Stanisław Mazur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy biogramu polskiego matematyka. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Stanisław Mieczysław Mazur
Stanisław Mieczysław Mazur
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1905
Lwów
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1981
Warszawa
Zawód matematyk

Stanisław Mieczysław Mazur (ur. 1 stycznia 1905 we Lwowie, zm. 5 listopada 1981 w Warszawie) – polski matematyk, poseł na Sejm PRL I kadencji z ramienia PZPR (z okręgu Lublin).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Profesor Mazur wręcza żywą gęś szwedzkiemu matematykowi za rozwiązanie problemu z Księgi Szkockiej
Grób Stanisława Mazura na Powązkach Wojskowych w Warszawie

W 1923 ukończył gimnazjum we Lwowie, w latach 1923-1926 studiował matematykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza i uniwersytecie w Paryżu. W latach 1926-1935 był asystentem II katedry analizy matematycznej i I katedry analizy matematycznej UJK. W 1936 habilitował się z matematyki. W latach 1936-1939 był adiunktem i docentem II katedry matematyki Politechniki Lwowskiej. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. Mazur od 1940 był współpracownikiem Akademii Nauk Ukrainy w Kijowie. Kandydat do rady miejskiej sowieckiego Lwowa[1]. W latach 1939-1941 i 1944-1946 profesorem nadzwyczajnym, kierownikiem katedry geometrii Uniwersytetu Lwowskiego.

W latach 1946-1948 profesorem Uniwersytetu Łódzkiego, od 1948 Uniwersytetu Warszawskiego; od 1947 członkiem PAU, od 1952 PAN; najbliższy współpracownik Stefana Banacha i jeden z głównych współtwórców lwowskiej szkoły matematycznej; wprowadził i rozwinął metody geometryczne w analizie funkcjonalnej oraz w 1938 zapoczątkował ogólną teorię przestrzeni liniowo-topologicznych; jeden z czołowych specjalistów w zakresie teorii limesowalności (sumowalności); Computable Analysis (1963).

W latach 30. należał do Komunistycznej Partii Polski.

15 maja 1978 Uniwersytet Warszawski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[2].

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B 32 rz. Tuje m. 5).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Cechował się bardzo zjadliwym poczuciem humoru.

Znanym wydarzeniem było wręczenie przez niego publicznie (obiecanej w Księdze szkockiej) żywej gęsi młodemu matematykowi szwedzkiemu, Perowi Enflo, w nagrodę za rozwiązanie (negatywne) problemu istnienia bazy Schaudera w każdej ośrodkowej przestrzeni Banacha.

Ojciec tancerki Krystyny Mazurówny (ur. 1939) oraz Barbary Mazurówny.

Przypisy

  1. "W grudniowych (15 grudnia 1940) wyborach do rad obwodowych i miejskich ich członkami zostało sporo znanych Polaków. [...] Profesorowie Jakub Parnas, prof. Jan Lenartowicz, prof. Jan Grek, Włodzimierz Krukowski, prof. Stefan Banach, prof. Stefan Rudniański, prof. Stanisław Mazur, prof. Roman Witkiewicz, prof. Stanisław Pilat, prof. Kasper Weigel, Alfred Trawiński, [w:] Eugeniusz Duraczyński, Polska 1939-1945: dzieje polityczne, 1999].
  2. Doktoraty HC. uw.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]