Stanisław Iwanicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stanisław Iwanicki
Stanisław Iwanicki.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1951
Biała Podlaska
Szef Kancelarii Prezydenta RP
Okres urzędowania od 21 sierpnia 1995
do 22 grudnia 1995
Poprzednik Tomasz Kwiatkowski
Następca Danuta Waniek
Minister sprawiedliwości, prokurator generalny
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od 5 lipca 2001
do 19 października 2001
Poprzednik Lech Kaczyński
Następca Barbara Piwnik
Poseł III kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od 20 października 1997
do 18 października 2001
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Iwanicki (ur. 5 marca 1951 w Białej Podlaskiej) – polski prawnik i polityk, były minister sprawiedliwości, poseł na Sejm III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1975 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od 1976 do 1984 pracował jako prokurator, w 1981 kierował Związkiem Zawodowym Pracowników Prokuratury PRL. Do 1990 praktykował przez sześć lat jako radca prawny. Na początku lat 90. z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w radzie miasta Radom.

Od 1991 do 1995 był zastępcą prokuratora generalnego. W 1995 minister stanu, szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy. W tym samym roku został notariuszem. Stanął też na czele rady Instytutu Lecha Wałęsy.

W latach 1997–2001 był posłem na Sejm z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Chrześcijańskiej Demokracji III RP. W 2001 pełnił funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Jerzego Buzka. W 2001 wycofał się z bieżącej polityki.

W lutym 2002 został prokuratorem pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej, rok później przeszedł w stan spoczynku.

Odznaczenia państwowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ordery dla przedstawicieli rządów okresu transformacji. prezydent.pl, 3 czerwca 2011. [dostęp 3 czerwca 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]