Stanisław Łubieński
| Ten artykuł od 2010-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Stanisław Łubieński | ||
|
|
||
| Data i miejsce urodzenia | 1573 Łubna-Jakusy koło Kalisza |
|
| Data i miejsce śmierci | 16 kwietnia 1640 Warszawa |
|
| biskup płocki | ||
| Okres sprawowania | 1627 - 1640 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | łaciński | |
| Nominacja biskupia | 1622 | |
| Sakra biskupia | 1624 | |
Stanisław Łubieński herbu Pomian (ur. 1574 w Łubnej koło Kalisza, zm. 16 kwietnia 1640 w Warszawie) – biskup płocki, podkanclerzy koronny, sekretarz królewski; brat Macieja.
Po ukończeniu Kolegium Jezuickiego w Kaliszu, gdzie kształcił się w sztuce wojennej oraz prawie, studiował w Grazu, Rzymie, Perugii - doktor obojga praw. Od 1591 sekretarz królewski. Opat komendatoryjny w Tyńcu. Historyk, uważany za jednego z najwybitniejszych historyków XVII w. Był związany z królem Zygmuntem III i obozem kontrreformacji. W 1593 towarzyszył królowi w podróży do Szwecji. W 1613 przeprowadził uporządkowanie archiwum na zamku krakowskim, później w ciszy klasztoru tynieckiego, którego administrację powierzył mu król, zbierał materiały historyczne. Od 1614 był regentem kancelarii królewskiej, potem sekretarzem koronnym, a od 1622 biskup łucki, 1626 podkanclerzy koronny., 1627 biskup płocki, złożył pieczęć podkanclerską 1628 i gorliwie pracował nad podniesieniem swej diecezji. W 1624 otrzymuje sakrę biskupią na Wawelu, a w 1627 r. Był autorem kroniki łacińskiej, zawierającej wierny opis rokoszu Zebrzydowskiego. Dbał o rozwój życia zakonnego, będąc aktywnym działaczem politycznym, tolerancyjnym wobec innowierców. Swą wspaniałą bibliotekę przekazał kapitule płockiej. Był człowiekiem o rozległym horyzoncie, gorliwie popierającym oświatę, przyjacielem Sarbiewskiego.
Jego dzieło historyczne: „De motu civili in Polonia libri V.” (wyszło w „Opera posthuma, historica..., edita ab executoribus testamenti” (1643), w którem niekiedy stronniczo, lecz zawsze jasno przedstawia osoby działające w rokoszu Zebrzydowskiego.
Najcenniejsze dzieła [edytuj]
- Brevis narratio profectionis in Sueciam Sigismundi III..., 1593;
- De ortu, vita et morte Mathiae de Bużenin Pstrokoński... (1630);
- Ce motu civili in Polonia libri quatuor, Series. vitea, res gestes episcoporum Plocensium..., Kraków 1642;
- 'Opera posthuma historica historopolitica variigue discursus epistolae et aliquot orationes... (1643);
- Droga do Szwecji;
- Rozruchy domowe.
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia Katolicka Tom XI, KUL, Lublin 2006 r.
| Poprzednik Andrzej Lipski |
Biskup łucki 1624-1627 |
Następca Achacy Grochowski |
| Poprzednik Hieronim Cielecki |
Biskup płocki 1627 - 1640 |
Następca Karol Ferdynand Waza |