Stanisław Gomułka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Gomułka
Data i miejsce urodzenia 10 września 1940
Krężoły
Zawód ekonomista
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko wiceminister finansów (2008)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Gomułka (ur. 10 września 1940 w Krężołach) – polski ekonomista, fizyk, w 2008 podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Na Uniwersytecie Warszawskim uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera fizyki i stopień doktora nauk ekonomicznych. W latach 1970–2005 pracował w Katedrze Ekonomii w London School of Economics. Był wykładowcą i badaczem w wielu instytucjach akademickich, w tym na uniwersytetach Kolumbii, Harvarda, Pensylwanii oraz Uniwersytecie Stanfordzkim w USA, holenderskim Institute for Advanced Studies i Central European University na Węgrzech. Większość jego badań i wykładów dotyczyła wzrostu gospodarczego, makroekonomii i porównawczych systemów ekonomicznych.

W latach 80. był konsultantem Międzynarodowego Funduszu Walutowego, OECD i Komisji Europejskiej. W 1989 został doradcą polskiego rządu i członkiem zespołu, który zaprojektował polskie programy reform w czasie przełomowej fazy transformacji (tzw. plan Balcerowicza). W latach 1989–1995 i 1998–2002 pracował jako doradca polskiego Ministerstwa Finansów, w okresie 1995–1998 był doradcą Prezesa Narodowego Banku Polskiego. W latach 1989–1995 był także oficjalnym polskim negocjatorem z MFW w sprawie wszystkich programów makroekonomicznych, a w latach 1990–1992 negocjował z Klubem Paryskim i Klubem Londyńskim plan redukcji polskiego długu. Pod koniec 1991 doradzał także Jegorowi Gajdarowi i jego zespołowi w sprawie reform w Rosji. Od 2002 do 2007 był głównym ekonomistą PZU. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.

Od 3 stycznia 2008 do 18 kwietnia 2008 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów. 19 maja 2008 został powołany na głównego ekonomistę Business Centre Club[1].

Stanisław Gomułka ma swój wpis w Who's Who in Economics (druga edycja, 1986 i trzecia edycja 1999) oraz w biograficznym słowniku największych (najczęściej cytowanych) ekonomistów świata.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Budget deficit and inflation in transition economies, Warszawa 1994
  • Comparative notes on pension developments and reforms in the Czech Republic, Hungary, Poland and Romania, Warszawa 1999
  • The financial situation of Polish enterprises 1992–93 and its impact on monetary and fiscal policies, Warszawa 1993
  • The IMF-supported programs of Poland and Russia, 1990–1994. Principles, errors and results, Warszawa 1995
  • Implicit public debt of the Polish social security system, Warszawa 1998
  • Inventive activity, diffusion, and the stages of economic growth, Aarhus 1971
  • Lessons from economic transformation and the road forward, Warszawa 1994
  • Managing capital flows in Poland, 1995–1998, Warszawa 1998
  • Modele i polityka makroekonomiczna (współautor), Warszawa 2002
  • Output. Causes of the decline and the recovery, Warszawa 1998
  • Economic transformation in Central Europe. A progress report, Londyn 1993
  • The Polish model of transformation and growth = Polski model przekształceń i wzrostu gospodarczego, Poznań 1998
  • The Puzzles of fairly fast growth and rapid collapse under socialism, Warszawa 1994
  • Sytuacja gospodarcza Polski w drugiej połowie lat 70., Szczecin 1980
  • Teoria innowacji i wzrostu gospodarczego, Warszawa 1998[3]

Przypisy

  1. Prof. Stanisław Gomułka. bcc.org.pl. [dostęp 19 czerwca 2013].
  2. 59 odznaczonych za zasługi dla wolności. prezydent.pl, 5 czerwca 2014. [dostęp 5 czerwca 2014].
  3. Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 20 marca 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]