Stanisławów Pierwszy (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stanisławów Pierwszy
Aliancki most systemu Baileya, wyprodukowany w 1944 r., zmontowany w Stanisławowie prawdopodobnie w latach 60.
Aliancki most systemu Baileya, wyprodukowany w 1944 r., zmontowany w Stanisławowie prawdopodobnie w latach 60.
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat legionowski
Gmina Nieporęt
Wysokość 80 m n.p.m.
Liczba ludności (2010) 1336
Strefa numeracyjna (+48) 22
Kod pocztowy 05-126
Tablice rejestracyjne WL
SIMC 0005693
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Stanisławów Pierwszy
Stanisławów Pierwszy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stanisławów Pierwszy
Stanisławów Pierwszy
Ziemia 52°22′56″N 21°02′30″E/52,382222 21,041667Na mapach: 52°22′56″N 21°02′30″E/52,382222 21,041667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Stanisławów Pierwszywieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, w gminie Nieporęt przy drodze wojewódzkiej nr 632 i drodze wojewódzkiej nr 633. Przez Stanisławów Pierwszy przepływają: kanał Królewski, kanał Żerański i rzeka Czarna.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie warszawskim.

Według stanu na dzień 11 października 2010 roku sołectwo miało powierzchnię 2054 ha i 1336 mieszkańców[1].

Nazwa Stanisławów Pierwszy została ustalona rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 stycznia 2002 r (Dz. U. z dnia 31 stycznia 2002 r.) – poprzednio używana była nazwa Stanisławów koło Rembelszczyzny.

Środowisko Przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Stanisławowa Pierwszego, pomiędzy Puszczą Słupecką, rzeką Czarną i ul. Graniczną, znajdują się cenne przyrodniczo obszary torfowisk. Występują tam m.in. objęte ścisłą ochroną gatunkową ptaki, takie jak: żurawie, czajki, pustułki i myszołowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze odnalezione ślady osadnictwa na terenie Stanisławowa Pierwszego pochodzą z okresu neolitu oraz okresu brązu (okres lateński i halsztacki)[2].

Kolonia Stanisławów została założona w początkach XIX w. wśród rozlewisk rzeki Długiej[3]. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia ówczesnego właściciela dóbr Nieporęckich Stanisława Potockiego. Kolonia zasiedlona została przez kolonistów niemieckich wyznania luterańskiego. Do połowy XIX wieku, układ hydrologiczny okolic Stanisławowa został przebudowany – zmieniono przebieg rzeki Czarnej, Długiej, kanału Królewskiego, a na terenach dawnych bagien stworzono pola uprawne.

W 1827 r. Stanisławów liczył 72 mieszkańców i 28 domów. Do 1880 r. liczba mieszkańców wzrosła do 420[4]. Według danych pierwszego spisu Rzeczypospolitej Polskiej z 1921 roku Stanisławów liczył 60 budynków i 372 mieszkańców. Wśród mieszkańców było 247 ewangelików, 74 katolików i 51 wyznawców wyznania mojżeszowego. Niezależnie od wyznania wszyscy mieszkańcy Stanisławowa podawali narodowość polską[5].

Parafia[edytuj | edytuj kod]

W 1997 r. w Stanisławowie Pierwszym erygowana została Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych w Stanisławowie Pierwszym. Nowy kościół został poświęcony w 2001 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dane Statystyczne. Urząd Gminy Nieporęt. [dostęp 2011-02-10].
  2. Archeologia – Rejestr i Ewidencja Zabytków. Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków. [dostęp 2011-02-10].
  3. Mapa Reymana. [dostęp 2011-03-31].
  4. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI, str. 188. [dostęp 2011-03-11].
  5. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2011-03-31].
Ruiny cmentarza luterańskiego przy ul. Konwaliowej