Stanisław Grabowski

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Stanisław Grabowski herbu Topór (ur. 29 października 1780 w Warszawie, zm. 3 października 1845 tamże ), syn naturalny króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego i Elżbiety Szydłowskiej, brat Michała. Od 1809 sekretarz Rady Stanu Księstwa Warszawskiego. Uzyskał tytuł hrabiego w 1816 roku. Od 1818 poseł na sejm w Warszawie, gdzie odznaczył się duchem reakcji, później senator-wojewoda od 1825 roku. W latach (1821-1832) był ministrem oświaty i wyznań w Królestwie Kongresowym. Znajdując się pod wpływem konserwatywnego katolickiego duchowieństwa, wywierał szkodliwy wpływ na tym stanowisku na poziom oświaty w kraju - nazywano go "ministrem ociemnienia publicznego". W roku 1836 został kontrolerem generalnym Królestwa. W tym samym roku zmienił herb z Okszy Grabowskich na Topór.

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Cecylią z Dembowskich (córką Józefa) pochodzili:

  • Leon, ur. 1807, zm. 1865, żonaty najpierw z Emilią Skarbek, później z Józefiną Dłuską,
  • Ludwik, ur. 1809, zm. 1881, żonaty najpierw z Laurą Byszewską, później z Kamilą Ostrorożanką,
  • Melania, żona najpierw Franciszka Ożarowskiego, później Włodzimierza Kretkowskiego.

Z drugiego małżeństwa z Julią Zabiełłówną (córką Ignacego) pochodziły:

  • Maria, zm. 1892, żona Edwarda Prozora,
  • Michalina, żona Gabriela Chrapowickiego,
  • Antonina,
  • Felicja.


Zalążek artykułu To jest tylko zalążek artykułu biograficznego. Jeśli możesz, rozbuduj go.