnotować debiut w reprezentacji Polski - Edmunda Migosia. Po udanym dla "Stali" sezonie 1959 wzrosły nadzieje na awans do I ligi. Ostatecznie gorzowianie zajęli 2 miejsce i ulegli w barażu Tramwajarzowi Łódź. Bronisławowi Rogalowi jako pierwszemu gorzowianinowi, udało się się zakwalifikować do finału Indywidualnych Mistrzostw Polski (7 m.) oraz reprezentowania Polski w pierwszym w historii finale drużynowe mistrzostwa świata na żużlu (4 m.). W roku 1961 "Stalowcy" z dorobkiem 36 pkt. zajęli 1 miejsce w 2 lidze i wywalczyli historyczny awans do 1 ligi. Na zakończenie sezonu gorzowskich kibiców spotkała kolejna niespodzianka. Klub Sportowy "Stal" był organizatorem jednego z serii test-meczów z reprezentacją ZSRR. Specjalnie na ten mecz, z pomocą Zakładów Mechanicznych "Gorzów" i jednostki wojskowej, zainstalowano sztuczne oświetlenie. Mecz, rozegrany 17 października o godzinie 22, zakończył się minimalnym zwycięstwem reprezentacji Polski 39:38. W biało-czerwonych plastronach wystąpili między innymi gorzowianie: Edmund Migoś, Jerzy Padewski, Andrzej Pogorzelski, Edward Pilarczyk i Zdzisław Boniecki. Gwiazdą zespołu radzieckiego był natomiast znakomity Igor Plechanow. Beniaminek z Gorzowa Wielkopolskiego przed rozpoczęciem nowego sezonu pozyskał dwóch nowych zawodników - Andrzeja Pogorzelskiego oraz Jerzego Bartoszkiewicza. Ostatecznie w sezonie 1962 zajął 7 miejsce w lidze i obronił 1-ligowy byt w wygranym barażu ze Zgrzeblarkami Zielona Góra. W kolejnym sezonie było już lepiej. Gorzowska "Stal" zajęła bezpieczne 6 miejsce w lidze z dorobkiem 10 pkt. Dużym wydarzeniem był także rozegrany 11 października 1963 roku trójmecz międzynarodowy. Zespół polski z 3 "Stalowcami" w składzie: Andrzejem Pogorzelskim, Edmundem Migosiem i Bronisławem Rogalem - wsparci rybniczaninem Stanisławem Tkoczem, pokonał mocnych w owym czasie żużlowców radzieckich z Igorem Plechanowem i Genadijem Kurylenką oraz Czechosłowaków z Lubosem Tomickiem, Antoninem Kasperem seniorem i Antoninem Svabem. W roku 1964 gorzowscy żużlowcy z dorobkiem 21 pkt. zajęli 2 miejsce w lidze zdobywając pierwszy medal - srebrny drużynowe mistrzostwa Polski na żużlu.

Sezony 1965-1974

W sezonie 1965 w meczu wyjazdowym przeciwko Wybrzeżu Gdańsk zadebiutował Edward Jancarz. "Stal" zakończyła rozgrywki ze srebrnym medalem. Ponadto 5 września 1965 roku Polska na torze w Kempten zdobyła drużynowe mistrzostwo świata. Jednym z głównych autorów sukcesu był reprezentant "Stali" Andrzej Pogorzelski, który zdobył 11 pkt., przegrywając jedynie ze Szwedem Björnem Knutssonem. Na zakończenie sezonu w Gorzowie Wielkopolskim 14 października gościli na torze "Stali" zawodnicy z Wielkiej Brytanii, zespół Edinburgh Monarchs. Lepsi w meczu byli gorzowianie, zwyciężając 44:34. W sezonie 1966 "Stal" ponownie zakończyła rozgrywki na drugim miejscu. Wcześniej Pogorzelski osiągnął kolejny wielki sukces, zdobywając jako pierwszy gorzowianin, cenny, bo wywalczony w cyklu turniejów - Złoty Kask. Ponadto Pogorzelski i Migoś byli w kadrze Polski, która zdobyła złote medale drużynowych mistrzostw świata. Wielkim wydarzeniem pod koniec sezonu na stadionie przy ul. Śląskiej był test-mecz Polska - Wielka Brytania. W zespole gości wystąpili Barry Briggs i Ivan Mauger. Pojedynek zakończył się zwycięstwem żużlowców z Polski 74:34. W roku 1967 "Stalowcy" z dorobkiem 14 pkt. zakończyli zmagania na 4 miejscu. Andrzej Pogorzelski trzeci raz z rzędu wystąpił w finale indywidualnych mistrzostw świata na żużlu, a ponadto dorzucił srebrny krążek wywalczony w drużynowych mistrzostwach świata. Z osiągnięć w imprezach krajowych na czoło wysuwa się zdobycie przez utalentowanego Edwarda Jancarza - Srebrnego Kasku. W roku 1968 gorzowianom zabrakło 2 punktów do mistrzostwa. "Stal" zdobyła 4 srebrny medal drużynowych mistrzostw Polski. 6 września na stadionie w Göteborgu doszło do wielkiej sensacji. Gorzowianin Edward Jancarz, debiutujący w rozgrywkach o indywidualne mistrzostwo świata, zdobył po barażowym wyścigu z Rosjaninem Giennadijem Kurylenką, brązowy medal. Był to drugi medal w historii indywidualnych mistrzostw świata dla Polski. Ponadto Jancarz i Migoś zdobyli z reprezentacją Polski brązowe medale drużynowych mistrzostw świata. W sezonie 1969 gorzowska "Stal" zdobywa pierwsze w historii drużynowe mistrzostwo Polski. 9 października odbyło się w Gorzowie Wielkopolskim wielkie święto żużlowe. Rozegrano bowiem mecz pomiędzy nowo kreowanym mistrzem Polski, a mistrzem Wielkiej Brytanii - Poole Pirates. Blisko 17 tys. widzów, którzy w nadkomplecie stawili się na trybunach, oglądało przy świetle elektrycznym wspaniałe pojedynki gorzowian z zawodnikami z Wysp Brytyjskich. Zdecydowanie lepsza była "Stal", zwyciężając 48:30. Ponadto w sezonie 1969 Edward Jancarz wywalczył po raz pierwszy w karierze "Złoty Kask" i wespół z Andrzejem Pogorzelskim wywalczył złoto drużynowych mistrzostw świata. Mimo, że w roku 1970 gorzowianie zajęli w lidze 5 miejsce, sezon ten był też historyczny. Stało się tak za sprawą Edmunda Migosia, który wywalczył pierwszy w dziejach "Stali" tytuł indywidualnego mistrza Polski. Ponadto wystąpił w finale indywidualnych mistrzostw świata we Wrocławiu jako rezerwowy i zdobył brąz w drużynowych mistrzostwach świata. W sezonie 1970 swój debiut w lidze w meczu wyjazdowym przeciwko Śląskowi Świętochłowice zanotowali Zenon Plech i Bogusław Nowak. W sezonie 1971 kilka dni po pierwszym wyjazdowym meczu z ROW Rybnik odbył się na torze przy ul. Śląskiej feralny w skutkach trening, w czasie którego doszło do kolizji Migosia z młodziutkim Zenonem Plechem. Dla weterana gorzowskiego zespołu ten trening okazał się ostatnim występem na torze. Skomplikowany uraz nogi wykluczył go bowiem na zawsze z grona żużlowców. Jakby mało było tych nieszczęść, dwa tygodnie później, podczas meczu Polska - Wielka Brytania, złamania szczęki doznał Andrzej Pogorzelski. "Stal" więc do rozgrywek przystępowała bardzo mocno osłabiona ale mimo tego z dorobkiem 18 pkt. zdobyła srebrny medal. Ponadto Edward Jancarz zdobył 26 września we Wrocławiu brązowy medal drużynowych mistrzostw świata. W tym samym sezonie zadebiutowali kolejni zawodnicy: Mieczysław Woźniak i Ryszard Fabiszewski. W sezonie 1972 "Stal" zajęła 5 miejsce w lidze. W innych imprezach krajowych zawodnicy "Stali" pokazali się z dobrej strony i w części zrehabilitowali się za niepowodzenia ligowe. Plech wywalczył tytuł indywidualnego mistrza Polski i brązowy medal drużynowych mistrzostw świata, a Edward Jancarz wywalczył kolejny "Złoty Kask". Do sezonu 1973 gorzowska "Stal" przystąpiła już bez swojego wieloletniego kapitana - Andrzeja Pogorzelskiego. Mimo to zdobyła drugi w historii tytuł mistrzowski. Sukces drużynowy nie był jedynym na torach krajowych. W mistrzostwach Polski par klubowych na żużlu gorzowianie Jancarz, Plech i Nowak także pewnie zwyciężyli. Największe sukcesy święcił jednak bezapelacyjnie w sezonie 1973 Zenon Plech. Na arenie międzynarodowej wywalczył on dwa brązowe medale Mistrzostw Świata. 8 czerwca w szwedzkim Boras w mistrzostwach świata par na żużlu i 2 września w Chorzowie w finale indywidualnych mistrzostw świata. Gorzowianin miał szansę nawet na złoto, ale w jednym z wyścigów został podcięty przez Rosjanina Grigorija Chłynowskiego. Sędzia przyznał Plechowi dwa punkty, a Rosjanina wykluczył i żużlowiec "Stali" ukończył ostatecznie zawody z dorobkiem 12 pkt., podczas gdy jadący w barażu o złoto Jerzy Szczakiel i Ivan Mauger zgromadzili po 13 pkt. Ponadto dorzucił triumf w "Złotym Kasku" wyprzedzając swojego kolegę klubowego - Edwarda Jancarza oraz jadąc w 64 wyścigach w I lidze uzyskał fenomenalną średnią biegową 2,87. Kiedy "Stalowcy" intensywnie przygotowywali się do rozgrywek w 1974 roku, dwaj najlepsi zawodnicy tego klubu - Edward Jancarz i Zenon Plech przebywali dwa miesiące na Antypodach i w Stanach Zjednoczonych, gdzie brali udział w cyklu turniejów zorganizowanych przez Ivana Maugera i Barry’ego Briggsa. Jeździli tam z różnym skutkiem, ale najważniejsze było to, że po raz pierwszy polscy żużlowcy przetarli szlaki australijsko-nowozelandzko-amerykańskie. W kadrze narodowej na 1974 rok znalazło się aż czterech zawodników z Gorzowa Wielkopolskiego. Ostatecznie "Stal" ukończyła rozgrywki ze srebrnym medalem zdobywając w lidze 20 pkt., a Zenon Plech wraz z reprezentacją Polski zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw świata.

Sezony 1975-1980

To czego nie udało się żużlowcom "Stali" zdobyć do końca 1974 roku, udało się w kolejnym sezonie. Ale zanim doszło do wielkich sukcesów, Edward Jancarz i Zenon Plech spędzili okres przygotowań na australijskich i nowozelandzkich torach. W turnieju par, rozegranym w Christchurch, Jancarz z Plechem potwierdzili swą wysoką klasę i zajęli drugą lokatę, ulegając jedynie Anglikom Johnowi Louisowi i Johnowi Davisowi. Ostatecznie w sezonie 1975 - w dosyć imponującym stylu - gorzowianie wywalczyli swój trzeci złoty medal Drużynowych Mistrzostw Polski, odnosząc 11 zwycięstw i zdobywając 22 punkty. Tym razem ojcem triumfu był Edward Jancarz, który zwyciężył w klasyfikacji najskuteczniejszych jeźdźców 1 ligi, uzyskując średnią biegową 2,72. O tym, że Gorzów Wielkopolski był w 1975 roku stolicą polskiego żużla, można się było przekonać w trakcie eliminacji Indywidualnych Mistrzostw Polski. Do rozgrywek tych zgłosiło się siedmiu gorzowskich żużlowców i wszyscy awansowali do finału. W historii Indywidualnych Mistrzostw Polski był to jedyny taki przypadek, który zapewne nigdy nie zostanie powtórzony. Na częstochowskim torze bezapelacyjny sukces święcił Edward Jancarz, zdobywając wreszcie tytuł najlepszego zawodnika w kraju. W finale Mistrzostw Polski Par Klubowych para gorzowska - Jerzy Rembas i Bogusław Nowak - dokonała rzadko spotykanego wyczynu, zdobywając złoto z dorobkiem 30 punktów na 30 możliwych do zdobycia. Ponadto Edward Jancarz dorzucił srebrny medal Mistrzostw Świata Par. Do wielu sukcesów w tym sezonie "Stalowcy" dołożyli jeszcze jedno osiągnięcie - zdobycie Złotego Kasku przez Jancarza. O dominacji gorzowian w tym turnieju świadczy też fakt, że Plech zajął 2 miejsce, Nowak - 3, a Rembas 4 miejsce. Przed rozpoczęciem sezonu 1976 Zenon Plech otrzymał propozycję reprezentowania - oprócz "Stali" - angielskiego zespołu Hackney Hawks. W sezonie 1976 "Stal" obroniła tytuł, a ponadto dorzuciła wiele cennych osiągnięć. Tradycyjnie gorzowianie stanowili trzon reprezentacji Polski w finałach światowych. W Indywidualnych Mistrzostwach Świata, rozgrywanych na torze w Chorzowie, Zenon Plech zajął najwyższe z polskich zawodników - 5 miejsce, z kolei Edward Jancarz był 12, a Jerzy Rembas 14. Natomiast w Drużynowych Mistrzostwach Świata, których areną był trudny londyński tor White City, reprezentacja Polski z Jancarzem, Plechem, Rembasem i częstochowianinem Markiem Cieślakiem, osiągnęła wielki sukces, zdobywając wicemistrzostwo świata. W roku 1977 gorzowską "Stal" opuszcza Zenon Plech, a w jego miejsce z Falubazu Zielona Góra przychodzi Bolesław Proch. Gorzowianie w lidze obronili po raz kolejny tytuł i 3 raz z rzędu zostali Drużynowymi Mistrzami Polski. Ponadto Jerzy Rembas i Bogusław Nowak dorzucili złoto Mistrzostw Polski Par Klubowych. W gorzowskim finale Indywidualnych Mistrzostw Polski triumfował Bogusław Nowak, a 3 miejsce zajął Mieczysław Woźniak. Finał Drużynowych Mistrzostw Świata rozegrany we Wrocławiu był wielkim triumfem gorzowian. Polska zdobyła srebry medal, niemniej został on przyjęty bardzo entuzjastycznie, a najwięcej radości przeżyli kibice z Gorzowa Wielkopolskiego, gdyż nazajutrz gazety napisały: "Stal Gorzów wicemistrzem świata". Na 25 pkt. zdobytych przez reprezentację Polski Jancarz wywalczył 10, Nowak - 6, Rembas - 6, Fabiszewski - 1, a częstochowianin Cieślak zdobył 2 pkt. Edward Jancarz odniósł też duży sukces, zwyciężając na torze Wimbledonu w prestiżowym turnieju "Embassy Internationale", i pozostawiając w pokonanym polu takie tuzy speedway'a jak: Phil Crump, Billy Sanders, Peter Collins, Malcolm Simmons czy Michael Lee. W sezonie 1978 obok bardzo mocnego składu osobowego, podopieczni trenera Nieścieruka dysponowali w owym czasie najlepszymi maszynami. Do dyspozycji żużlowców były motocykle firmy Weslake, oraz czterozaworowe Jawy. Ponadto klub gorzowski stał się prekursorem nowych metod treningowych w polskim speedway'u. Świetne przygotowanie zawodników w czasie przerwy zimowej było jedną z głównych przyczyn sukcesów. I tak "Stalowcy" po wygraniu 15 z 18 spotkań zostali 4 raz rzędu Mistrzami Polski. Ponadto w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych para Jancarz - Proch zdobyła złoto, a w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski Bolesław Proch - pod nieobecność Jancarza i Rembasa - zdobył srebrny medal. Blisko sensacji w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata był Jerzy Rembas, gdyż na nie leżącym Polakom torze Wembley omal nie zdobył medalu, przegrywając dopiero w wyścigu barażowym, i zajmując ostatecznie 5 miejsce. Nieco lepiej poszło "Stalowcom" - Jancarzowi i Rembasowi - w finale Drużynowych Mistrzostw Świata. Z Landshut wrócili oni z brązowym medalem, dzięki zwycięstwu Jancarza w biegu barażowym nad Czechosłowakiem Jiri Stanclem. W sezonie 1979 po raz pierwszy od 1971 roku "Stal" zakończyła sezon bez złotego medalu w jakiejkolwiek konkurencji Mistrzostw Polski. W lidze ukończyła rozgrywki ze srebrnym medalem. W finale Indywidualnych Mistrzostw Polski srebro w bardzo dramatycznych okolicznościach wywalczył Mieczysław Woźniak. Ponadto Jancarz w duńskim Vojens wywalczył brązowy medal Mistrzostw Świata Par, a finale Drużynowych Mistrzostw Świata po raz pierwszy od 1963 roku zabrakło gorzowian. W roku 1980 "Stalowcy" zajęli 4 miejsce w lidze. Ponadto para Jerzy Rembas - Marek Towalski zdobyła srebro Mistrzostw Polski Par Klubowych, Edward Jancarz wywalczył srebrny medal w Mistrzostwach Świata Par i wespół z Rembasem wywalczył brąz we Wrocławiu w finale Drużynowych Mistrzostw Świata. Jednocześnie był to ostatni jak do tej pory występ gorzowian w finale tej konkurencji. Z kolei 27 września do miasta nad Wartą zjechał angielski zespół Edwarda Jancarza - Wimbledon Dons. Minimalnie lepsi okazali się Anglicy wygrywając 37:41.

Sezony 1981-1987

Na przełomie 1980-1981 roku działacze klubu zdecydowali się na przebudowę toru i żużlowcy gorzowscy byli zmuszeni wyemigrować do Poznania. Zanim jednak doszło do pierwszego meczu ligowego, nastąpiły w kadrze zespołu pewne zmiany. Bolesław Proch i Ryszard Nieścieruk przenieśli się do Polonii Bydgoszcz stąd podobnie jak to było w połowie lat 70, obowiązki jeżdżącego trenera przejął Edward Jancarz. W lidze "Stal" zdobyła srebrny medal, w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych para Rembas - Towalski, wywalczyła złoto, a Edward Jancarz wywalczył brązowe medale w finałach Mistrzostw Świata Par i Indywidualnych Mistrzostw Polski. W sezonie 1982 "Stalowcy" zdobyli pierwszy w historii brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski. W tym samym sezonie finał Mistrzostw Polski Par Klubowych rozgrywany był po raz pierwszy w Gorzowie Wielkopolskim. Gorzowianie Jerzy Rembas i Bogusław Nowak zdobyli brązowe medale. W roku 1983 do Polonii Bydgoszcz po 11 latach jazdy w Gorzowie Wielkopolskim odszedł Ryszard Fabiszewski ale za to po kilku chudszych latach, zwłaszcza jeśli chodzi o szkolenie następców dawnych gwiazd, w bardzo krótkim czasie pojawiła się grupka utalentowanych młodzieżowców: Mirosław Daniszewski, Ryszard Franczyszyn, Krzysztof Grzelak, Jarosław Gała i Cezary Owiżyc. Ostatecznie "Stalowcy" w sezonie 1983 zdobyli siódmy tytuł Drużynowych Mistrzów Polski. Pierwszoplanowymi postaciami zespołu byli Jancarz, Rembas i Nowak. Na 917 pkt. zdobytych przez "Stal", tercet ten wywalczył 659 pkt., imponując przez cały sezon równą i wysoką formą. Skuteczna jazda "Stali" była w dużej mierze efektem znakomitej postawy mechaników klubowych. Dość powiedzieć, że w 18 meczach gorzowianie zanotowali zaledwie 15 defektów. Ciekawostką był fakt, że "Stalowcy" startowali w tym sezonie na nowym sprzęgle konstrukcji byłego gorzowskiego żużlowca - Edwarda Pilarczyka. Także inne rozgrywki przyniosły sporo sukcesów. W Indywidualnych Mistrzostwach Polski drugi swój złoty medal wywalczył w Gdańsku Edward Jancarz, w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych w Zielonej Górze tercet: Jancarz, Nowak i Rembas wywalczył brąz, a Ryszard Franczyszyn zdobył jako pierwszy z żużlowców "Stali" Brązowy Kask. W roku 1984 podczas test-meczu Polska-Włochy w Gorzowie Wielkopolskim Edward Jancarz doznał groźnej kontuzji, która wyeliminowała go z dalszej części sezonu. W 10 biegu Valentino Furlanetto, jadący tuż przed Jancarzem, nie opanował motocykla i upadł, a jego maszyna trafiła w nadjeżdżającego gorzowianina. Kontuzja Jancarza wyeliminowała zawodnika "Stali" z wielu imprez międzynarodowych i krajowych. Lider polskiej reprezentacji nie wystartował między innymi w finale Drużynowych Mistrzostw Świata, a także w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata, do którego jako jedyny Polak wywalczył awans. Ponadto nie mógł także bronić na własnym torze tytułu Indywidualnego Mistrza Polski. "Stalowcy" w lidze wywalczyli mimo to srebrny medal, gromadząc w rozgrywkach 25 pkt. Przed sezonem 1985 gorzowski klub opuścił niespodziewanie Bogusław Nowak, przechodząc do 2 ligowej Unii Tarnów. W grupie młodzieżowców pojawił się kolejny obiecujący talent - Piotr Świst. Z wypożyczenia powrócił Krzysztof Okupski. Gorzowianie w lidze ostatecznie zajęli 8 miejsce. Mimo znacznych trudności udało się, zwłaszcza w kategorii młodzieżowej, zanotować kilka znaczących osiągnięć. Obok złota w Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Par Klubowych gorzowscy juniorzy - Franczyszyn, Owiżyc, Świst, Daniszewski i Gała zdobyli brąz w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski oraz Srebrny Kask wywalczył Ryszard Franczyszyn, a 3 miejsce w Brązowym Kasku - Piotr Świst. Do rozgrywek w roku 1986 "Stal" przystąpiła już bez Edwarda Jancarza, który po 21 sezonach spędzonych na torach postanowił oficjalnie zakończyć karierę. Z kolei utalentowany Ryszard Franczyszyn zimą wyjechał do Nowej Zelandii na zaproszenie Ivana Maugera na cykl turniejów na tamtejszych torach. W lidze "Stal" zajęła 5 miejsce. Ponadto Piotr Świst zdobył srebrny medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski i triumf w finale Brązowego Kasku. "Stalowcy" w składzie - Cezary Owiżyc, Piotr Świst i Jarosław Gała zdobyli także tytuł Młodzieżowych Mistrzów Polski Par Klubowych i pierwszy raz w historii klubu - Młodzieżowych Drużynowych Mistrzów Polski. Jednak najwięcej emocji wzbudził rozegrany 13 lipca turniej pożegnalny Edwarda Jancarza. Triumfował w nim Phil Crump, przed Kelly Moranem i Kelvinem Tatumem. Wystąpił w nim także Piotr Świst, który otrzymał z rąk Jancarza plastron z numerem 1 i został niejako mianowany na następcę. W sezonie 1987 gorzowski klub w lidze wywalczył drugi w historii brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Po kilku latach gorzowski klub wzbogacił się wreszcie o medal w imprezie seniorskiej. W finale Mistrzostw Polski Par Klubowych tercet Franczyszyn, Okupski i Świst wywalczył srebrno. Oprócz tego Piotr Świst zdobył tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski, wywalczył Brązowy Kask i jako pierwszy Polak srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów. Ponadto gorzowska para Cezary Owiżyc i Piotr Paluch zdobyła złoto Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych.

Sezony 1988-1993

Przed sezonem 1988 w gorzowskim klubie panował duży optymizm. Prognozy na najbliższy rok zakładały walkę o co najmniej tytuł wicemistrza Polski. 28 kwietnia doszło w Gorzowie Wielkopolskim do wydarzenia, które rzuciło cień na cały sezon, i miało duży wpływ na postawę drużyny już do końca rozgrywek. Oto w meczu na szczycie spotkały się Stal Gorzów Wielkopolski i Unia Leszno. Gorzowianie szybko wyszli na prowadzenie i po 6 wyścigach było już 23:12. Leszczynianie kompletnie nie radzili sobie z ciężkim, gorzowskim torem. I oto do akcji wkroczył sędzia meczu - Roman Cheładze. Postanowił zakończyć mecz z powodu spreparowania nawierzchni, co przez niektórych zostało przyjęte jako pokazówka, gdyż wśród 20 tysięcznej publiczności znajdował się ówczesny minister sportu - Aleksander Kwaśniewski. Klub sportowy "Stal" potraktowano nie tylko walkowerem (i przy okazji ujemnym punktem), ale także surowymi karami finansowymi, zawieszeniem kierownika zawodów i zamknięciem stadionu na jeden mecz ligowy. Ostatecznie "Stal" ukończyła rozgrywki na 5 miejscu. W pozostałych imprezach mistrzowskich zawodnicy "Stali" zrealizowali większość przedsezonowych założeń. W kategorii seniorskiej tercet gorzowian zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski Par Klubowych, ponadto Złoty Kask wywalczył, co było dużą niespodzianką, Piotr Świst. Świst wywalczył także 2 tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski oraz srebrny medal w finale Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych (wraz z Hućką i Paluchem). Rozgrywki ligowe w roku 1989 "Stalowcy" ukończyli ponownie na 5 miejscu, gromadząc 23 pkt. Tylko gorzowscy żużlowcy ratowali w 1989 roku honor polskiego speedway'a. Nic więc dziwnego, że Piotr Świst otrzymał jako jedyny Polak propozycję startów w lidze brytyjskiej. Niestety, zacietrzewienie działaczy spowodowało ucięcie tematu i w efekcie gorzowianin na wyspy nie pojechał. Ponadto "Stal" zdobyła brąz Mistrzostw Polski Par Klubowych (Krzysztof Okupski, Piotr Świst, Ryszard Franczyszyn), a Świst zdobył 3 z rzędu złoty medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski, Srebrny Kask i Indywidualny Puchar Polski. Sezon 1990 był dla polskiego żużla przełomowy. Kilka klubów zakontraktowało zawodników zza granicy. Gorzowianie rozpoczęli rozgrywki bardzo dobrze lecz 16 czerwca w austriackim Wiener Neustadt, podczas półfinału Mistrzostw Świata Par doszło do tragicznego karambolu, w którym ucierpiała polska para: Piotr Świst i Ryszard Dołomisiewicz. Głównym powodem wypadku było rozgrywanie zawodów bezsensownym systemem, w którym w wyścigach brało udział po 6 zawodników. Gorzowianin na jednym z łuków próbował minąć jednego z Australijczyków i jednego ze Szwedów, ale niestety w wyniku zakotłowania się na wirażu wylądował najpierw na bandzie, a następnie wyleciał w górę, i upadł na betonowe schody. Ciężko poszkodowanego zawodnika "Stali" ratowano na miejscu w karetce. "Stal" zakończyła rozgrywki na 4 miejscu i pod nieobecność Śwista "Stalowcy" nie zdobyli, po raz pierwszy od niepamiętnych czasów, choćby jednego medalu Mistrzostw Polski. W roku 1991 dużym wydarzeniem było zakontraktowanie pierwszych w historii gorzowskiego żużla zawodników zagranicznych. Podpisano umowy z doświadczonymi, choć prezentującymi średni poziom zawodnikami: Niemcem Klausem Lauschem, Węgrem Antalem Kocso, Finem Olli Tyrväinenem i Szwedem Tony Olssonem. Ostatecznie w sezonie 1991 "Stal" w rozgrywkach ligowych wywalczyła ponownie 4 miejsce. Ponadto warto odnotować brązowy medal Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski wywalczony przez Palucha, Łukaszewskiego, Flisa, Staszewskiego i Hućkę, a także udział Piotra Palucha i Marka Hućki w rozgrywanym na torze w Coventry, finale Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Przed sezonem 1992 po raz kolejny w gorzowskim klubie działo się bardzo dużo. Zakontraktowano nowych obcokrajowców - Gary'ego Havelocka, Bohumila Brhela i Einara Kyllingstada. Ostatecznie, po 5 latach przerwy, "Stal" zdobyła 10 w historii klubu srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski. 12 lipca 1992 roku odbył się w Gorzowie Wielkopolskim "I Memoriał Edwarda Jancarza". Ten były gorzowski żużlowiec został 11 stycznia ugodzony nożem przez swoją drugą żonę i wkrótce zmarł. Postanowiono w tej sytuacji, że co roku legenda "Stali" będzie miała swój turniej, i to z udziałem zawodników tylko i wyłącznie z czołówki światowej, gdyż właśnie wśród najlepszych w Polsce i na świecie znajdował przez niemal 20 lat popularny "Eddy". W premierowych memoriałowych zawodach zwyciężył Duńczyk Hans Nielsen. W kolejnym sezonie 1993 gorzowski klub w lidze z dorobkiem 20 pkt. zajął 4 miejsce. Ponadto Piotr Świst na torze w Bydgoszczy zdobył brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Polski. Listę osiągnięć 1993 roku zamyka srebrny medal startującego drugi sezon w Szwecji, Śwista, w Drużynowych Mistrzostwach tego kraju. Gorzowianin był jednym z głównym autorów wicemistrzostwa zdobytego przez ekipę Smederny Eskilstuna.

Sezony 1994-1998

Sezon 1994 zaznaczył się znów nowinką regulaminową. Główna Komisja Sportu Żużlowego postanowiła wprowadzić do naszej ligi tzw. "system szwedzki". Nadal mecze miały liczyć 15 biegów, z tym że dwa ostatnie miały być gonitwami "nominowanymi", w których każdy klub wystawiał najczęściej po 4 najlepszych swoich zawodników w danym dniu. Zwiększono także rolę młodzieżowców, gdyż mieli oni od tej pory „swój” bieg (wyścig numer 7 w każdym meczu). Działacze "Stali" zakontraktowali przed sezonem dwóch nowych zawodników zagranicznych: Amerykanina Billy’ego Hamilla i Australijczyka Jasona Crumpa - utytułowanego 19-latka, syna znakomitego w przeszłości żużlowca - Phila Crumpa. Ostatecznie "Stalowcy" rozgrywki zakończyli na 4 miejscu, gromadząc tyle samo punktów co trzeci Apator Toruń, ulegając jedynie różnicą tzw. małych punktów. W leszczyńskim finale Mistrzostw Polski Par Klubowych tercet Świst - Franczyszyn - Paluch zdobył brązowe medale. Ponadto srebrne medale w Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Par Klubowych wywalczyli Robert Flis, Piotr Rembas i Mariusz Staszewski oraz w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski zdobyli Flis, Staszewski, Rembas i Żłobiński. W Srebrnym Kasku Robert Flis zajął drugie miejsce. Warto odnotować też udział w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata rozgrywanym w duńskim Vojens - Piotra Śwista. Gorzowianin zajął w nim odległe 15 miejsce, gromadząc w turnieju 1 pkt. Przed sezonem 1995 "Stal" zasiliła dwójka nowych obcokrajowców: Anglik Chris Louis i Amerykanin Josh Larsen. "Stalowcy" zakończyli zmagania w lidze na 6 miejscu, zdobywająć w rozgrywkach 18 pkt. W pozostałych rozgrywkach "Stal" zdobyła brązowe medale w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski (Moskwiak, Flis, Staszewski, Rembas, Żłobiński. Największy sukces w sezonie 1995 odniósł Piotr Świst. Gorzowianin zdobył w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski we Wrocławiu srebrny medal, ulegając w dodatkowym wyścigu o złoto z Tomaszem Gollobem. W finale startowało jeszcze dwóch zawodników "Stali": Marek Hućko i Ryszard Franczyszyn. Przed rozpoczęciem sezonu 1996 nastąpiła zmiana na stanowisku szkoleniowca. Nowym trenerem "Stali" został Zenon Plech. Ponadto do Gorzowa Wielkopolskiego powrócił Jason Crump, a dodatkowo także sprowadzono jego rodaka - Jasona Lyonsa. "Stal" w lidze ostatecznie z dorobkiem 23 pkt. zajęła 4 miejsce. Ponadto warto odnotować zdobycie srebrnych medali w Drużynowym Pucharze Polski. W zespole "Stali" startowali: Świst, Hućko, Franczyszyn, Paluch i Flis. Przed rozpoczęciem sezonu 1997 gorzowską drużynę wzmocniło dwóch nowych zawodników: Indywidualny Mistrz Świata z sezonu 1994, znakomity Szwed - Tony Rickardsson i Tomasz Bajerski, który przeszedł z Apatora Toruń za rekordową kwotę 600 tys. zł. Był to absolutny rekord w historii światowego żużla. "Stal" wsparta nowymi żużlowcami zdobyła srebro Drużynowych Mistrzostw Polski ulegając w finale rozgrywek Polonii Bydgoszcz (1 mecz w Gorzowie Wielkopolskim 46:44 dla "Stali", rewanż w Bydgoszczy - 60:30 dla Polonii). Ponadto w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych tercet Piotr Świst, Tomasz Bajerski, Piotr Paluch wywalczył brązowe medale. Przed rozpoczęciem sezonu 1998 w nadwarciańskim żużlu doszło do wielkiej sensacji. Oto po 13 latach nieprzerwanej jazdy w Gorzowie Wielkopolskim, z drużyny "Stali" odszedł jej wieloletni lider - Piotr Świst. Za kwotę 525 tys. zł przeniósł się on do klubu z Rzeszowa. I oto w niezbyt długim czasie od zakończenia sezonu zespół gorzowski został poważnie osłabiony. Ostatecznie jednak, rzutem na taśmę, udało się pozyskać z Piły Waldemara Walczaka i z Gdańska, doświadczonego Dariusza Stenkę. Ponadto nowym szkoleniowcem został Jerzy Kniaź, a dotychczasowego szkoleniowca - Zenona Plecha, desygnowano na stanowisko menedżera. Ostatecznie "Stalowcy" w lidze zajęli odległą 8 pozycję gromadząc w rozgrywkach 16 pkt. Dużym sukcesem było wywalczenie w gorzowskim finale Mistrzostw Polski Par Klubowych przez parę "Stali" Krzysztof Cegielski - Tomasz Bajerski złotych medali. Krzysztof Cegielski, który w sezonie 1998 spisywał się znakomicie, zajmował 2 miejsca w finałach Srebrnego i Brązowego Kasku i 4 miejsce w premierowej edycji Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów. Popularny „Cegła” zwyciężał ponadto w "Memoriale Rifa Saitgariejewa" w Ostrowie Wielkopolskim oraz w kilku imprezach młodzieżowych na torach całej Polski.

Sezony 1999-2002

Przed sezonem 1999 dokonano wielu zmian w zespole. Do "Stali" w roli szkoleniowca powrócił Stanisław Chomski. Do zespołu dołączyli ponadto Rafał Okoniewski, kupiony z Polonii Piła za 600 tys. zł., Tomasz Cieślewicz z Wybrzeża Gdańsk, Roman Poważny i Andreas Jonsson, który zastąpił Tony'ego Rickardssona odchodzącego do Gdańska. Wszyscy fachowcy twierdzili, że zespół z Gorzowa Wielkopolskiego będzie największą zagadką rozgrywek. "Stal" okrzyknięto drużyną tzw. "młodych wilków”, mogących sprawić wielką sensację. Średnia wieku była zdecydowanie najniższa w całej ekstraklasie: najstarszy w gronie gorzowian Paluch miał 29 lat, ponadto Bajerski 24, Poważny 23, Cieślewicz 21, Cegielski 20, Okoniewski i Jonsson po 19, a rezerwowi młodzieżowcy - Aszenberg i Kwiatkowski - po 18. Ostatecznie "Stalowcy" w lidze zajęli 6 miejsce z dorobkiem 18 pkt. Ponieważ "Stal" miała w składzie trzech znakomitych juniorów, można było w ciemno stawiać, że większość laurów w kategorii młodzieżowej przypadnie w tym roku gorzowianom. Tak też się stało. W finale Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski złoto wywalczył Rafał Okoniewski, a srebro Krzysztof Cegielski. Ponadto tercet "Stali" Okoniewski - Cegielski - Cieślewicz zdobył srebro w Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Par Klubowych, złoto w finale Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski, Okoniewski zdobył Brązowy Kask, a Cieślewicz zajął 3 miejsce w finale Srebrnego Kasku. Warto odnotować też złoto Rafała Okoniewskiego w Indywidualnych Mistrzostwa Europy Juniorów oraz udział popularnego "Okonia" i Tomasza Cieślewicza w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów rozgrywanego w duńskim Vojens. "Stalowcy" zajęli w tym turnieju odpowiednio 6 i 9 miejsce. Zaraz po zakończeniu sezonu 1999 ruszyły prace związane z przebudową gorzowskiego toru i stadionu. Klubowi Sportowemu "Stal" przyznano bowiem na nowy sezon organizację finału Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. W związku z pierwszą tak poważną imprezą w Gorzowie Wielkopolskim, postanowiono radykalnie zmienić oblicze obiektu przy ul. Śląskiej. Zasadniczej zmianie miała ulec geometria skróconego do 330 metrów toru (na styl tzw. angielski), ponadto zaplanowano budowę nowej wieżyczki sędziowskiej, oraz montaż bandy z tworzyw sztucznych w miejsce dawnej „siatki”. Gorzowską drużynę przed sezonem opuścili Krzysztof Cegielski i Roman Poważny. Z kolei zakontraktowano po trzech latach przerwy Jasona Crumpa i po dwóch Piotra Śwista. Nowym zawodnikiem był także Australijczyk Craig Boyce. "Stalowcy" rozgrywki zakończyli na 3 miejscu zdobywając brązowe medale Drużynowych Mistrzostw Polski. W sezonie 2000 w 20 meczach uzbierali 19 pkt. Największą imprezą w Gorzowie Wielkopolskim był oczywiście finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Zgodnie z przewidywaniami fachowców, którzy faworytów upatrywali w którymś z obecnych lub byłych zawodników "Stali", zwyciężył Andreas Jonsson przed Krzysztofem Cegielskim i Jarosławem Hampelem. Reprezentant "Stali" Rafał Okoniewski zajął 5 miejsce. Ponadto Okoniewski wywalczył złoto Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski rozgrywanych na torze w Gorzowie Wielkopolskim, pokonując w dodatkowym wyścigu Tomasza Chrzanowskiego z Apatora Toruń. W sezonie 2001 "Stal" wzmocniła dwójka nowych zawodników: Szwed Stefan Dannö i Duńczyk Hans Andersen. Gorzowską drużynę po 4 latach jazdy opuścił Tomasz Bajerski, który powrócił do Torunia. W miejsce popularnego "Bajera" zakontraktowano dwóch wychowanków Mariusza Staszewskiego i Roberta Flisa. "Stalowcy" w lidze zakończyli zmagania na 4 miejscu, gromadząc w rozgrywkach 19 punktów. Sporo osiągnięć zanotowali także gorzowscy żużlowcy w różnych rozgrywkach rangi mistrzowskiej. Rafał Okoniewski wywalczył brąz w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów i Srebrny Kask. Ponadto Mariusz Staszewski zdobył srebrny medal w premierowej edycji Indywidualne Mistrzostwa Europy rozgrywanych w belgijskim Heusden-Zolder. Przed sezonem 2002 w gorzowskim klubie nastąpiły spore zmiany. Z powodu braku finansów rozstano się z wicemistrzem świata Jasonem Crumpem i Rafałem Okoniewskim. W ich miejsce pozyskano młodego Czecha Lukáša Drymla i Duńczyka Jespera Jensena. W trakcie sezonu kontuzji doznał Piotr Świst i działacze "Stali" postanowili zakontraktować w jego miejsce doświadczonego, 30-letniego Anglika Joe Screena. 28 września 2002 roku, o godzinie 16:37, po 40 latach nieprzerwanej jazdy w ekstraklasie, nastąpił historyczny spadek. "Stal" zajęła ostatnie miejsce w lidze, gormadząc w rozgrywkach 7 punktów. Pomimo fatalnej sytuacji finansowej, gorzowski klub wzbogacił się o medal Indywidualnych Mistrzostw Polski. Po zaciętej walce w toruńskim finale, brązowy medal wywalczył lider "Stali" - Piotr Świst. Popularny "Twisty" awansował także do finału Indywidualnych Mistrzostw Europy, jednak z powodu kontuzji nie wziął udziału w walce o główne trofea.

Sezony 2003-2007

Po spadku z Ekstraligi atmosfera w gorzowskim żużlu nadal była fatalna. Jedną z koncepcji była likwidacja klubu sportowego "Stal" i powołanie „Gorzowskiego Klubu Żużlowego”, który mógłby wystartować bez długów, ale zgodnie z regulaminem, zaledwie w trzeciej lidze. Zimą zespół opuścili liderzy: Piotr Świst przeszedł do ZKŻ-u Zielona Góra oraz Mariusz Staszewski do RKM-u Rybnik. W tym momencie w składzie drużyny pozostało jedynie kilku młodzieżowców oraz doświadczeni Paluch i Flis. Przed sezonem zakontraktowano trzech doświadczonych Szwedów: Niklasa Klingberga, Daniela Nermarka i Magnusa Zetterströma. Egzamin na licencję „Ż”, pomyślnie zdała trójka wychowanków "Stali": Kamil Brzozowski, Andrzej Głuchy i Sławomir Dąbrowski - syn startującego przed laty Benedykta Dąbrowskiego. I tak 30 marca 2003 roku odbył się pierwszy od 42 lat mecz gorzowskiej "Stali" na drugoligowym froncie. Był to mecz wyjazdowy z Kolejarzem Rawicz wygrany przez gorzowian 32:58. Ostatecznie "Stalowcy" ukończyli rozgrywki na 4 miejscu gromadząc 19 pkt. Z indywidualnych osiągnięć warto odnotować 3 miejsce w toruńskim finale Brązowego Kasku - Michała Rajkowskiego, występ w finale Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów Hliba (11 m.) oraz awans pary Piotr Paluch - Robert Flis do finału Mistrzostw Polski Par Klubowych. Przed sezonem 2004 nie było wielkich zmian w składzie "Stali" poza ściągnięciem przez trenera Stanisława Chomskiego wychowanka gorzowskiego klubu Marka Hućki, który po siedmiu latach startów w innych klubach miał być zawodnikiem tzw. solidnej drugiej linii. Ostatecznie "Stal" z dorobkiem 17 pkt. zajęła 4 miejsce. Największym sukcesem "Stali" w sezonie 2004 było srebro Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski. Ponadto warto odnotować starty Pawła Hliba w finale Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów (7 m.) oraz Piotra Palucha, który awansował po raz pierwszy od 11 lat do finału Indywidualnych Mistrzostw Polski. Przed sezonem 2005 skład drużyny zmienił się w sposób dość znaczący. W miejsce Marka Hućki i doświadczonych Szwedów pozyskano powracającego po 12 latach do Gorzowa Wielkopolskiego Jarosława Łukaszewskiego, Duńczyka Kennetha Bjerre, Krzysztofa Pecynę oraz Indywidualnego Mistrza Świata z sezonu 2000 - Anglika Marka Lorama. "Stalowcy" mieli w sezonie walczyć o powrót do elity jednak ostatecznie skończyło się na 4 miejscu, ulegając w fazie play-off zespołom Rybnika i Ostrowa. Z osiągnięć poza ligowych odnotować należy wywalczenie w gorzowskim finale przez tercet: Paweł Hlib - Michał Rajkowski - Kamil Brzozowski brązowych medali Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych. Hlib był bardzo blisko medali w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów i Indywidualnych Mistrzostwach Europy Juniorów, lecz w obu finałach uplasował się na 4 miejscach, a także uczestniczył w premierowej edycji Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów, lecz z powodu kontuzji stracił niestety szansę zdobycia z reprezentacją Polski złotego medalu. Przed sezonem 2006 z zespołu ubył Paweł Hlib, który postanowił spróbować w końcu swoich sił w Ekstralidze i przeniósł się do Unii Tarnów. Oprócz Hliba odeszli Bjerre, Flis, Pecyna i Loram. W ich miejsce pozyskano Szwedów: Ruuda, ponownie Klingberga i Nermarka, Janssona, Jonassona oraz Fina Kylmäkorpiego. Zmiana nastąpiła także na stanowisku prezesa klubu, którym został ówczesny wiceprezes Władysław Komarnicki. Ostatecznie gorzowska drużyna - tak jak w poprzednich 4 sezonach - ukończyła rozgrywki na 4 miejscu z dorobkiem 16 pkt. Po 4 nieudanych sezonach spędzonych na zapleczu Ekstraligi, wreszcie w 2007 roku przyszedł czas na przełom. Do "Stali" powrócili Paweł Hlib, Duńczyk Jesper Bruun Jensen oraz Szwed Magnus Zetterström. Pozyskano także Słoweńca Mateja Ferjana. Od tego roku wprowadzono nowinki regulaminowe. Najlepszy zespół po rundzie zasadniczej otrzymywał w fazie play-off „handicap”, tj. możliwość rozegrania ewentualnego trzeciego, decydującego meczu na własnym torze, a także wprowadzono tzw. „jokera", tj. zawodnika, którego można było wprowadzić w trakcie meczu przy stracie co najmniej 10 pkt. Punkty takiego żużlowca były mnożone razy 2. Po rundzie zasadniczej Gorzowianie z dorobkiem 23 pkt. plasowali się na 1 miejscu. W decydujących o awansie meczach "Stal" zmierzyła się z KM Ostrów Wielkopolski. Ostatni pojedynek sezonu 2007, rozegrany 30 września przyniósł mnóstwo niezapomnianych wrażeń. Sprawa awansu rozstrzygnęła się w wyścigu 14, w którym para "Stali" Jensen - Hlib, przy oszałamiającym aplauzie kibiców, pokonała podwójnie parę gości. Ostatecznie "Stal" wygrała 3 mecz 49:41 i po 5 sezonach spędzonych w I lidze powróciła do Ekstraligi żużlowej. Paweł Hlib w sezonie 2007 wywalczył także tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski, brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów oraz był w kadrze Polski, która wywalczyła złote medale Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów.

Sezony 2008-2011

Po awansie do Ekstraligi żużlowej postanowiono przyznać 17 mln zł. na rozbudowę stadionu przy ul. Śląskiej. Dobudowano nową wysoką trybunę, zamontowano oświetlenie i plastikowe siedziska. Przed sezonem 2008 gorzowska "Stal" wymagała sporych wzmocnień w kadrze zespołu. Z tarnowskiej "Unii" zakontraktowano znakomitego polskiego żużlowca - Tomasza Golloba i Norwega z polskim paszportem - Rune Holtę, a z KM-u Ostrów Szweda Petera Karlssona. Egzamin na licencję "Ż" zdał Łukasz Cyran - wnuk legendarnego zawodnika "Stali" Edmunda Migosia. Ostatecznie w fazie zasadniczej rozgrywek "Stal" zgromadziła 16 pkt. i uplasowała się na 5 miejscu, lecz po przegranym dwumeczu w fazie play-off z Unibaxem Toruń ostatecznie sklasyfikowana została na 6 pozycji. Tomasz Gollob wywalczył trzeci w historii klubu medal brązowy indywidualnych mistrzostw świata na żużlu i razem z Rune Holtą był w kadrze reprezentacji Polski, która zdobyła srebrne medale drużynowego pucharu świata na żużlu w duńskim Vojens. Odnotować też należy 3 miejsce Adriana Szewczykowskiego w finale Brązowego Kasku. Przed sezonem 2009 do zespołu dołączyli powracający do "Stali" Szwed David Ruud z Rafałem Okoniewskim oraz Słoweniec Matej Žagar. Gorzowski klub z dorobkiem 19 pkt. uplasował się na 5 miejscu w fazie zasadniczej, a w fazie play-off przegrał w dwumeczu z Falubazem Zielona Góra i ostatecznie zajął ponownie 6 miejsce w lidze. Sporym sukcesem gorzowskiego żużla w sezonie 2009 była organizacja 5 września finału drużynowych mistrzostw świata juniorów na żużlu, w którym to zwyciężyła reprezentacja Polski przed Danią, Szwecją oraz Czechami. Tomasz Gollob zdobył kolejne dwa medale mistrzostw świata: złoty w drużynowym pucharze świata oraz srebrny indywidualnych mistrzostw świata na żużlu. Ponadto kapitan "Stali" wywalczył na toruńskiej Motoarenie złoty medal indywidualnych mistrzostw Polski na żużlu (po raz ostatni żużlowiec gorzowskiej "Stali" wygrał w tej imprezie w 1983 roku). Do listy sukcesów należy zaliczyć też występ młodzieżowców "Stali", która w składzie: Cyran, Szewczykowski, Paweł Zmarzlik, Mikorski i rezerwowy Parys, wywalczyła srebro w młodzieżowych drużynowych mistrzostwach Polski na żużlu. Przed sezonem 2010 do gorzowskiego zespołu dołączają były 3-krotny indywidualny mistrz świata na żużlu - Duńczyk Nicki Pedersen, Tomasz Gapiński oraz w trakcie sezonu z Unii Leszno wypożyczony zostaje Przemysław Pawlicki. Licencję "Ż" zdaje ponadto utalentowany Bartosz Zmarzlik, brat Pawła Zmarzlika. Runda zasadnicza dla "Stali" układała się bardzo dobrze, lecz w meczu wyjazdowym przeciwko Polonii Bydgoszcz kontuzji nabawił się jeden z liderów "Stali" - Nicki Pedersen, który w rozgrywkach ligowych nie wystąpił już do końca sezonu. Gorzowski klub ukończył tę część sezonu na 2 miejscu gromadząc w lidze 28 pkt., jednak zakończył rozgrywki znowu w pierwszej rundzie play-off przegrywając w dwumeczu z Falubazem Zielona Góra i ostatecznie sklasyfikowany został na 6 miejscu. Sporym wydarzeniem była organizacja przez klub półfinału drużynowego pucharu świata na żużlu, w którym to Polacy triumfowali i awansowali bezpośrednio do ścisłego finału. W duńskim Vojens reprezentacja Polski z kapitanem "Stali" Tomaszem Gollobem w składzie zdobyła złote medale, broniąc tytułu sprzed roku. Dla Tomasza Golloba sezon 2010 był wyjątkowy. Jako drugi Polak w historii - po Jerzym Szczakielu - wywalczył tytuł indywidualnego mistrza świata na żużlu. Polski żużel czekał na triumf w tych rozgrywkach 37 lat. Ponadto "Stalowcy" wywalczyli złoto w młodzieżowych drużynowych mistrzostwach Polski, a w gorzowskim finale młodzieżowych mistrzostw Polski par klubowych, tercet: Szewczykowski - Cyran - Paweł Zmarzlik także wywalczył złote medale. W reprezentacji Polski, która zdobyła złote medale w finale drużynowych mistrzostw Europy juniorów na żużlu było dwóch "Stalowców": Przemysław Pawlicki i Łukasz Cyran. Pawlicki zdobył także srebrne medale w rozgrywanym w Toruniu finale młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Polski oraz finale indywidualnych mistrzostw Europy juniorów, ponadto zajął 3 miejsca w finałach Srebrnego i Brązowego Kasku oraz był w kadrze reprezentacji Polski, która w angielskim Rye House wywalczyła brązowe medale drużynowych mistrzostw świata juniorów na żużlu. W sezonie 2011 do gorzowskiego klubu dołączyła dwójka Duńczyków: Niels Kristian Iversen i Hans Andersen oraz Artur Mroczka. Do pierwszoligowej Polonii Bydgoszcz odszedł Tomasz Gapiński. "Stal" rundę zasadniczą ukończyła na 3 miejscu gromadząc 23 pkt. W pierwszej rundzie play-off pokonała Unię Leszno ale w półfinale rozgrywek przegrała w dwumeczu z Falubazem Zielona Góra. W pojedynku o brązowe medale drużynowych mistrzostw Polski na żużlu "Stal" spotkała się z Unibaxem Toruń. W Gorzowie Wielkopolskim wygrali "Stalowcy" 60:30 i mimo, że w Toruniu przegrali 50:40 to gorzowski zespół - po 11 latach przerwy - zdobył po raz 4 w historii klubu brązowe medale. Warto też odnotować wywalczenie srebrnego medalu młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Polski na żużlu, w swoim debiutanckim sezonie, przez 16-letniego wychowanka gorzowskiego klubu - Bartosza Zmarzlika. Ponadto klub w sezonie 2011 był po raz pierwszy w historii gospodarzem dwóch imprez rangi mistrzostw świata na żużlu: żużlowego Grand Prix oraz barażu i finału drużynowego pucharu świata na żużlu.

Zawodnicy

Żużlowcy Stali Gorzów Wielkopolski

Tomasz Gollob, zawodnik Stali od sezonu 2008, kapitan drużyny

 

imię i nazwisko	nar.	sezony	il. meczów	il. pkt.
Hans Andersen	Dania	2001, 2011	17	53
Michał Aszenberg	Polska	1997-2001	4	6
Tomasz Bajerski	Polska	1997-2000	77	646,5
Jerzy Bartoszkiewicz	Polska	1962-1966	45	140
Kenneth Bjerre	Dania	2005	4	34
Zdzisław Boniecki	Polska	1959-1962	11	45
Craig Boyce	Australia	2000	11	66
Bohumil Brhel	Czechosłowacja	1992-1994	11	110
Kamil Brzozowski	Polska	2003-2006	44	110
Krzysztof Cegielski	Polska	1995-1999	51	242
Stanisław Chomski	Polska	1975-1979	17	12
Mieczysław Cichocki	Polska	1948-1952, 1955-1961	29	188
Tomasz Cieślewicz	Polska	1999-2000	25	124
Jason Crump	Australia	1994, 1996, 2000-2001	51	577
Adrian Cyfer	Polska	2010-2012	2	3
Łukasz Cyran	Polska	2008-2012	24	44
Adam Czechowicz	Polska	1997-1998	1	1
Mirosław Ćwikła	Polska	1972-1977	18	16
Mirosław Daniszewski	Polska	1982-1990	115	439
Stefan Dannö	Szwecja	2001	6	29
Benedykt Dąbrowski	Polska	1978-1983	16	14
Marcin Dąbrowski	Polska	1998-2001	2	1
Sławomir Dąbrowski	Polska	2003-2004, 2006	26	43
Lukas Dryml	Czechy	2002	8	63
Ryszard Dubiec	Polska	1976-1981	57	168
Ryszard Dziatkowiak	Polska	1966-1972	74	357
Ryszard Fabiszewski	Polska	1971-1982	172	1102,5
Matej Ferjan	Słowenia	2007-2008	33	286
Robert Flis	Polska	1989-1997, 2001-2005	177	789
Jerzy Flizikowski	Polska	1955-1965	52	283
Ryszard Franczyszyn	Polska	1982-1996, 1998	245	1749,5
Stanisław Frącewicz	Polska	1949-1951, 1956	4	17
Jarosław Gała	Polska	1983-1992	82	275
Tomasz Gapiński	Polska	2010	15	106
Kazimierz Giżycki	Polska	1968-1970	2	0
Andrzej Głuchy	Polska	2003-2004, 2006	26	100
Tomasz Gollob	Polska	2008-2012	68	813
Krzysztof Grzelak	Polska	1980-1991	118	296,5
Simon Gustafsson	Szwecja	2010	8	10
Billy Hamill	Stany Zjednoczone	1994-1995	15	169
Kenneth Hansen	Dania	2008	2	1
Gary Havelock	Wielka Brytania	1992-1993, 1996	8	78
Paweł Hlib	Polska	2002-2005, 2007-2008	97	678
Rune Holta	Polska	2008-2009	31	311
Marek Hućko	Polska	1987-1996, 2004	174	909
Niels Kristian Iversen	Dania	2011-2012	20	137
Edward Jancarz	Polska	1965-1985	235	2270,5
Kim Jansson	Szwecja	2006-2007	14	73,5
Franciszek Jaziewicz	Polska	1978	9	4
Michael Jepsen Jensen	Dania	2012	0	0
Thomas Jonasson	Szwecja	2006-2009	44	222
Andreas Jonsson	Szwecja	1999-2000	19	130
Roman Jóźwiak	Polska	1970-1974	20	16
John Jörgensen	Dania	1999	5	25
Wojciech Jurasz	Polska	1957-1972	102	284
Stanisław Kaiser	Polska	1951-1955	2	13
Mieczysław Kania	Polska	1977	1	0
Antoni Kapusta	Polska	1946-1950	1	5
Peter Karlsson	Szwecja	2008-2009	32	230
Krzysztof Kasprzak	Polska	2012	0	0
Grzegorz Kislinger	Polska	1978	3	1
Jerzy Klentak	Polska	1967-1968	7	5
Niklas Klingberg	Szwecja	2003, 2006-2007	25	186
Antal Kocso	Węgry	1991-1993	28	308
Zdzisław Kowalski	Polska	1948-1950	4	25
Marcin Kozdraś	Polska	2004-2005	2	0
Tomasz Kwiatkowski	Polska	1998-2000	8	16
Einar Kyllingstad	Finlandia	1992	2	10
Joonas Kylmäkorpi	Finlandia	1999, 2006-2007	17	134
Josh Larsen	Stany Zjednoczone	1995	1	11
Klaus Lausch	RFN	1991	7	54
Mark Loram	Wielka Brytania	2005	7	70
Chris Louis	Wielka Brytania	1995	1	2
Jason Lyons	Australia	1996	3	16
Jarosław Łukaszewski	Polska	1989-1993, 2005-2006	67	257
Arkadiusz Mazurkiewicz	Polska	1978-1982	26	39
Andrzej Mielczarek	Polska	1973-1977	5	1
Edmund Migoś	Polska	1956-1971	190	1600
Edmund Migoś Jr.	Polska	1978-1980	1	1
Mateusz Mikorski	Polska	2006-2010	1	0
Jesper Monberg	Dania	2002, 2007-2008	40	306
Sylwester Moskwiak	Polska	1992-1998	43	123
Artur Mroczka	Polska	2011-2012	10	30
Daniel Nermark	Szwecja	2003-2004, 2006	9	71
Paweł Nizioł	Polska	1994-1998	43	83
Bogusław Nowak	Polska	1970-1984	210	1798
Czesław Nowak	Polska	1967-1968	7	6
Rafał Okoniewski	Polska	1999-2001, 2009	63	591
Krzysztof Okupski	Polska	1977-1983, 1985-1991	178	989,5
Feliks Olejniczak	Polska	1965	3	2
Tony Olsson	Szwecja	1991	2	9
Władysław Opala	Polska	1965-1966	17	53
Cezary Owiżyc	Polska	1984-1990	101	420
Mariusz Pacholak	Polska	2002	1	2
Jerzy Padewski	Polska	1956-1971, 1973-1976	200	1500
Piotr Paluch	Polska	1987-2007	326	2034
Paweł Parys	Polska	2010-2012	1	0
Przemysław Pawlicki	Polska	2010	13	95
Krzysztof Pecyna	Polska	2005	14	114
Nicki Pedersen	Dania	2010-2011	34	343
Bolesław Pernalski	Polska	1951-1955	1	1
Edward Pilarczyk	Polska	1955-1964	60	170
Marian Pilarczyk	Polska	1957-1958, 1962-1970	48	144
Piotr Pilarczyk	Polska	1986-1990	3	0
Stanisław Piotrowski	Polska	1968	2	1
Zenon Plech	Polska	1970-1977	77	664
Andrzej Pogorzelski	Polska	1962-1972	135	1200
Roman Poważny	Rosja	1999	14	57
Bolesław Proch	Polska	1977-1980	65	652
Stanisław Racięda	Polska	1979-1985	65	103
Ryszard Raczyński	Polska	1969-1970	3	1
Marcin Rajkowski	Polska	2000-2002	2	0
Michał Rajkowski	Polska	2001-2006	67	319
Jerzy Rembas	Polska	1971-1990	257	2645
Piotr Rembas	Polska	1991-1996	36	66
Tony Rickardsson	Szwecja	1997-1998	36	482
Bronisław Rogal	Polska	1955-1957, 1960-1969	160	1100
David Ruud	Szwecja	2006-2007, 2009-2010	45	274
Andrzej Rzepka	Polska	1987-1990	14	14
Bolesław Rzewiński	Polska	1974-1978	37	98
Leszek Sadowski	Polska	1972	2	2
Paweł Sawicz	Polska	1976	1	0
Joe Screen	Wielka Brytania	2002	4	40
Franciszek Słobodzian	Polska	1958-1962	16	53
Mariusz Staszewski	Polska	1991-1997, 2001-2002	141	548
Dariusz Stenka	Polska	1998	18	72
Tadeusz Stercel	Polska	1948-1952, 1954-1961	48	409
Zbigniew Suchecki	Polska	2001-2002, 2010	5	8
August Swadowski	Polska	1974-1976	1	0
Adrian Szewczykowski	Polska	2005-2010	34	42
Zbigniew Śmielak	Polska	1967-1968	3	2
Jakub Śpiewanek	Polska	2001-2003	24	41
Piotr Świst	Polska	1984-1997, 2000-2002	274	2928
Janusz Tarasiewicz	Polska	1973-1974	7	12
Marek Towalski	Polska	1973-1984	132	895
Olli Tyrväinen	Finlandia	1991	5	34
Waldemar Walczak	Polska	1998	18	98
Stanisław Wasilewski	Polska	1973	1	0
Kazimierz Wiśniewski	Polska	1950-1952, 1954-1955	8	52
Mieczysław Woźniak	Polska	1971-1986	245	1284
Magnus Zetterström	Polska	2003-2004, 2007	43	460
Bartosz Zmarzlik	Polska	2010-2012	18	94
Paweł Zmarzlik	Polska	2007-2012	20	37
Michał Żłobiński	Polska	1992-1995	3	0
Matej Žagar	Słowenia	2009-2012	51	390

Zestawienie nie uwzględniło zawodników takich jak: Sebastian Bengtsson, Zbigniew Bubak, Krzysztof Czechowski, Paweł Dmitrzak, Damian Donder, Andrzej Giżycki, Jacek Gollob, Robert Grześkowiak, Mirosław Hlib, Robert Johansson, Łukasz Kaczmarek, Jacek Konkol, Jan Lebioda, Mateusz Ludwicki, Sam Masters, Jari Makinen, Adam Mikucki, Michał Mudrecki, Zdzisław Pańczyszyn, Andrzej Pawliszak, Adam Podsiadło, Erik Pudel, Jan Puk, Piotr Radzki, Przemysław Rajkowski, Marek Rozwadowski, Marcin Rybak, Wiesław Sobolewski, Dariusz Suchecki, Karol Szałkiewicz, Piotr Szewczykowski, Ireneusz Tudorow, Józef Ufir, Bogdan Urda, Jarosław Winiarski, Tomasz Zywertowski - zawodnicy ci nie wystąpili w żadnym ligowym meczu Stali.

Natomiast w przypadku zawodników takich jak: Julian Drobny, Lech Jasiński, Kazimierz Juzala, Marian Kaiser, Mieczysław Krzyżaniak, Ryszard Miara, Kazimierz Przybylski, Stanisław Rurarz, Henryk Rzeczyński, Jan Stanisławski, Bogdan Szafrański, Czesław Szypliński - brak jest danych dotyczących il. meczów i il. punktów w barwach gorzowskiego klubu.

Trenerzy

imię i nazwisko	sezony
Mieczysław Cichocki	1956-1961
Kazimierz Wiśniewski	1962-1972
Ryszard Nieścieruk	1973-1980
Edward Jancarz	1981-1985
Bogusław Nowak	1983-1984
Edward Jancarz	1986
Stanisław Chomski	1987-1995
Mieczysław Woźniak	1995
Zenon Plech	1996-1998
Jerzy Kniaź	1998
Stanisław Chomski	1999-2009
Czesław Czernicki	2010-2011
Piotr Paluch	2011

Prezesi

imię i nazwisko	okres urzędowania
Michał Nagengast	1945-1946
Władysław Przybylski	1947-1948
Stanisław Jońca	1949
Stanisław Prudel	1950
Otto Warda	1951-1952
Zdzisław Kołosiewicz	1953-1963
Władysław Mazurek	1964-1967
Aleksander Dzilne	1968-1971
Witold Głowania	1972-1973
Zygmunt Koziara	1974-1975
Witold Głowania	1976-1982
Jerzy Nasiński	1983-1986
Witold Głowania	1987-1990
Jerzy Synowiec	1991-1996
Les Gondor	1997-2001
Mariusz Guzenda	2002-2005
Władysław Komarnicki	2006-2011

Stadion

• Stadion: Stadion im. Edwarda Jancarza
  • ul. Śląska, 66-400 Gorzów Wielkopolski
  • pojemność: 17 024 miejsc

Rekordziści gorzowskiego toru

Rekordziści gorzowskiego toru

Tomasz Gollob, 8-krotny rekordzista gorzowskiego toru

 

czas	zawodnik	nar.	klub/repr.	data	zawody
85,1	Paweł Waloszek	Polska	Stal Świętochłowice	03.10.1954	turniej indywidualny
85,0	Tadeusz Stercel	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	03.10.1954	turniej indywidualny
84,4	Kazimierz Wiśniewski	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	29.05.1955	mecz z Kolejarzem Ostrów Wielkopolski
79,3	Włodzimierz Szwendrowski	Polska	Sparta Łódź	12.06.1955	mecz ze Spartą Łódź
78,6	Marian Kaiser	Polska	Legia Warszawa	10.11.1957	sparing z Legią Warszawa
78,2	Joachim Maj	Polska	Górnik Rybnik	10.07.1960	1/4 IMP
77,3	Marian Kaiser	Polska	Legia Warszawa	05.08.1962	czwórmecz o Puchar PZMot.
76,5	Wiktor Trofimow	ZSRR	ZSRR	11.10.1964	test-mecz: Polska-ZSRR
76,4	Andrzej Pogorzelski	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	18.10.1964	sparing ze Zgrzeblarkami Zielona Góra
76,4	Igor Plechanow	ZSRR	ZSRR	20.06.1965	turniej indywidualny
76,4	Jerzy Padewski	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	22.07.1968	czwórmecz o Puchar PZMot.
73,3	Andrzej Pogorzelski	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	18.05.1969	mecz ze Spartą Wrocław
73,0	Jerzy Padewski	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	31.08.1969	mecz z ROW Rybnik
73,0	Edward Jancarz	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	02.05.1971	mecz ze Spartą Wrocław
72,4	Zbigniew Marcinkowski	Polska	Zgrzeblarki Zielona Góra	25.05.1971	test-mecz: Polska-Wielka Brytania
72,3	Ryszard Dziatkowiak	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	22.07.1971	sparing ze Zgrzeblarkami Zielona Góra
71,6	Zenon Plech	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	05.04.1973	turniej o ZK
71,3	Zenon Plech	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	15.04.1973	mecz z Polonią Bydgoszcz
71,3	Edward Jancarz	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	03.06.1973	mecz z Falubazem Zielona Góra
70,7	Zenon Plech	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	03.06.1973	mecz z Falubazem z Zielona Góra
69,1	Zenon Plech	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	29.09.1974	finał IMP
69,0	Jerzy Rembas	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	22.05.1977	mecz ze Spartą Wrocław
68,9	Jerzy Rembas	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	01.05.1979	turniej indywidualny
70,2	Edward Jancarz	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	25.04.1982	mecz z Apatorem Toruń
69,6	Mieczysław Woźniak	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	04.07.1982	mecz z Polonią Bydgoszcz
68,8	Bogusław Nowak	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	12.09.1982	mecz z Falubazem Zielona Góra
68,4	Edward Jancarz	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	17.07.1983	mecz z Falubazem Zielona Góra
68,3	Eugeniusz Błaszak	Polska	Start Gniezno	02.06.1984	turniej indywidualny
68,1	Edward Jancarz	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	05.08.1984	mecz z Polonią Bydgoszcz
66,9	Jerzy Rembas	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	16.09.1984	finał IMP
66,9	Peter Würtele	RFN	RFN	22.06.1985	1/2 kontynentalny IMŚ
65,3	Klaus Lausch	RFN	RFN	22.06.1985	1/2 kontynentalny IMŚ
65,2	Piotr Świst	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	13.04.1990	test-mecz: PZMot.-SVEMO
64,77	Bohumil Brhel	Czechosłowacja	Stal Gorzów Wielkopolski	13.09.1992	mecz z Morawskim Zielona Góra
64,01	Bohumil Brhel	Czechosłowacja	Stal Gorzów Wielkopolski	13.09.1992	mecz z Morawskim Zielona Góra
63,57	Piotr Świst	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	04.04.1993	mecz z Morawskim Zielona Góra
63,50	Jason Crump	Australia	Stal Gorzów Wielkopolski	10.10.1996	mecz z Polonią Piła
63,49	Tony Rickardsson	Szwecja	Szwecja	03.08.1997	V Memoriał im. Edwarda Jancarza
63,16	Tony Rickardsson	Szwecja	Stal Gorzów Wielkopolski	06.09.1998	mecz z ZKŻ Zielona Góra
62,88	Leigh Adams	Australia	King's Lynn Stars	19.03.2000	sparing z King's Lynn Stars
62,59	Rafał Okoniewski	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	09.04.2000	mecz z Apatorem-Netią Toruń
62,25	Jarosław Hampel	Polska	Polska	27.08.2000	finał IMŚJ
62,23	Rafał Okoniewski	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	22.04.2001	mecz z Unią Leszno
61,44	Jesper Monberg	Dania	Stal Gorzów Wielkopolski	20.05.2007	mecz z Intarem-Lazur Ostrów Wielkopolski
61,16	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	04.05.2008	mecz z Unią Leszno
61,08	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	13.04.2009	mecz z Polonią Bydgoszcz
60,60	Grzegorz Zengota	Polska	Polska	21.04.2009	finał krajowych eliminacji do IMŚJ
60,34	Jarosław Hampel	Polska	Polska	09.08.2009	XII Memoriał im. Edwarda Jancarza
60,28	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	27.06.2010	mecz z Polonią Bydgoszcz
60,28	Nicki Pedersen	Dania	Stal Gorzów Wielkopolski	27.06.2010	mecz z Polonią Bydgoszcz
60,17	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	27.06.2010	mecz z Polonią Bydgoszcz
60,12	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	04.07.2010	mecz z Tauronem Azoty Tarnów
60,04	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	18.07.2010	mecz z Betardem WTS Wrocław
60,01	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	18.07.2010	mecz z Betardem WTS Wrocław
59,90	Tomasz Gollob	Polska	Stal Gorzów Wielkopolski	18.07.2010	mecz z Betardem WTS Wrocław
59,82	Kenneth Bjerre	Dania	Betard Sparta Wrocław	12.06.2011	mecz z Betardem Spartą Wrocław
59,71	Niels Kristian Iversen	Dania	Stal Gorzów Wielkopolski	11.09.2011	mecz z Falubazem Zielona Góra
59,65	Niels Kristian Iversen	Dania	Stal Gorzów Wielkopolski	25.09.2011	mecz z Unibaxem Toruń

Osiągnięcia klubu

Rozgrywki mistrzostw Polski
	Suma	Lata	Suma	Lata	Suma	Lata
Drużynowe Mistrzostwa Polski	7	1969, 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983	11	1964, 1965, 1966, 1968, 1971, 1974, 1979, 1981, 1984, 1992, 1997	4	1982, 1987, 2000, 2011
Indywidualne Mistrzostwa Polski	7	1970, 1972, 1974, 1975, 1977, 1983, 2009	7	1968, 1974, 1976, 1978, 1979, 1984, 1995	10	1964, 1965, 1966, 1968, 1973, 1976, 1977, 1981, 1993, 2002
Mistrzostwa Polski Par Klubowych	8	1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1981, 1992, 1998	4	1974, 1980, 1984, 1987	6	1982, 1983, 1988, 1989, 1994, 1997
Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski	3	1986, 1999, 2010	5	1987, 1994, 2004, 2007, 2009	3	1985, 1991, 1995
Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski	7	1974, 1987, 1988, 1989, 1999, 2000, 2007	5	1979, 1986, 1999, 2010, 2011	1	1974
Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych	4	1985, 1986, 1987, 2010	5	1988, 1989, 1994, 1999, 2007	2	1984, 2005
Łączny dorobek medalowy: 99	złotych: 36		srebrnych: 37		brązowych: 26
Rozgrywki mistrzostw Świata i Europy
	Suma	Lata	Suma	Lata	Suma	Lata
Indywidualne Mistrzostwa Świata	1	2010	1	2009	3	1968, 1973, 2008
Drużynowe Mistrzostwa Świata/Drużynowy Puchar Świata	6	1965, 1966, 1969, 2009, 2010, 2011	4	1967, 1976, 1977, 2008	7	1968, 1970, 1971, 1972, 1974, 1978, 1980
Mistrzostwa Świata Par			2	1975, 1980	3	1973, 1979, 1981
Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów			1	1987	2	2001, 2007
Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów	1	2007			1	2010
Indywidualne Mistrzostwa Europy			1	2001
Indywidualne Mistrzostwa Europy Juniorów	1	1999	1	2010
Drużynowe Mistrzostwa Europy Juniorów	1	2010
Łączny dorobek medalowy: 36	złotych: 10		srebrnych: 10		brązowych: 16
Rozgrywki krajowe
	Suma	Lata	Suma	Lata	Suma	Lata
Złoty Kask	8	1966, 1969, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1988	8	1964, 1965, 1969, 1973, 1975, 1976, 1978, 1997	4	1974, 1975, 1976, 1977
Srebrny Kask	5	1967, 1971, 1985, 1989, 2001	9	1973, 1974, 1975, 1979, 1983, 1986, 1987, 1994, 1998	5	1962, 1968, 1969, 1999, 2010
Brązowy Kask	4	1983, 1986, 1987, 1999	5	1977, 1984, 1998, 2004, 2005	5	1983, 1985, 2003, 2008, 2010
Drużynowy Puchar Polski			3	1979, 1992, 1996	2	1980, 1995
Indywidualny Puchar Polski	1	1989
Drużynowe Mistrzostwa Ligi Juniorów	1	2010			1	2009
Indywidualne Mistrzostwa Ligi Juniorów	1	2010			1	2010

Rozgrywki ligowe

Sezon	Liga	Miejsce	Uwagi
1948	III	6
1949	III	4
1950	III	8
1951	III	3
1952	Przegrane eliminacje do rozgrywek III ligi ze Stalą Zielona Góra
1953	Zawieszenie działalności klubu
1954	Zawieszenie działalności klubu
1955	II	7
1956	II	2	Przegrane baraże z Włókniarzem Częstochowa i Stalą Świętochłowice
1957	II	5
1958	II	6
1959	II	3
1960	II	2	Przegrany baraż z Tramwajarzem Łódź
1961	II	1	▲
1962	I	7	Wygrany baraż ze Zgrzeblarkami Zielona Góra
1963	I	6
1964	I
1965	I
1966	I
1967	I	4
1968	I
1969	I
1970	I	5
1971	I
1972	I	5
1973	I
1974	I
1975	I
1976	I
1977	I
1978	I
1979	I
1980	I	4
1981	I
1982	I
1983	I
1984	I
1985	I	8
1986	I	5
1987	I
1988	I	5
1989	I	5
1990	I	4
1991	I	4
1992	I
1993	I	4
1994	I	4
1995	I	6
1996	I	4
1997	I
1998	I	8
1999	I	6
2000	Ekstraliga
2001	Ekstraliga	4
2002	Ekstraliga	8	▼
2003	I	4
2004	I	4
2005	I	4
2006	I	4
2007	I	1	▲
2008	Ekstraliga	6
2009	Ekstraliga	6
2010	Ekstraliga	6
2011	Ekstraliga

Historia spotkań

Bilans Stali z poszczególnymi drużynami polskich lig żużlowych
il. spotkań	il. zwycięstw	il. remisów	il. przegranych	drużyna przeciwna
94	53	4	37	Polonia Bydgoszcz
80	41	1	38	Unibax Toruń
77	37	2	38	RKM Rybnik
76	43	2	31	Falubaz Zielona Góra
74	38	2	34	Unia Leszno
72	45	5	22	Wybrzeże Gdańsk
66	32	6	28	WTS Wrocław
66	34	1	31	Stal Rzeszów
57	31	2	24	Włókniarz Częstochowa
40	25		15	Unia Tarnów
36	26		10	Start Gniezno
34	28		6	Kolejarz Opole
32	24	1	7	Śląsk Świętochłowice
32	20	2	10	Motor Lublin
27	14		13	KMO Ostrów
26	10	1	15	Polonia Piła
14	9		5	GTŻ Grudziądz
9	3		6	Orzeł Łódź
8	5		3	Skra Warszawa
6	5		1	KSM Krosno
6	5		1	Sparta Śrem
4	2		2	Gwardia Katowice
4	3		1	Kolejarz Rawicz
4	4			PSŻ Poznań
2	2			Wanda Nowa Huta
Bilans Stali w rozgrywkach ligowych
948	550	30	368	25

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona internetowa klubu (pol.). Stal Gorzów Wielkopolski. [dostęp 2011-10-12].
• Oficjalne forum gorzowskiego speedwaya (pol.). Stal Gorzów Wielkopolski. [dostęp 2011-10-12].
• Serwis kibiców Stali Gorzów (pol.). Stowarzyszenie kibiców Stali Gorzów Wielkopolski - Stalowcy. [dostęp 2011-10-12].