Stan ustalony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przebiegi zbliżające się do stanu ustalonego (w tym przypadku wartości zero) dla układu o różnych wartościach współczynnika tłumienia

Stan ustalony – stan układu fizycznego, w którym opis tego układu jest niezależny od zmiennej czasu. Należy zwrócić uwagę, iż nie oznacza to braku ruchu, przepływu ciepła itp., a jedynie niezmienność tych wielkości w czasie.

W automatyce[edytuj | edytuj kod]

Stan ustalony jest stanem, dla którego w układzie regulacji nie występują już zmiany sygnału wyjściowego.

Dla układów stabilnych wartość sygnału wyjściowego w stanie ustalonym jest równa granicy z iloczynu zmiennej s, transformaty Laplace'a sygnału wejściowego i transmitancji zastępczej układu, przy s dążącym do zera. Jest to tzw. twierdzenie o wartości granicznej:

 y_u = \lim_{s \to 0} sX(s)G(s)

W przypadku rozpatrywania sygnału wejściowego (określanego w układzie regulacji mianem wartości zadanej) jako funkcji skokowej Heaviside'a, wzór upraszcza się do postaci:

 y_u = \lim_{s \to 0} G(s)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]