Stalag III C

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stalag III C Alt Drewitz (obecnie Kostrzyn-Drzewice) – niemiecki obóz jeniecki dla szeregowych i podoficerów funkcjonujący w dzielnicy Kostrzyna Drzewice od września 1939 do stycznia 1945.

W Stalagu III C, jeszcze przed wybuchem II wojny światowej umieszczono kilka tysięcy jeńców czeskich. Po kampanii wrześniowej w 1939 r. trafiło tu 7 tys. Polaków, których po zwolnieniu kierowano do obozów pracy przymusowej np. w zakładach koncernu chemicznego IG Farben. W 1942 umieszczono tu 18 tys. żołnierzy francuskich.

Ogółem przez obóz w okresie II wojny światowej przewinęło się około 70 tys. jeńców różnych narodowości: Polaków, Anglików, Amerykanów, Jugosłowian, Greków, Holendrów, Belgów, Rosjan, a od 1943 także Włochów. Kilkanaście tysięcy ludzi zginęło wskutek ciężkich warunków w obozie.

Najbardziej skrajne metody postępowania stosowano wobec jeńców radzieckich, przywiezionych tu w 1941. Warunki panujące w tym obozie opisał Michaił Szołochow w opowiadaniu Los człowieka, na podstawie którego nakręcono film pod tym samym tytułem[1].

We wrześniu 1944 znaleźli się tu na krótko jeńcy z powstania warszawskiego. Po roku 1945 w barakach zorganizowano obóz dla jeńców niemieckich. Dziś jest tam cmentarz z mogiłami zbiorowymi, krzyż i pomnik.

Przypisy

  1. 66 rocznica wyzwolenia obozu jenieckiego STALAG III C ALT DREWITZ. (pol.). kostrzynskie.info, 2011-01-30. [dostęp 2012-02-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]