Stal Sanok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Football pictogram.svg Stal Sanok
Barwy Stali Sanok
Barwy Stali Sanok
Pełna nazwa Miejski Klub Sportowy Stal Sanok
Przydomek Żółto-Niebiescy, Stalowcy
Barwy żółto-niebiesko-białe
Data założenia 5 września 1946
Liga działalność zawieszona
Adres ul. Stróżowska 19
38-500 Sanok
Stadion Wierchy
ul. Żwirki i Wigury 10
Numer KRS 0000140523
Prezes Polska Józef Konieczny
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Miejski Klub Sportowy Stal Sanokpolski klub piłkarski z siedzibą w Sanoku.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

  • Pełna nazwa: Miejski Klub Sportowy Stal Sanok
  • Podmiot wspierający: Sanocki Sport Sp. z o.o.
  • Rok założenia: 1946
  • Barwy: żółto-niebiesko-białe
  • Siedziba klubu: ul. Stróżowska 19, 38-500 Sanok
  • Prezes: Józef Konieczny
  • Wiceprezes: Marek Biega
  • Sekretarz: Jerzy Pietrzkiewicz
  • Stadion: MOSiR, ul. Żwirki i Wigury 10
  • Pojemność obiektu: 2500 (1200 miejsc siedzących)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dotychczasowe nazwy[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze Stali Sanok przed meczem z Karpatami Krosno 21 sierpnia 2010
  • KS Wagon Sanok (1946-1949)
    • KS Zielgam Sanok (1947)
  • ZKSM Wagon Sanok (1949)
  • Związkowy KS Stal Sanok (1949)
  • Zakładowy KS Sanoczanka (1949-1960)
  • Robotniczy KS Sanoczanka (1957–1960)
  • Zakładowy KS Stal Sanok (1960–1997)
  • Miejski KS Stal Sanok (od 1997)
    • MKS Stal „Beef-San” Sanok (1998–1999)
    • MKS Stal „Herb” Sanok (1999–2006)
    • MKS Stal „Dom-Elbo” Sanok (2008–2011)
    • MKS Stal „Instal-Bud” Sanok (2011-2013)

Okres międzywojenny[edytuj | edytuj kod]

Początki piłki nożnej w Sanoku datuje się na okres II Rzeczypospolitej. Uchwała Rady Miejskiej z 1928 przeznaczyła środki finansowe na budowę stadionu pomiędzy ulicą Adama Mickiewicza a Królewską (obecnie Romualda Traugutta), dzisiejszy stadion Wierchy. Dzięki temu w mieście nastąpił rozwój piłki nożnej. W 1935 powstał pierwszy klub piłkarski „Sanoczanka” (inicjatorem jego założenia był Zbigniew Nestorowicz). Wcześniej działalnością klubu kierował Marian Kawski, były burmistrz Sanoka[1].

Wagon, Stal, Sanoczanka (1946-1960)[edytuj | edytuj kod]

Tuż po zakończeniu II wojny światowej, w sierpniu 1946 roku pracownicy fabryki wagonów Tadeusz Nazarkiewicz (1912-1955), Marian Sebastiański (1907-1979), Tadeusz Szczudlik (1919-1995) i Antoni Wener (1911-1970)[2] wystąpili z inicjatywą założenia klubu sportowego. Wsparcia idei udzielił ówczesny dyrektor przedsiębiorstwa i działacz społeczny, Filip Schneider. 5 września 1946 roku powstał jednosekcyjny klub sportowy piłki nożnej Klub Sportowy „Wagon” przy Sanockiej Fabryce Wagonów w Sanoku, a dwa dni później, 7 września drużyna została zarejestrowana do rozgrywek klasy C w rzeszowskim OZNP[3]. Sekcja piłki nożnej powstała jako pierwsza w klubie, tuż przed jego założeniem w sierpniu 1946 roku. W dzień po rejestracja drużyna rozegrała swój premierowy mecz ligowy z zespołem KS Huta Krosno. Spotkania odbywały się na stadionie nad Sanem, a treningi na placu zakładowym. Jednym z zawodników grających w debiutującej drużynie sanockiej był Adam Huczko (zm. 2013)[4]. Pierwszym prezesem klubu był jego patron, dyrektor Filip Schneider (1946-1949)[5]. W 1947 roku nastąpiła krótotrwała zmiana nazwy klubu na „Zielgam”, z czego następnie zrezygnowano (w związku z brakiem wsparcia ze strony tego krakowskiego przedsiębiorstwa) i powrócono do nazwy Wagon. W 1949 roku wsparciem klubu zajął się Związek Zawodowy Metalowców, wówczas uległa zmianie nazwa na Związkowy Klub Sportowy Metalowców „Wagon” w Sanoku. Po kilku miesiącach doszło do kolejnego przemianowania – w toku zmian formalnych w sporcie polskim i wprowadzaniem nowej struktury organizacyjnej wzorowanej na systemie radzieckim, nastąpiło zrzeszenie klubu w federacji Zrzeszenie Sportowe „Stal” i zmiana nazwy klubu na Związkowy Klub Sportowy „Stal”. Piłkarze ZKS „Stali” awansowali w sezonie 1952/1953 do klasy A.

Stadion przy ul. Stróżowskiej obok siedziby klubu – dawniej główny obiekt Stali, obecnie boisko treningowe
Budynek siedziby klubu przy ulicy Stróżowskiej
Wejście do siedziby klubu przy ulicy Stróżowskiej
Wnętrze siedziby klubu przy ulicy Stróżowskiej
Stadion Wierchy przy ulicy Żwirki i Wigury (2014)
Główna trybuna południowa na stadionie Wierchy (2008)
Tablica pamiątkowa na stadionie Wierchy upamiętniająca odremontowanie obiektu przez państwowe przedsiębiorstwo Totalizator Sportowy
Wejście do pomieszczeń w budynku Wierchów
Północna część Wierchów – ławka rezerwowych oraz trybuny północne i wieża dla mediów, stworzone w 1998 roku (2008)

1 kwietnia 1954 roku została podjęta decyzja o stworzeniu stadionu przy ul. Stróżowskiej[a], a prace przy budowie obiektu zorganizowano w czynie społecznym[6][7]. W 1957 roku piłkarze innego sanockiego klubu, Sanoczanka Sanok (sponsorowany przez Kopalnictwo Naftowe) wywalczyli awans do III ligi. Sukces stał się bodźcem do decyzji odgórnej dokonującej łączącej dwa sanockie kluby, z zamiarem utrzymania drużyny na poziomie III-ligowym i scalenia finansowania dla nowopowstałego zespołu. 2 sierpnia 1957 roku doszło do połączenia KS „Górnik Sanoczanka” i ZKS „Stal”, a w konsekwencji fuzji powstał Robotniczy Klub Sportowy „Sanoczanka” Sanok przy Sanockiej Fabryce Wagonów i Kopalnictwie Naftowym w Sanoku[8]. Mimo przeorganizowania drużyna Sanoczanki nie uzyskiwała dobrych wyników, a dodatkowo działacze klubowie nie znajdowali porozumienia ze sobą, w związku z czym uwidoczniło się niepowodzenie pod względem sportowym, jak i administracyjnym[9]. W międzyczasie 1958 roku ukończono pierwszą fazę budowy stadionu. Drużyna została zdegradowana z ligi okręgowej w 1959 roku. W związku ze spadkiem poziomu sportowego także w niższych kategoriach wiekowych działacze klubowi i piłkarscy powołali nowy zarząd klubu. Po trzech latach istnienia zdecydowano o zakończeniu działalności „Sanoczanki” (w tym czasie kopalnictwo zaprzestało wspierania sportu).

ZKS Stal (lata 60. i 70.)[edytuj | edytuj kod]

5 stycznia 1960 roku przy Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan” został reaktywowany klub Stal. Działacze sportowi dokonali wyodrębnienia, w wyniku którego przerejestrowano RKS Sanoczanka (klub działający dotąd przy Sanockiej Fabryce Autosan i Sanockim Kopalnictwie Naftowym) na Związkowy Klub Sportowy „Stal” (działający przy SFA). Wskutek tego RKS Sanoczanka przestała istnieć, a 7 listopada 1960 roku formalnie powołano do życia Zakładowy Klub Sportowy „Stal” Sanok. W skład zarządu weszli wyłącznie działacze pochodzący z „Autosanu”. Pod tą nazwą klub piłkarski z Sanoka przetrwał niemalże 50 lat. Wkrótce powstał także nowy klub Stomil „Sangum” przy Sanockich Zakładach Przemysłu Gumowego „Stomil”), przemianowany niedługo potem na starą nazwę KS „Sanoczanka” (w latach 1969-2000 działał jako Stomil-Sanoczanka).

W pierwszym po degradacji sezonie rozgrywek „Sanoczanka” zajęła w klasie A drugie miejsce, w sezonie 1960/1961 już od nazwą ZKS Stal na siódmym miejscu, w sezonie 1961/62 czwartą pozycję, 1962/63 trzecią. W sezonie 1963/1964 w nowoutworzonej jednej wojewódzkiej grupie rozgrywek klasy A piłkarze Stali zajęli czwartą pozycję, w sezonie 1964/1965 trzecią. W 1966 roku piłkarze Stali uwiecznili jubileusz 20-lecia istnienia klubu i awansowali do ligi okręgowej (w składzie Stali był wówczas m.in. Orest Lenczyk[10]). Dla uczczenia awansu zorganizowano 5 czerwca 1967 roku spotkanie towarzyskie z pierwszoligową drużyną ŁKS Łódź, które zgromadziło 5000 widzów i zakończyło się wynikiem remisowym 3:3. W międzyczasie Sanocka Fabryka Autobusów w 1964 roku przejęła stadion przy ulicy Włodzimierza Lenina i od tego czasu prowadziła tamże szereg unowocześnień i remontów (wodociąg, boisko treningowe, ogrodzenie)[11].

W pierwszym sezonie rozgrywek w lidze okręgowej 1966/1967 Stal zajęła siódme miejsce, w kolejnym 1968/1969 szóste, 1969/1970 znów szóste miejsce, w sezonie 1970/1971 – ósme miejsce, 1971/1972 dziewiąte. W 1972 roku funkcję trenera pierwszego zespołu objął Adam Kornecki a zespół po odmłodzeniu zakończył sezon 1972/1973 na czwartym miejscu.

W 1971 roku podjęto decyzję o budowie pawilonu przy ulicy Lenina obok stadionu, który został oddany do użytku do 1975 roku i stanowił w tym czasie najokazalszy tego typu obiekt w regionie[12].

Drużyna udanie pokazała się także w rozgrywkach Pucharu Polski edycji 1973/1974. W I rundzie na szczeblu ogólnopolskim Stal pokonała wówczas II-ligowy Ursus Warszawa (4:2). Następnie w 1/16 finału trafiła na Ruch Chorzów. W meczu rozegranym 2 września 1973 roku Stal przegrała 0:4, a spotkanie na sanockim stadionie „Wierchy” oglądało blisko 6000 widzów. Sezon 1973/1974 Stalowcy ukończyli na czwartym miejscu, 1974/1975 na dziewiątym. W 1975 roku obok stadionu przy ulicy Stróżowskiej wzniesiono budynek klubowy. Rozgrywki w kolejnym sezonie 1975/1976 drużyna Stali, trenowana przez Adama Korneckiego, zakończyła na drugim miejscu, zaś wobec reorganizacji rozgrywek została premiowana historycznym awansem do III ligi (ówczesna liga międzywojewódzka), uzyskanym na 30-lecie istnienia klubu. Kilkanaście następnych lat drużyna Stali występowała naprzemiennie w lidze międzywojewódzkiej oraz okręgowej[13]. W styczniu 1976 wychowanek klubu, Ryszard Pytlowany został powołany do reprezentacji Polski juniorów[14]. W III-ligowych rozgrywkach sezonu 1976/1977 Stal notowała niepowodzenia i została zdegradowana. W sezonie 1977/1978 sanoczanie pod wodzą Mariana Leszczyńskiego ponownie występowali w lidze okręgowej i znów awansowali do III ligi, gdzie w sezonie 1978/1979 zajęli siódme miejsce. Najskuteczniejszym strzelcem w tym latach był Jerzy Pietrzkiewicz, trenerem był Zbigniewa Sołtysik, Alojzy Matysiak (kilkukrotnie obejmowali tę funkcję). W nowym sezonie 1979/1980 piłkarze uplasowali się na 11. miejscu, co wobec reorganizacji rozgrywek oznaczało ponowną degradację. Od 1976 do 1979 trwała modernizacja stadionu przy ulicy Lenina[15]. Odnowiony obiekt został otwarty w dniach 29-30 września 1979[16].

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1980/1981 przyniósł tytuł mistrza klasy okręgowej i prawo gry w barażu o wejście do III ligi. Sanoczanie wykorzystali tę szansę wygrywając rywalizację z Chełmianką Chełm (w meczach 1:2 i 4:0). Trenerami w tym sezonie byli najpierw Alojzy Matysiak, następnie Zbigniew Sołtysik, a królem strzelców został ponownie Jerzy Pietrzkiewicz. Po awansie, w nowym sezonie rozgrywek 1981/1982 Stal występowała w 4 grupie III ligi i zajęła na koniec trzynaste, przedostatnie miejsce w tabeli, zaś przed degradacją do niższej klasy rozgrywek uchroniła sanoczan reorganizacja III ligi. W następnym sezonie 1982/1983 Stal zajęła ponownie trzynaste, przedostatnie miejsce w tabeli i tym razem spadła do niższej klasy rozgrywkowej

Trenerami byli kolejno Ireneusz Szarzyński i Eugeniusz Piętka, a drużyna występowała w rozgrywkach ligi międzyokręgowej sezonu 1983/1984, którą ukończyła na drugim, premiowanym awansem do III ligi. Czołowym strzelcem Stali był tradycyjnie Jerzy Pietrzkiewicz. W sezonie 1984/1985 drużynie pod wodzą E. Piętki nie udało się utrzymać w gronie trzecioligowców i zespół został zdegradowany do niższej klasy rozgrywkowej. Najwięcej bramek dla Stali zdobył tym razem Andrzej Mazur, który siedmiokrotnie wpisywał się na listę strzelców. Z kolei Pietrzkiewicz, który był najlepszym napastnikiem zespołu w ostatnich latach, postanowieniem trenera Piętki został w trakcie rundy wiosennej odsunięty od gry w pierwszym zespole. Decyzja ta spowodowała, że ten bramkostrzelny napastnik zdecydował się zakończyć grę w drużynie Stali, w której barwach Stali występował ponad 15 lat (drużyna seniorów) i w tym okresie strzelił 273 gole w meczach mistrzowskich (ligowych i pucharowych), co stanowi absolutny klubowy rekord w historii klubu.

Wraz z rozpoczynającym się sezonem 1985/1986 nadzieje wiązano z zaangażowaniem do pracy w Stali na stanowisku trenera, pochodzącego z Sanoka Oresta Lenczyka. Znany w kraju szkoleniowiec do tego czasu prowadził już Stal Mielec, Ruch Chorzów, Śląsk Wrocław, Wisłę Kraków (z tym zespołem wywalczył mistrzostwo polski w sezonie 1977/1978). Trener Lenczyk otrzymał propozycję objęcia w Stali funkcji trenera-koordynatora, jednak wkrótce otrzymał także propozycję pracy z drużyną Igloopolu Dębica, z której skorzystał. Trenerem pozostał Eugeniusz Piętka. Po kolejnych reorganizacjach w rozgrywkach zespół Stali trafił do krośnieńsko-przemyskiej klasy międzywojewódzkiej. Po udanym sezonie piłkarze zajęli pierwsze miejsce i w 1986 roku wywalczyli ponowny awans do III ligi. czym uświetnili jubileusz 40-lecia istnienia klubu[17][18].

W kolejnych rozgrywkach ligowych 1986/1987 podopieczni trenera Zbigniewa Sołtysika nie zdołali utrzymać się w III lidze (8 grupa) i zostali zdegradowani do klasy międzywojewódzkiej. Sezon 1987/1988 w krośnieńsko-przemyskiej klasie międzyokręgowej piłkarze Stali rozpoczęli pod wodzą nowego szkoleniowca Adama Słowika i po roku ponownie awansowali do III ligi. W następnym sezonie 1988/1989 celem drużyny było utrzymanie się w III lidze (oznaczało to zajęcie miejsc 1–5). Po fatalnej rundzie jesiennej dokonano wzmocnień kadrowych oraz szkoleniowych (w styczniu 1989 trenerem został Jerzy Frączek, a jego asystentem Marek Biega[19]) przystąpiła do rundy rewanżowej. Jednakże i ta okazała się rozczarowaniem – Stal zajęła ostatecznie przedostatnie, trzynaste miejsce i tym samym nie utrzymała się w III lidze. W lipcu 1989 trenerem został Marek Biega, a jego zastępcą Jerzy Pietrzkiewicz[20]. W sezonie 1989/1990 Stal już pod wodzą trenera Marka Biegi (jego asystentem został Jerzy Pietrzkiewicz) wywalczyła ponowny awans do ligi makroregionalnej (obecna III liga).

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

W międzyczasie na skutek kryzysu gospodarczego, a następnie transformacji ustrojowej stale pogarszała się sytuacja klubu. W 1990 roku wypowiedzenia pracy otrzymali piłkarze i zawodnicy sekcji hokejowej Stali Sanok, zatrudniani dotąd przez lata na fabrycznych etatach w Autosanie[21]. Sanocka Fabryka Autobusów Autosan zaprzestała finansowania sportu i klubu (w tym czasie zupełnie zawieszono działalność sekcji hokejowej, bokserskiej, piłki siatkowej).

W następnym sezonie 1990/1991 sanoczanie zajęli szóste miejsce, najwyższe w dotychczasowej historii[22]. Szkoleniowcami w kolejnym trzecioligowym sezonie 1991/1992 byli: Zbigniew Gnida oraz jako II trener Jerzy Pietrzkiewicz. Później w 1992 roku trenerem był krótko Ukrainiec Eugeniusz Kamiński, którego po kilku tygodniach zastąpił Marek Biega. Sezon ligowy 1991/1992 Stal ukończyła na czwartym miejscu. Kolejny sezon naznaczony był problemami finansowymi, Szkoleniowcem od 15 lipca do 27 września 1992 był Roman Lechoszest (wówczas zawodnik, tymczasowo zdyskwalifikowany[23][24][25]. Następnie drużynę krótkotrwale prowadził Jerzy Pietrzkiewicz, a po nim od października 1992 znany niegdyś piłkarz Jan Domarski[26]. Po słabej rundzie jesiennej szkolenie zespołu powierzono duetowi sprawdzonych trenerów – Marek Biega i Eugeniusz Piętka. Zespół zajął jednak 16. miejsce w lidze i po trzech latach pobytu w III lidze został zdegradowany do niższej klasy rozgrywek.

Jednocześnie w 1993 roku drużyna odniosła swój drugi w historii znaczący sukces na arenie ogólnopolskiej. Stal z powodzeniem występowała w edycji Pucharu Polski 1993/1994. Po pokonaniu zespołów II-ligowych, Resovii Rzeszów (2:1) oraz Stali Rzeszów (2:1) we wrześniu 1993[27], sanoczanie awansowali do II rundy rozgrywek. 6 października 1993 roku w 1/16 finału PP Stal uległa w Sanoku innej ekipie drugoligowej, Jagiellonii Białystok 0:3 (0:0)[28].

W latach 1992–1993 nastąpiło przekształcenie ZKS Stal w klub jednosekcyjny (piłki nożnej). Po roku gry w klasie regionalnej w sezonie 1993/1994 piłkarze Stali pod wodzą Marka Biegi ponownie awansowali do III ligi i występowali w niej do 1998 roku. W 1997 roku przestał istnieć Zakładowy Klub Sportowy „Stal” – w jego miejsce 10 lipca 1997 utworzono Miejski Klub Sportowy „Stal” Sanok. ZKS Stal przekazał na rzecz nowego klubu swoich zawodników, sprzęt, wyciąg narciarski w Karlikowie, działalność gospodarczą oraz w dzierżawę obiekt sportowy przy ulicy Stróżowskiej. Nowy klub posiadał tylko jedną sekcję sportową – piłki nożnej. Pierwszym prezesem nowego klubu był Jan Fuks, po nim funkcję pełnił Bogusław Struś (1999–2002), a następnie prezesem został Józef Konieczny (2002)[8]. Działalność sekcji piłkarskiej napotykała na trudności finansowe, mimo udzielanych przez miasto koncesji na prowadzenie różnej działalności w mieście oraz samodzielnego prowadzenia wyciągu narciarskiego w Karlikowie.

W sezonie 1997/1998 za kadencji trenera Jerzego Daniło piłkarze Stali wygrali III ligę małopolską (74 punty w 34 meczach, bramki 59-25)[29]. Reorganizacja rozgrywek ligowych sprawiła jednak, że zwycięstwo w III lidze nie było automatycznie premiowane awansem do II ligi. Sanoczanie w dwumeczu barażowym zmierzyli się z mistrzem III ligi lubelskiej, Orlętami Łuków. W pierwszym pojedynku w Łukowie 24 czerwca 1998 roku padł remis 1:1 (bramkę dla Stali zdobył Grzegorz Pastuszak). W rewanżu rozegranym 28 czerwca, przy 2,5-tysięcznej widowni i w dramatycznych okolicznościach (podczas meczu miało miejsce oberwanie chmury), Stal zwyciężyła po dogrywce 2:1, a oba gole strzelił Grzegorz Kornecki. Tym samym awans do drugiej klasy rozgrywkowej w Polsce – po raz pierwszy w historii klubu – stał się faktem. Obok osiągnięć w Pucharze Polski jest to jak dotąd największy sukces ligowy w historii sanockiej piłki nożnej. W tym czasie Stal Sanok była drugą, obok Stali Stalowa Wola, drużyną z południowo-wschodniej Polski w II lidze[30] (w I lidze ten region nie miał wówczas reprezentanta).

W sezonie 1998/1999 ówczesnej II ligi Stal Sanok nie sprostała jednak poziomowi w wyższej klasie rozgrywkowej. W rundzie jesiennej w 14 meczach nie wygrała ani raz, wywalczyła 3 remisy i 11 razy przegrała (pomimo tego piłkarze dobrze prezentowali się w spotkaniach u siebie: dwa pierwsze nieznacznie przegrali 1:2 i 2:3, a trzy kolejne zremisowali). W rundzie wiosennej Stalowcy odnieśli dwa zwycięstwa (na wyjeździe pokonany został Wawel Kraków, a w Sanoku Avia Świdnik), jeden remis i 11 porażek. Drużyna zajęła ostatnie miejsce w grupie wschodniej, w 28 meczach gromadząc zaledwie 10 punktów (2 zwycięstwa, 4 remisy i 22 porażki; bilans bramkowy 15:74) (formalnie było to przedostatnie 15. miejsce, gdyż Okocimski KS Brzesko wycofał się wcześniej z rozgrywek). Efektem był spadek klubu z zaplecza ekstraklasy do ówczesnej III ligi.

Lata 2000–2010[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 1999/2000 oraz 2000/2001 piłkarze Stali występowali na trzecioligowych boiskach. W 2001 roku zostali zdegradowani do niższej klasy. W IV lidze sanoczanie występowali przez kolejne cztery lata (2001–2005). W sezonie 2004/2005 drużyna prowadzona przez Ryszarda Federkiewicza zwyciężyła w IV lidze podkarpackiej i ponownie awansowała do III ligi.

Zawodnicy Stali (2005)
Mecz Stal Sanok – Stal Mielec (29.03.2008)
Roman Lechoszest – trener Stali w latach 2010-2011

W sezonie 2005/2006, grając w III lidze, drużyna Stali występowała z powodzeniem w Pucharze Polski. W II rundzie wstępnej edycji Pucharu Polski 2006/2007 15 sierpnia 2006 roku piłkarze pokonali KSZO II Ostrowiec Św. 1:0, a 22 sierpnia w 1/16 finału Polonię Bytom 2:0. 20 września 2006 roku w 1/16 finału Stal pokonała 2:1 Legię Warszawa[31], eliminując tym samym aktualnego Mistrza Polski z 2006 i sprawiając tym samym jedną z największych sensacji piłkarskich w Polsce[32]. Jednocześnie było to osiągnięcie uświetniające 60-lecie istnienia klubu[33][34]. Drużyna awansowała do 1/8 finału PP. W tej rundzie Stalowcy ulegli Arce Gdynia 0:1 po dogrywce, tracąc gola na dwie minuty przed końcem dogrywki[35].

21 stycznia 2007 otwarto oficjalną stronę internetową klubu. W sezonie 2007/2008 Stal zdobyła Puchar Polski na szczeblu regionalnym, pokonując w finałowym starciu Resovię Rzeszów (w dwumeczu 2:1 i 2:2). W międzyczasie, w lipcu 2008 trenerem Stali został były jej piłkarz, Janusz Sieradzki (zastąpił Macieja Bukłada). W rundzie wstępnej centralnych rozgrywek o Puchar Polski w sezonie 2008/2009 13 sierpnia 2008 roku piłkarze z Sanoka pokonali Unię Tarnów (3:1), następnie w I rundzie 27 sierpnia Podbeskidzie Bielsko-Biała (2:2, k. 5:4), w II rundzie 24 września Widzew Łódź (1:0), zaś w 1/8 finału 29 października Stal Stalową Wolę 2:0, awansując tym samym do ćwierćfinału Pucharu Polski. Na tym etapie pucharowych rozgrywek los ponownie skojarzył sanoczan z drużyną Legii Warszawa, aczkolwiek tym razem pojedynek drużyn odbył się w dwumeczu. 17 marca 2009 roku w pierwszym spotkaniu 1/4 finału PP rozegranym na stadionie Wojska Polskiego w Warszawie Stal uległa Legii 3:1 (2:1). Jedynego gola zdobył Marcin Borowczyk, który swoimi golami przesądzał wcześniej o zwycięstwach Stali z imienniczką ze Stalowej Woli oraz Widzewem. Pomimo presji i stawki meczu w stolicy, Stalowcy zaprezentowali się przyzwoicie, pokazując waleczną postawę i prowadząc otwartą grę z Legionistami, za co po meczu zebrali brawa od wymagającej warszawskiej widowni[36][37]. W rewanżu rozegranym w Sanoku 8 kwietnia padł remis 1:1 (0:0) i tym samym drużyna Stali Sanok odpadła z dalszej rywalizacji o Puchar Polski[38]. Dotarcie do ćwierćfinału Pucharu Polski jest jak dotąd największym osiągnięciem sportowym piłkarskiej Stali Sanok.

Od sezonu 2008/2009 klub zyskał sponsora tytularnego i występował odtąd pod nazwą MKS Stal „Dom-Elbo” Sanok. W 2009 roku Stal Sanok wygrała IV ligę podkarpacką, a królem strzelców został Fabian Pańko uzyskując 27 goli[39]. W sezonie 2009/2010 klub rozpoczął rozgrywki w III lidze Lubelsko-Podkarpackiej. 21 września 2009 roku trenera Sieradzkiego zastąpił Ryszard Pytlowany, który prowadził drużynę w zaledwie dwóch spotkaniach i 5 października niespodziewanie zmarł po meczu wyjazdowym ze Stalą Kraśnik[40]. Funkcję szkoleniowca objął po nim jego dotychczasowy zastępca, Piotr Kot. Drużyna zakończyła sezon na wysokim czwartym miejscu – tym samym Stal Sanok była w sezonie 2009/2010 najlepszą drużyną Podkarpacia w III lidze piłkarskiej oraz czwartą drużyną w Polsce z województwa podkarpackiego. Po zakończeniu sezonu z funkcji trenera odszedł Piotr Kot, który jednakowoż pozostał szkoleniowcem grup młodzieżowych w klubie. 6 lipca 2010 nowym szkoleniowcem został były piłkarz Stali, Roman Lechoszest. W rundzie jesiennej sezonu 2010/2011 drużyna zajęła trzecie miejsce.

Lata 2011–2014[edytuj | edytuj kod]

Ryszard Federkiewicz – trzykrotny szkoleniowiec Stali
Trenerzy Stali Sanok do 2014: Piotr Kot i Robert Ząbkiewicz
Prezentacja drużyny Stali Sanok przed sezonem 2013/2014
Piłkarze Stali Sanok po zakończeniu sezonu 2013/2014

Początek 2011 ujawnił narastające problemy finansowe klubu spowodowane wycofaniem się inwestora z zakupu terenów klubu przy ul. Stróżowskiej. 31 marca 2011 przeprowadzono wybory władz klubu. Sezon 2010/2011 drużyna ukończyła na czwartym miejscu (rezerwy klubu awansowały do klasy okręgowej). Stal awansowała także do finału Pucharu Polski na szczeblu podkarpackiego ZPN, gdzie w dwumeczu uległa drużynie LZS Turbia (0:3, 4:1). Od sezonu 2011/2012 do połowy 2013 klub występował pod nazwą sponsorską MKS Stal „Instal-Bud” Sanok. 24 października 2011 roku po 12. kolejce sezonu i niezadowalających wynikach i miejscu w tabeli (trzynaste na 16 drużyn) Zarząd klubu podjął decyzję o zwolnieniu trenera Romana Lechoszesta[41]. Nowym trenerem Stali został po raz trzeci w karierze, Ryszard Federkiewicz[42]. W maju 2012 roku drużyna wygrała Puchar Polski na szczeblu krośnieńskim, zaś po zwycięstwie z Pogonią Leżajsk awansowała do finału wojewódzkiego. W rundzie wiosennej sezonu drużyna nie osiągała zadowalających wyników i na dwie kolejki przed końcem znalazła się na 14., spadkowym miejscu. W przedostatnim meczu piłkarze Stali wygrali mecz w Chełmie z Chełmianką 4:2 (było to pierwsze w sezonie zwycięstwo wyjazdowe), zaś w ostatnim spotkaniu sezonu pokonali Stal Mielec 2:1, zdobywając zwycięskiego gola i zarazem zapewniającego utrzymanie ligowe w ostatniej minucie meczu. Bohaterami obu wygranych spotkań byli bracia Sebastian i Dariusz Kurowscy (obaj zdobyli wszystkie sześć bramek w obu meczach). Stal zajęła ostatecznie 12. miejsce w III lidze. W rozgrywkach pucharowych, podobnie jak przed rokiem, awansowała do finału Pucharu Polski na szczeblu podkarpackiego ZPN i podobnie jak rok wcześniej odpadła w tej fazie – tym razem przegrywając z drużyną Piasta Tuczempy (0:1, 1:2).

10 lipca 2012 roku Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków klubu MKS Stal Sanok wybrało ponownie Józefa Koniecznego na prezesa klubu[43]. Mimo poważnych problemów finansowych zespół Stali został zgłoszony do rozgrywek III ligi w sezonie 2012/2013. Przed sezonem 2012/2013 nastąpiła zmiana oficjalnej strony internetowej klubu[44]. W składzie nastąpiło kilka zmian personalnych (m.in. pojawili się nowi zawodnicy z Ukrainy), a zespół wystartował rewelacyjnie w nowym sezonie wygrywając kolejno pierwszych sześć meczów. Po rundzie jesienniej drużyna zajmowała trzecie miejsce. W edycji Pucharu Polski Stal została zwycięzcą na szczeblu Krosno[45] i dotarł do finału wojewódzkiego[46]. W czerwcu 2013 w finale wojewódzkiego Pucharu Polski 2013/2014 pokonała w dwumeczu Polonia Przemyśl (3:1 i 1:0)[47][48], zdobyła trofeum i awansowała do edycji Pucharu Polski 2013/2014 na szczeblu ogólnopolskim. W przedostatniej kolejce ligowej sezonu 2012/2013 drużyna zapewniła sobie 5. miejsce w tabeli. Na początku lipca 2013 klub otrzymał licencję uprawniającą do gry w sezonie III ligi 2013/2014[49]. W I turze rundy wstępnej PP, 13 lipca 2013 Stal uległa drużynie Puszczy Niepołomice (w meczu 1:1, po karnych 0:2)[50]. Pierwotnie w lipcu 2013 została powołana spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą Stal Sanok Sp. z o.o., mająca na celu wspieranie klubu Stal Sanok i zapewnienie mu źródła finansowania (prezesem spółki został Jakub Gruszecki, a wiceprezesami Bartłomiej Rychter i Wojciech Pajestka)[51][52][53][54][55][56] (w 2014 spółka została postawiona w stal likwidacji)[57]. W sierpniu 2013 Stal zainaugurowała sezon III ligi 2013/2014, w ramach którego wskutek planowanej reorganizacji ligowej utrzymanie w tej klasie rozgrywkowej gwarantuje zajęcie miejsca w tabeli do szóstego włącznie. 24 września 2013, po 10 meczach sezonu i 10 zdobytych punktach (14. miejsce w tabeli) trener Ryszard Federkiewicz zrezygnował ze stanowiska[58].

26 września 2013 nowym szkoleniowcem został Marcin Gabor, jego asystentem aktualny zawodnik Damian Niemczyk, a kierownikiem dotychczasowy drugi trener Robert Ząbkiewicz[59][60]. Potwierdzono działalność nowej spółki pod nazwą Sanocki Sport Sp. z o.o.[61][62]. Po trzech meczach (wyniki 0:1, 0:6 i 0:5) Marcin Gabor zrezygnował ze stanowiska trenera[63][64]. Drużynę zdecydował się prowadzić Marek Biega (po raz piąty w historii), a wraz z nim wcześniejsi asystenci Damian Niemczyk i Robert Ząbkiewicz[65][66]. W styczniu 2014 podczas przerwy zimowej trenerem Stali po raz trzeci w karierze został Piotr Kot[67]. Drużyna zakończyła sezon 2013/2014 III ligi na 13. miejscu[68][69]. Po sezonie 2013/2014 z funkcji trenera ustąpił Piotr Kot[70]. 30 czerwca 2014 Podkarpacki Związek Piłki Nożnej podał do wiadomości, że Stal Sanok nie uzyskała licencji na grę w nowej edycji III ligi[71]. Władze klubu poinformowały wówczas o wycofaniu z rozgrywek[72][73][74]. MKS Stal Sanok zadeklarował zawieszenie funkcjonowania i prowadzenie działania do całkowitego oddłużenia Klubu; jednocześnie zapowiedział przekazanie na rzecz Fundacji Promocji Sportu Ekoball Sanok prawa do podtrzymania tradycji Stali Sanok (prawo do używania nazwy Stal oraz do użytkowania symboli klubowych). W porozumieniu zarządów obu klubów Ekoball Sanok zgłosił drużynę na bazie zawodników dotychczasowej Stali oraz własnych wychowanków do rozgrywek[75]. Następnie władze krośnieńskiego OZPN w głosowaniu nie wyraziły zgody na start nowej drużyny pod egidą Ekoball w rozgrywek klasy okręgowej, wskutek czego możliwy stało się rozpoczęcie gry od klasy C[76]. W związku z tym władze MKS Stal zglosiły drużynę do rozgrywek, a 12 lipca 2014 władze Podkarpackiego ZPN przyznały Stali Sanok licencję na występy w IV lidze[77]. Pomimo tego władze klubu w lipcu 2014 ostatecznie wycofały drużynę z rozgrywek ligowych[78][79]. W wyniku kolejnej decyzji pod koniec lipca 2014 władze OZPN najpierw dopuściły drużynę Ekoball Stal Sanok do ligi okręgowej[80][81], po czym w kolejnym postanowieniu z początku sierpnia ostatecznie odmówiły jej udziału w tym rozgrywkach[82][83], wskutek tego klub Stali Sanok pozostał bez kontynuacji piłkarskiej drużyny seniorskiej własnej bądź w ramach innego zespołu[84].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Występy w Pucharze Polski[edytuj | edytuj kod]

Pomimo braku znaczących osiągnięć w rozgrywkach ligowych (tylko jednoroczny epizod w drugiej klasie rozgrywkowej), klub kilkakrotnie udanie występował w rozgrywkach Pucharu Polski. W kilku edycjach Stal Sanok zdobywała Puchar na szczeblu wojewódzkim i następnie docierała do fazy pucharowej szczebla ogólnopolskiego rozgrywając mecze z czołowymi drużynami w kraju:

Fabian Pańko, napastnik Stali w latach 2004-2011

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Stali Sanok.

W przeszłości barwy Stali Sanok reprezentowali zawodnicy odnoszący w swojej karierze znaczące sukcesy sportowe oraz występujący w wyższych poziomach rozgrywkowych.

Szkoleniowcy[edytuj | edytuj kod]

Trenerami Stali byli m.in. Jan Domarski – trener Stali w sezonie 1992/93; były napastnik reprezentacji Polski, zdobywca gola w meczu AngliaPolska (1:1) na stadionie Wembley 17 października 1973 i Ryszard Federkiewicz – trener Stali w latach 1999–2001, 2003–2006 i od 2011 (wcześniej piłkarz pierwszoligowy w barwach Stali Mielec).

  • Stanisław Pierożyński (1948–1949)
  • Florian Jojko (1951–1954)
  • Karol Grzegorzek (1955)
  • Konrad Samisz (1956–1957)
  • Roman Zbroja (1957)
  • Aleksander Wolwowicz (1958–1960)
  • Stanisław Janczura (1961–1963)
  • Adam Kornecki (1963–1964)
  • Michał Pełepyszyn (1964–1965)
  • Aleksander Wolwowicz (1965–1966)
  • Władysław Lemiszko (1966–1968)
  • Marian Leszczyński (1969–1971)
  • Adam Kornecki (1972–1974)
  • Kazimierz Kurkarewicz (1974–1975)
  • Adam Kornecki (1975–1977)
  • Marian Leszczyński (1977–1978)
  • Zbigniew Sołtysik (1978–1979)
  • Alojzy Matysiak (1980)
  • Zbigniew Sołtysik (1981–05.1983)
  • Andrzej Łękawski (05-07.1983)
  • Ireneusz Szarzyński (07-09.1983)
  • Eugeniusz Piętka (10.1983–10.1985)
  • Zbigniew Sołtysik (10.1985–06.1987)
  • Adam Słowik (07.1987–1988)
  • Jerzy Frączek (01–07.1989)
  • Marek Biega (07.1989–1991)
  • Zbigniew Gnida (1991)
  • Eugeniusz Kamiński (01-02.1992)
  • Marek Biega (02-06.1992)
  • Roman Lechoszest (15.07-27.09.1992)
  • Jerzy Pietrzkiewicz (09./10.1992)
  • Jan Domarski (10-12.1992)
  • Marek Biega (1993–12.1995)
  • Jerzy Daniło (1996–10.1999)
  • Ryszard Federkiewicz (10.1999–2001)
  • Piotr Kot (2001–2002)
  • Andrzej Łękawski (2002–2003)
  • Ryszard Federkiewicz (01.07.2003–17.10.2006)
  • Ryszard Pytlowany (17.10.2006–27.11.2006)
  • Marek Biega (27.11.2006–22.06.2007)
  • Maciej Bukład (22.06.2007–18.07.2008)
  • Janusz Sieradzki (18.07.2008–21.09.2009)
  • Ryszard Pytlowany (21.09-2009–04.10.2009)
  • Piotr Kot (10.2009–05.07.2010)
  • Roman Lechoszest (05.07.2010–24.10.2011)
  • Ryszard Federkiewicz (25.10.2011–24.09.2013)
  • Marcin Gabor (26.09.2013–19.10.2013)
  • Marek Biega (24.10.2013–12.2013)
  • Piotr Kot (01.2014–06.2014)

(Opracowano na podstawie materiału źródłowego[85])

Prezesi klubu[edytuj | edytuj kod]

Józef Konieczny – prezes klubu od 2002 roku
Stadion Wierchy (2012)
  • Filip Schneider (1946-1949)
  • Tadeusz Drwięga (1949-1950)
  • Władysław Radzik (1950-1951)
  • Andrzej Gielar (1951-1952)
  • Mieczysław Chudzik (1952-1953)
  • Jan Skulich (1953-1954)
  • Mieczysław Chudzik (1954)
  • Witold Górski (1954)
  • Bronisław Bekalik (1955-1958)
  • Mieczysław Chudzik (1959-1960)
  • Henryk Mieloch (1960-1961)
  • Leszek Kawczyński (1962-1964)
  • Stanisław Turczynowski (1964-1966)
  • Jerzy Żołnierczyk (1966-1968)
  • Stanisław Grochmal (1968-1988)
  • Zdzisław Smoliński (1988-1992)
  • Andrzej Iskrowicz (1992)
  • Jerzy Frączek (1993-1994)
  • Jan Cesarczyk (1994-1996)
  • Jan Fuks (1996-1999)
  • Bogusław Struś (1999-2002)
  • Józef Konieczny (od 2002)

(Opracowano na podstawie materiału źródłowego[86][87])

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Klub dysponuje obecnie dwoma obiektami:

  • Stadion przy ul. Stróżowskiej, wybudowany w 1954 roku, mieści się przy siedzibie klubu. Dawniej służył jako główny obiekt obiekt, obecnie jako boisko treningowe oraz arena meczów rezerw drużyny i grup młodzieżowych. W związku z problemami finansowymi klubu, władzie Stali Sanok postanowiły sprzedać nieruchomość na której mieści się stadion. Finalizacja sprzedaży nie doszła jeszcze do skutku.
  • Stadion Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji „Wierchy” przy ul. Żwirki i Wigury – pochodzi z czasów II Rzeczypospolitej. Na nim rozgrywa mecze drużyna Stali Sanok. W kwietniu 2012 Miasto Sanok ogłosiło przetarg na sprzedaż nieruchomości o pow. 2,21 ha obejmującej stadion wraz z zapleczem i budynkiem magazynowym. Jednocześnie zadeklarowano budowę nowego stadionu dla klubu, który znajdzie się w dzielnicy Błonie, obok MOSiR Sanok[88].
  • Do klubu należy także wyciąg narciarski w Karlikowie, miejscowości w pobliżu Sanoka. Prowadzenie go w ramach działalności gospodarczej stanowi przychody finansowe klubu[89]. W styczniu 2012 klub zdecydował wystawić na sprzedaż stację narciarską w Karlikowie[90]. W listopadzie 2013 wyciąg został sprzedany[91].

Miejsca w sezonach[edytuj | edytuj kod]

Rok Liga (klasa) Pozycja
1975/1976 IV 2 – awans
1976/1977 III 13 – spadek
1977/1978 IV awans
1978/1979 III 7
1979/1980 III 11 – spadek
1980/1981 IV 1 – awans
1981/1982 III 13
1982/1983 III 13 – spadek
1983/1984 IV mo 2 – awans
1984/1985 III 12 – spadek
1985/1986 IV mo 1 – awans
1986/1987 III 13 – spadek
1987/1988 IV mo 1 – awans
1988/1989 III 13 – spadek
1989/1990 IV r 1 – awans
1990/1991 III mk 6
1991/1992 III mk 4
1992/1993 III mk 16 – spadek
1993/1994 IV 1 – awans
1994/1995 III mp 9
1995/1996 III mp 7
1997/1998 III mp 1 – awans
1998/1999 II liga w 15 – spadek
1999/2000 III 13
Rok Liga (klasa) Pozycja
2000/2001 III 17 – spadek
2001/2002 IV 7
2002/2003 IV 3
2003/2004 IV 3
2004/2005 IV 1 – awans
2005/2006 III 8
2006/2007 III 15 – spadek
2007/2008 IV p (5) 7
2008/2009 IV p (5) 1 – awans
2009/2010 III (4) 4
2010/2011 III (4) 4
2011/2012 III (4) 12
2012/2013 III (4) 5
2013/2014 III (4) 13 – spadek

Legenda

  • IV mw – IV liga międzywojewódzka (krośnieńsko-przemyska)
  • III mk – III liga makroregionalna
  • IV r – IV liga regionalna
  • IV mo – IV liga miedzyokregowa
  • III mp – III liga małopolska
  • II liga w – II liga grupa wschodnia
  • IV p – IV liga podkarpacka
  • Obecna III liga była do sezonu 2007/2008 oficjalnie nazywana IV ligą polska

Derby[edytuj | edytuj kod]

Od kilkudziesięciu lat szczególnie znaczenie mają pojedynki derbowe pomiędzy Stalą a Karpatami Krosno (zwane niekiedy Derbami Krośnieńskiego lub Derbami Południowego Podkarpacia)[92].

Mecze te mają charakter derbów, zaś ich geneza tkwi w bliskim położeniu geograficznym, jak również w rywalizacji pomiędzy miastami Sanoka i Krosna, w przeszłości należących do b. województwa krośnieńskiego. Pierwsze spotkanie obu drużyn, wówczas pod nazwami Legia Krosno i Sanoczanka Sanok, odbyło się 26 maja 1957 w Krośnie na poziomie III ligi Rzeszów (sezon piłkarski rozgrywano wówczas jeszcze systemem wiosna-jesień).

Bilans meczów[edytuj | edytuj kod]

Derby Stal Sanok – Karpaty Krosno 15.03.2008
Derby Stal Sanok – Karpaty Krosno 21.08.2010
Derby Stal Sanok – Karpaty Krosno[93]
Lp. Sezon Rezultaty Rozgrywki
1, 2 1957 0:4, 3:1 III liga
3, 4 1970/1971 1:1, 0:3 liga okręgowa
5, 6 1972/1973 1:1, 2:4 liga okręgowa
7, 8 1973/1974 1:1, 0:4 liga okręgowa
9, 10 1974/1975 1:1, 0:1 liga okręgowa
11, 12 1975/1976 3:0, 0:0 liga okręgowa
13, 14 1976/1977 0:1, 0:1 III liga[94]
15, 16 1978/1979 0:2, 0:0 III liga
17, 18 1979/1980 0:0, 0:1 III liga
19, 20 1981/1982 1:1, 1:0 III liga
21, 22 1982/1983 1:0, 0:0 III liga
23, 24 1984/1985 0:0, 0:3 III liga
25, 26 1986/1987 1:1, 1:2 III liga
27, 28 1990/1991 1:0, 1:3 III liga
29, 30 1991/1992 0:1, 1:1 III liga
31, 32 1995/1996 2:0, 1:0 III liga
33, 34 2003/2004 2:0, 2:1 IV liga
35, 36 2004/2005 2:0, 1:0 IV liga
37, 38 2007/2008 2:4, 0:3 wo III liga
39, 40 2009/2010 2:0, 1:2 III liga
41, 42 2010/2011 3:1, 2:1 III liga
43, 44 2011/2012 1:1, 1:1 III liga
45, 46 2012/2013 1:1, 1:1 III liga
47, 48 2013/2014 0:0, 0:2 III liga

Uwagi:

  • Za mecz 15 marca 2008 Karpatom przyznano walkower w związku z występem w barwach Stali nieuprawnionego zawodnika. Pierwotnie spotkanie zakończyło się wynikiem 1:1[95].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Bilans meczów Stal Sanok – Karpaty Krosno[96]
Liczba meczów Zwycięstwa Stali Sanok Remisy Zwycięstwa Karpat Krosno Stosunek bramkowy
48 14 17 17 44:56
  • Mecze w Sanoku: 24 spotkania (9 wygranych Stali, 10 remisów, 5 zwycięstw Karpat), bramki 27:19 na korzyść Stali
  • Mecze w Krośnie: 23 spotkania (12 zwycięstw Karpat, 6 remisów, 5 wygranych Stali), bramki 37:17 na korzyść Karpat

Kadra w sezonie 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze Stali Sanok na początku sezonu 2012/2013 przed meczem z Orlętami Łuków 15 sierpnia 2012

Kadra i ekipa Stali Sanok podczas rundy wiosennej sezonu 2013/2014[97]

  • Trener: Piotr Kot
  • Asystent trenera: Robert Ząbkiewicz
  • Kierownik drużyny: Robert Ząbkiewicz
  • Lekarz: Dariusz Wanielista
  • Masażysta: Hubert Paszkiewicz, Janusz Wojnarowski

Bramkarze

  • Piotr Krzanowski

Obrońcy

  • Mateusz Faka
  • Tomasz Jaklik
  • Jakub Januszczak
  • Jakub Kokoć
  • Maciej Pawlik
  • Sebastian Słuszko
  • Jarosław Suchocki
  • Michał Zarzycki

Pomocnicy

  • Karol Adamiak
  • Piotr Lorenc
  • Sebastian Sobolak
  • Łukasz Wińczowski
  • Patryk Wójcik
  • Jakub Ząbkiewicz

Napastnicy

  • Mateusz Kuzio

Drużyna rezerw[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości w ramach klubu funkcjonowała drużyna rezerwowa. W lipcu 1994 działała Stal II Komunalni Sanok (po połączeniu z klubem ZKS Komunalni Sanok)[98]. Od sezonu 2011/2012 występowała w V lidze, klasie okręgowej (grupa Krosno) pod nazwą sponsorską Stal II AGENDA2000 Sanok. Po rundzie jesiennej sezonu 2012/2013 zespół został wycofany z rozgrywek[99].

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Kibice Stali Sanok (2009)
Oprawa kibiców Stali Sanok (2010)

Kibice Stali Sanok istnieją w sposób zorganizowany od lat 90. Sympatie i antagonizmy zaistniały już wcześniej i miały one podłoże w lokalnym położeniu Sanoka oraz rywalizacji z sąsiednimi miastami. Stąd też od lat najbardziej wyraźny jest konflikt z kibicami Karpat Krosno (przejawia się podczas meczów derbowych). Zorganizowane grupy sympatyków Stali Sanok to Busters'99, Londyn 2000 oraz Ludzie Ze Stali, zaś istniejące fan-cluby Stali funkcjonują w miejscowościach Zarszyn i Przysietnica. Tak zwanymi „zgodami” kibicowskimi Stali są fani klubów JKS 1909 Jarosław (od 1997 roku), KSZO Ostrowiec Świętokrzyski (od 19 marca 2005, „układ” trwał od 16 października 1999 roku)[100]. W latach 20072011 kibiców łączyła zgoda z sympatykami Sanovii Lesko („układ” od 2001 roku) – obecnie stosunki przeobrażono na neutralne. Kibice mają również zawarty tzw. „układ” z sympatykami Resovii Rzeszów (wcześniej kibiców łączyła „zgoda”). Największymi wrogami kibiców Stali (tzw. „kosy”) są sympatycy wspomnianych Karpat Krosno[101], Czarnych Jasło, Stali Rzeszów, Czuwaju Przemyśl oraz Polonii Przemyśl.

Inne sekcje sportowe[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości w ramach klubu działały inny sekcje sportowe. Łącznie w okresie istnienia wielosekcyjnego klubu sportowego Stal działało 15 sekcji. W latach 1992–1993 nastąpiło przekształcenie ZKS Stal w klub jednosekcyjny (piłki nożnej). Byłe sekcje:

  • Sekcja hokeja na lodzie prowadzona przez Stal w latach 1958-1991. W 1991 roku powstał nowy, samodzielny klub Sanocki Towarzystwo Sportowe (STS) Sanok, zaś w maju 1992 roku ZKS Stal przekazał sekcję hokeja na lodzie, wraz z zawodnikami, trenerami, majątkiem, sprzętem itd., na rzecz nowo powstałego klubu Sanockie Towarzystwo Sportowe[102] (obecnie pod nazwą Ciarko PBS Bank KH Sanok).
  • Sekcja bokserska, powstała w 1950 roku po rozwiązaniu Gwardii Sanok i działała do 1957 roku. Reaktywowana w 1961 roku. W 1991 roku ograniczona do drużyny młodzieżowej, działała do 1997 roku, po czym sekcję przejął samodzielny Sanocki Klub Boserski. Obecnie tradycje kontynuuje BUKS Ring MOSiR Sanok. Do sukcesów należał awans i występy w II lidze w 1982 roku oraz indywidualne mistrzostwo Polski, które wywalczył Edward Posadzki w 1967 roku. Trenerem w klubie był Tadeusz Nowakowski.
  • Sekcja tenisowa i tenisa stołowego, założone w 1948 roku, w 1972 roku obie usamodzielniły się jako Sanocki Klub Tenisowy (SKT).
  • Sekcja gimnastyczna, istniała w latach 1949-1956.
  • Sekcja piłki siatkowej, powstała w 1950 roku, w 1960 roku przekazana do MKS Zryw, następnie reaktywowana w latach 70. i działająca jako MKS Stal. Jej działalność zawieszono w 1993 roku. Sekcję przekazano wówczas nowemu klubowi Volleyball Club Sanok. Obecnie tradycje kontynuuje klub TSV Sanok.
  • Sekcja lekkoatletyczna, założona w 1951 roku, istniała do 1975 roku.
  • Sekcja szachowa, w latach 1950-1957, reaktywowana w 1967, później działała w ramach Sanoczanki.

Zawodnicy sekcji sportowych Stali (w tym siatkarze, pięściarze) rozgrywali zawody w hali sportowej Zasadniczej Szkoły Zawodowej Sanockiej Fabryki Autobusów[103].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Sztandar klubu Stal Sanok, ufundowany w 1966 przez Zarząd Główny Związku Zawodowego Metalowców otrzymał odznaczenia i wyróżnienia[104]:

  • Odznaka „Zasłużony dla SFA” (1975)
  • Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (1976)

Uwagi

  1. Od 1977 tymczasowo ulica pod nazwą Włodzimierza Lenina.

Przypisy

  1. Edward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 606.
  2. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 27.
  3. Józef Ząbkiewicz, Sport i rekreacja, w: Sanok. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków 1995. s. 925.
  4. “Śpieszmy się kochać ludzi …” (pol.). stalsanok.com.pl, 2013-11-08. [dostęp 2013-11-10].
  5. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 155. ISBN 978-83-935385-7-7.
  6. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 37.
  7. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 157. ISBN 978-83-935385-7-7.
  8. 8,0 8,1 Sport w Sanoku w okresie powojennym (pol.). isanok.pl, 2007-01-26. [dostęp 2013-10-23].
  9. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 38.
  10. Grzegorz Michalewski, Stal Sanok - sekcja piłki nożnej, Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej, Rocznik nr 9, Sanocki sport, Sanok 2009, s. 52.
  11. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 42-43.
  12. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 46-48, 50.
  13. Józef Ząbkiewicz, Sport i rekreacja, w: Sanok. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków 1995. s. 926.
  14. Sanocka panorama – 1976. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 4, Nr 35 (164) z 1979. 
  15. Klubowy stadion jak nowy. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 6, Nr 16 (145) z 1-10 czerwca 1979. 
  16. Sanok wzbogaci się o piękny obiekt sportowy. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 1, 2, Nr 26 (155) z 10-20 września 1979. 
  17. Józef Ząbkiewicz. Awans do III ligi – prezentem piłkarzy na 40-lecie ZKS „Stal” Sanok. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 7, Nr 19 (382) z 1-10 lipca 1986. 
  18. Po awansie piłkarzy. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 6, Nr 20 (383) z 10-20 lipca 1986. 
  19. J. Frączek trenerem Stali. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 7, Nr 4 (475) z 1-10 lutego 1989. 
  20. Zmiany w piłkarskiej sekcji. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 7, Nr 21 (492) z 20 lipca - 10 sierpnia 1989. 
  21. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 61.
  22. Wydarzenia sportowe roku. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, Nr 1 (33) z 8 stycznia 1992. 
  23. Zostałem sanoczaninem. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, Nr 3 (35) z 22 stycznia 1992. 
  24. Roman Lechoszest trenerem Stali. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 29 (61) z 22 lipca 1992. 
  25. Lechoszest zrezygnował. „Tygodnik Sanocki”, s. 14, Nr 39 (71) z 30 września 1992. 
  26. Kańczuga lepsza. „Tygodnik Sanocki”, s. 3, Nr 41 (73) z 14 października 1992. 
  27. Maciej Pielech. Rzeszowskiej drużyny poskromione. „Tygodnik Sanocki”, s. 15, Nr 16 (99) z 22 września 1993. 
  28. Maciej Pielech. Koniec pucharowej przygody. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, Nr 18 (101) z 15 października 1993. 
  29. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 151.
  30. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 151-154.
  31. Stal Sanok 2-1 Legia Warszawa (pol.). 90minut.pl, 2006-09-20. [dostęp 2013-10-23].
  32. Najbardziej sensacyjne wyniki Pucharu Polski ostatnich lat [RANKING] (pol.). sport.pl, 2012-03-21. [dostęp 2013-10-23].
  33. Chłopaki ze Stali, Tygodnik Sanocki nr 38 (776) z 2 września 2006, s. 1.
  34. Jak hartowała się STAL, a jak płynęła LEGIA, Tygodnik Sanocki nr 38 (776) z 2 września 2006, s. 12.
  35. Stal Sanok 0-1 pd. Arka Gdynia (pol.). 90minut.pl, 2006-10-24. [dostęp 2013-10-23].
  36. PP: Legia ograła Stal Sanok (pol.). przegladsportowy.pl, 2009-03-17. [dostęp 2013-10-23].
  37. Stal Sanok przegrała z Legią Warszawa (pol.). nowiny24.pl, 2009-03-18. [dostęp 2013-10-23].
  38. Stal Sanok nie dała się Legii (pol.). interia.pl, 2009-04-08. [dostęp 2013-10-23].
  39. Bartosz Błażewicz, Dzień dzisiejszy sanockiego sportu – piłka nożna Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej, Rocznik nr 9, Sanocki sport, Sanok 2009, s. 163.
  40. Zmarł Ryszard Pytlowany, trener Stali Sanok (pol.). interia.pl, 2009-10-05. [dostęp 2013-10-23].
  41. Roman Lechoszest nie jest już trenerem Stali Sanok. Kto go zastąpi? (pol.). esanok.pl, 2011-10-24. [dostęp 2013-10-23].
  42. Ryszard Federkiewicz trenerem Stali Sanok (pol.). nowiny24.pl, 2011-10-25. [dostęp 2013-10-23].
  43. Nowy stary prezes Stali Sanok. Burzliwa debata na walnym w Stali Sanok. Karlików zostanie sprzedany za 2,5 mln złotych ?(VIDEO HD) (pol.). esanok.pl, 2012-07-11. [dostęp 2013-10-23].
  44. Witrynę http://www.stalsanok.com.pl zastąpiła http://stal1946sanok.futbolowo.pl.
  45. STAL SANOK: „Puchar jest nasz, bo puchar się nam należy” (FILM, ZDJĘCIA) (pol.). esanok.pl, 2013-05-14. [dostęp 2013-10-23].
  46. Puchar Polski 2012/2013, grupa: Podkarpacki ZPN (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-10-23].
  47. Gładko z Polonią (pol.). stal.agenda2000.nazwa.pl, 2013-06-10. [dostęp 2013-10-23].
  48. Stal Sanok z Pucharem Polski w województwie! (pol.). esanok.pl, 2013-06-10. [dostęp 2013-10-23].
  49. Stal Sanok ma licencję i walczy o puchar (pol.). nowiny24.pl, 2013-07-08. [dostęp 2013-10-23].
  50. Koniec pucharowej przygody w WIELKIM STYLU ! (pol.). stalsanok.com.pl, 2013-07-13. [dostęp 2013-10-23].
  51. STAL SANOK SP Z O O (KRS: 0000472834) (pol.). krs-online.com.pl. [dostęp 2013-09-02].
  52. Rewolucja w Stali Sanok. Nadchodzi nowa era! (FILM) (pol.). esanok.pl, 2013-07-25. [dostęp 2013-09-02].
  53. Dopóki piłka w grze - idą lepsze czasy dla Stali? (pol.). isanok.pl, 2013-07-25. [dostęp 2013-09-02].
  54. Konferencja prasowa i prezentacja drużyny (pol.). 2013-07-25. [dostęp 2013-09-02].
  55. O nas (pol.). 2013-07-25. [dostęp 2013-09-02].
  56. Postaw na Stal! Nadchodzi nowa era!. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 29 (1127) z 26 lipca 2013. 
  57. STAL SANOK SP Z O O [ W LIKWIDACJI ] (pol.). krs-online.com.pl. [dostęp 2014-08-20].
  58. Ryszard Federkiewicz nie jest już trenerem Stali Sanok ! (pol.). stalsanok.com.pl, 2013-09-24. [dostęp 2013-09-24].
  59. Marcin Gabor trenerem Stali Sanok (pol.). stalsanok.com.pl, 2013-09-26. [dostęp 2013-09-27].
  60. Już oficjalnie! Marcin Gabor będzie trenerem i dyrektorem Stali Sanok (pol.). nowiny24.pl, 2013-09-26. [dostęp 2013-09-26].
  61. Trener Cracovii poprowadzi Stal (pol.). isanok.pl, 2013-09-26. [dostęp 2013-09-27].
  62. SANOCKI SPORT SP Z O O (KRS: 0000476769) (pol.). krs-online.com.pl. [dostęp 2013-09-27].
  63. Po meczu – OŚWIADCZENIE! (pol.). stalsanok.com.pl, 2013-10-19. [dostęp 2013-10-23].
  64. Budowali Stal Sanok. Zostali obrzuceni wyzwiskami. Podali się do dymisji (pol.). esanok.pl, 2013-10-19. [dostęp 2013-10-23].
  65. Gramy dalej! (pol.). stalsanok.com.pl, 2013-10-23. [dostęp 2013-10-23].
  66. Marek Biega poprowadzi Stal Sanok. Jutro mecz w Przemyślu (pol.). esanok.pl, 2013-10-24. [dostęp 2013-10-25].
  67. Stal wznawia treningi. Trenerem zostaje Piotr Kot. stalsanok.com.pl, 3 lutego 2014. [dostęp 5 lutego 2014].
  68. Piękne zakończenie sezonu. Stal – Izolator 2:1. stalsanok.com.pl, 7 czerwca 2014. [dostęp 7 czerwca 2014].
  69. STAL SANOK: Zwycięstwo z Izolatorem na zakończenie sezonu. esanok.pl, 7 czerwca 2014. [dostęp 7 czerwca 2014].
  70. Stal Sanok z licencją na grę w IV lidze. Ekoball na razie nie wchodzi w seniorską piłkę. esanok.pl, 14 lipca 2014. [dostęp 14 lipca 2014].
  71. Komunikat Komisji Licencyjnej Podkarpackiego ZPN. 1 lipca 2014. [dostęp 2 lipca 2014].
  72. “Zaczynamy wszystko od zera”. Ekoball uratuje sanocką piłkę nożną?. isanok.pl, 30 czerwca 2014. [dostęp 2 lipca 2014].
  73. Stal Rzeszów i Resovia bez licencji na III ligę. nowiny24.pl, 1 lipca 2014. [dostęp 1 lipca 2014].
  74. 70-letni klub znika z piłkarskiej mapy. nowiny24.pl, 2 lipca 2014. [dostęp 2 lipca 2014].
  75. Oświadczenie zarządów „EKOBALL” Sanok. esanok.pl, 8 lipca 2014. [dostęp 10 lipca 2014].
  76. Nieprzychylna decyzja OZPN. Stal Ekoball Sanok rozpocznie od klasy C. esanok.pl, 9 lipca 2014. [dostęp 10 lipca 2014].
  77. Komunikat komisji odwoławczej PZPN w sprawie przyznania licencji na grę w IV lidze. podkarpackizpn.pl, 12 lipca 2014. [dostęp 15 lipca 2014].
  78. Czarny dzień sanockiej piłki nożnej. Stal Sanok wycofuje się z rozgrywek!. esanok.pl, 18 lipca 2014. [dostęp 21 lipca 2014].
  79. Koniec telenoweli. Stal Sanok rezygnuje z udziału w IV lidze. nowiny24.pl, 21 lipca 2014. [dostęp 21 lipca 2014].
  80. Geo-Eko Ekoball Stal Sanok jednak zagra w okręgówce. isanok.pl, 27 lipca 2014. [dostęp 14 sierpnia 2014].
  81. Marian Struś. Jest okręgówka!. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 31 (1180) z 1 sierpnia 2014. 
  82. AKTUALIZACJA: Ekoball Stal Sanok nie zagra w okręgówce! „Wiele osób które deklarowały pomoc, teraz zapewne się cieszy”. esanok.pl, 5 sierpnia 2014. [dostęp 14 sierpnia 2014].
  83. Kluby złożyły zażalenie, rzecznik się przychylił. Stal Sanok jednak nie zagra w okręgówce. isanok.pl, 6 sierpnia 2014. [dostęp 14 sierpnia 2014].
  84. Bartosz Błażewicz. Sanok bez piłki.... „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 32 (1182) z 1 sierpnia 2014. 
  85. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 165.
  86. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 31-32.
  87. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 156-157. ISBN 978-83-935385-7-7.
  88. Stadion „Wierchy” gotowy do sprzedaży! (VIDEO HD) (pol.). esanok.pl, 2013-06-15. [dostęp 2013-10-23].
  89. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 63.
  90. Stacja narciarska w Karlikowie na sprzedaż! (pol.). esanok.pl, 2013-10-07. [dostęp 2013-10-23].
  91. Wyciąg w Karlikowie sprzedany! (pol.). esanok.pl, 2013-11-15. [dostęp 2013-11-15].
  92. Mylnie nazywane też Derbami Bieszczadów – tymczasem żadne z miast nie leży w Bieszczadach.
  93. Stan na 21 sierpnia 2010. Zestawienie uwzględnia mecze w rozgrywkach ligowych. Nie są brane pod uwagę spotkania pucharowe bądź towarzyskie.
  94. Wówczas jako liga międzywojewódzka.
  95. IV liga 2007/2008, grupa: podkarpacka (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-10-21].
  96. Stal Sanok pokonała Karpaty. Pańko bohaterem (pol.). nowiny24.pl. [dostęp 2010-08-21].
  97. Seniorzy (pol.). esanok.pl. [dostęp 2014-03-21].
  98. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 141.
  99. PIŁKA NOŻNA: Rezerwy Stali Sanok wycofane z rozgrywek (pol.). esanok.pl. [dostęp 2013-10-21].
  100. Info ekipy (pol.). stalsanok.net. [dostęp 2013-10-23].
  101. Nie będzie zgody z Krosnem. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, 9, Nr 38 (70) z 23 września 1992. 
  102. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 62.
  103. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 150. ISBN 978-83-935385-7-7.
  104. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 160. ISBN 978-83-935385-7-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]