Stanisław Kazimierczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kanonika laterańskiego. Zobacz też: inni święci o tym imieniu.
Święty
Stanisław Kazimierczyk CRL
Stanisław Sołtys
prezbiter
Stanislaw Kazimierczyk painting.jpg
Data urodzenia 27 września 1433
Kazimierz
Data śmierci 3 maja 1489
Kazimierz
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 18 kwietnia 1993
Watykan
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 17 października 2010
Watykan
przez Benedykta XVI
Wspomnienie 3 maja i 5 maja (w Polsce)
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Stanisław Kazimierczyk, właściwie Stanisław Sołtys, Stanisław zwany Kazimierczykiem[1], Stanisław Kaźmierczyk (ur. 27 września 1433[2] w Kazimierzu, zm. 3 maja 1489 tamże) – święty Kościoła katolickiego, prezbiter[3], polski duchowny katolicki, kanonik laterański, kaznodzieja i duszpasterz krakowski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Według autora najstarszego żywota, spisanego w 1609 był synem rajcy Kazimierza, Macieja zwanego Sołtysem (Scoltetus) i Jadwigi. Po ukończeniu szkoły parafialnej przy kościele Bożego Ciała w Krakowie kontynuował naukę na Akademii Krakowskiej. Wstąpił do zakonu kanoników regularnych laterańskich, a po uzyskaniu święceń kapłańskich (1456) pełnił funkcję kaznodziei, mistrza nowicjatu, przeora i spowiednika w kościele Bożego Ciała. Stopień bakałarza uzyskał w 1461, a wg późniejszych hagiografów w 1466 uzyskał stopień magistra z filozofii, a w 1467 z teologii.

Apostolat Stanisław realizował jako kaznodzieja. Wygłaszał kazania w języku polskim i niemieckim, które potem zostały połączone w zbiory, podnosząc w nich znaczenie pełnego uczestnictwa we Mszy świętej, o Eucharystii i Matce Bożej.

Quote-alpha.png
Ty, który słuchasz Mszy świętej i wychodzisz przed jej zakończeniem nie otrzymasz żadnej nagrody, gdyż ważność obowiązku wysłuchania Mszy świętej stwierdza się na końcu.

Jego postawa budziła u wiernych zaufanie zwracali się więc do niego o rady i pomoc ludzie wszystkich stanów. Troszczył się o ubogich, chorych, współbraci kanoników z klasztoru. Żył wierny duchowi reguły św. Augustyna. Jeden z hagiografów napisał: „Mową swoją łagodną i słodkim językiem bojaźń Bożą wmawiał z wielkim pożytkiem”, jednak nie zawsze „był pochlebny, ale śmiele w pospolitości grzechy ludzkie ganił”.

Do dziś zachował się rękopis Sermones de tempore et de sanctis[4] , inny rękopis (Postilla beati Stanislai Casimiritani canonici ad ecclesiam Santcissimi Corporis Christi penes Cracoviam XV <<saec.>>) - uległ zniszczeniu w 1945.

Jak podają przekazy zmarł w klasztorze w postawie klęczącej. Pochowany został na własną prośbę pod posadzką kościoła Bożego Ciała w Krakowie, a grób stał się miejscem kultu.

Do rozpowszechnienia kultu Stanisława przyczyniła się pamięć o jego stosunku do Eucharystii, modlitwy, pracy i wypełnianiem swoich obowiązków kapłańskich. Za życia cieszył się opinią świętego. Błogosławieństwu Stanisława, późniejszy król Jan I Olbracht przypisywał zwycięstwo nad Tatarami 8 września 1487 w bitwie pod Kopystrzyniem.

Stanisław zaraz po śmierci zaliczony został do grupy sześciu błogosławionych felicis saeculi Cracoviae, razem z Izajaszem Bonerem, św. Janem Kantym, św. Szymonem z Lipnicy, Michałem Giedroyćem i Świętosławem Milczącym. W kilka lat po śmierci zgromadzono spis 176 łask doznanych za jego wstawiennictwem i dokonano elewacji, przenosząc szczątki z prezbiterium kościoła nad posadzkę, a w 1632 do wystawionego sarkofagu. Był patronem Kazimierza, a relikwie Stanisława znajdowały się w wieży ratusza.

Dzieje, pośmiertne cuda i kult Stanisława były inspiracją dla malarzy m.in. Łukasza Porębskiego („Imago visionis Servi Dei”, 1619). W kościele Bożego Ciała znajduje się jego obraz, zwany Felix saeculum Cracoviae („Szczęśliwy wiek Krakowa”), na którym znajduje się wizerunek św. Kazimierczyka pośród wspomnianych świątobliwych mężów[5]. Zachowały się też obrazy z XVI wieku, feretrony i obrazy wotywne.

Beatyfikacja i kanonizacja[edytuj | edytuj kod]

Zabiegi mające doprowadzić do beatyfikacji Stanisława rozpoczęto w 1767 roku, a po odzyskaniu niepodległości podjął je ks. Augustyn Błachut. Po II wojnie światowej proces ten podjęto ponownie i w 1969 roku w czasie wizytacji parafii kanoników regularnych Bożego Ciała abp. kardynał Karol Wojtyła przed ołtarzem Stanisława odprawił Mszę Świętą. 15 grudnia 1972 powołał on Komisję Historyczną, która zbierała dokumenty świadczące o świętości Stanisława. Kardynał Franciszek Macharski w 1986 wypowiedział się o legalności kultu oddawanego Stanisławowi Kazimierczykowi. 21 grudnia 1992 roku Jan Paweł II zaaprobował kult Stanisława[6][7].

18 kwietnia 1993 na Placu św. Piotra w Rzymie, papież Jan Paweł II beatyfikował Stanisława Kazimierczyka wraz z Marią Angelą Truszkowską założycielką Sióstr Felicjanek, dokonując potwierdzenia jego kultu, mówiąc o nim:

Quote-alpha.png
Dla wielu był przewodnikiem na drogach życia duchowego.

19 grudnia 2009 roku papież Benedykt XVI podpisał dekret o cudzie za wstawiennictwem Stanisława Kazimierczyka, co umożliwiło jego kanonizację, która nastąpiła w Rzymie 17 października 2010 roku[8].

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne Stanisława Kazimierczyka obchodzone jest w Kościele katolickim w dzienną rocznicę śmierci (3 maja), a także 5 maja (w Polsce)[7][9][10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Przydomek Kazimierczyk pochodzi od miejsca urodzenia - Kazimierza, dzielnicy Krakowa
  2. Data urodzenia jest prawdopodobna, ale brak jej potwierdzenia w źródłach historycznych.
  3. Święty Stanisław Kazimierczyk, prezbiter. [dostęp 2012-10-29].
  4. http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=20790&dirids=4, Odnośnik do wydania Sermones de tempore et de sanctis
  5. Przed kanonizacją bł. Stanisława Kazimierczyka na pijarzy.pl
  6. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 606. ISBN 978-83-7318-736-8.
  7. 7,0 7,1 Saint Stanislas Kazimierczyk (ang.). [dostęp 2012-10-29].
  8. Informacja na stronie Watykanu
  9. San Stanislao Kazimierczyk Sacerdote (wł.). 2010-10-19. [dostęp 2012-10-29].
  10. Kalendarz liturgiczny diecezji polskich, Stan na 30 października 2011 (pol.). KKBiDS. [dostęp 2012-03-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons