Stanisław Michalski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Michalski
Stanisław Michalski
Imię i nazwisko Stanisław Zdzisław Michalski
Data
i miejsce urodzenia
3 września 1932
Wilno, Polska 
Data
i miejsce śmierci
1 lutego 2011
Gdańsk, Polska 
Zawód aktor
Lata aktywności 19552009
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" Brązowa Honorowa Odznaka PCK
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Stanisław Michalski w Wikicytatach

Stanisław Zdzisław Michalski (ur. 3 września 1932 w Wilnie, zm. 1 lutego 2011 w Gdańsku) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, dyrektor Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1988–1993).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1955 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i w sierpniu tego samego roku został skierowany do pracy w Gdańsku. Od tego czasu był nieprzerwanie związany z gdańskim Teatrem Wybrzeże, gdzie pełnił również funkcję dyrektora artystycznego i dyrektora naczelnego (1988–1993). Członek organizacji zawodowych, wchodził w skład Prezydium Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatralnych i Filmowych-Związku Artystów Scen Polskich (SPATiF-ZASP), potem Zarządu Głównego ZASP, w 1985 został uhonorowany tytułem członka zasłużonego ZASP.

Był członkiem Komitetu Centralnego PZPR oraz „Solidarności”. W wyborach parlamentarnych w 1997 kandydował bez powodzenia do Sejmu z listy Krajowej Partii Emerytów i Rencistów.

W 2005 obchodził jubileusz 50-lecia pracy scenicznej. W 2007 uhonorowany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis[1].

Wystąpił w ponad 100 filmach i produkcjach telewizyjnych.

Uprawiał również sport – w 1953 z drużyną ŁKS Łódź zdobył mistrzostwo Polski w koszykówce.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Miał troje dzieci, córkę Dorotę (ur. 1964) oraz synów Igora (ur. 1957) i Jerzego (ur. 1974).

Zmarł – po długiej chorobie – 1 lutego 2011 w Gdańsku[2][3] i został pochowany na Cmentarzu Srebrzysko[4].

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

● odc. 66. Szczęśliwa dziesiątka – pracownik pralni,
● odc. 87. Serce matki – profesor Karbiński

Gościnnie

● odc. 112. W imię przyjaźni – lekarz,
● odc. 172. W roli ojca wystąpi... – kelner w bistro.

Polski dubbing

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1971)
  • Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975)
  • Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)
  • Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2007)
  • Odznaka Honorowa "Zasłużony Działacz Kultury" (1975)
  • Brązowa Honorowa Odznaka PCK
  • Order Stańczyka (1965)
  • Odznaka Honorowa "Za zasługi dla Gdańska" (1967)
  • Odznaka Honorowa Zasłużonego dla Ziemi Gdańskiej
  • Medal wojewody pomorskiego za wybitne osiągnięcia artystyczne z okazji 70 rocznicy urodzin (2002)
  • Nagroda im. Iwo Galla (1972)
  • Nagroda na XXIII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Dantona w spektaklu Sprawa Dantona Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1981)
  • Nagroda teatralna wojewody gdańskiego za rolę Dantona w Sprawie Dantona Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1981)
  • Nagroda prezydenta Gdańska – dwukrotnie (1983, 2002)
  • Nagroda na XXIV Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę ojca w spektaklu Pułapka Tadeusza Różewicza w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1984)
  • Złoty Ekran za rolę Półpanka w serialu Popielec (1985)
  • Nagroda Komitetu do Spraw Radia i Telewizji (zespołowa) dla twórców serialu Popielec (1985)
  • Nagroda ministra kultury i sztuki I stopnia za osiągnięcia aktorskie w teatrze, filmie i telewizji (1987)
  • Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki – dwukrotnie (1987, 1993)
  • Nagroda teatralna wojewody gdańskiego za tytułową rolę w Wallensteinie Friedricha Schillera w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1988)
  • Nagroda prezydenta Gdańska w dziedzinie kultury z okazji 50-lecia pracy artystycznej (2005)
  • Mały gryf – nagroda marszałka województwa pomorskiego (2009)
  • Wyróżnienie na XI Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę kuchmistrza w spektaklu Tragedia o bogaczu i Łazarzu Anonima w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1969)
  • Wyróżnienie na XV Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę wioślarza w Helenie Eurypidesa w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1973)
  • Wyróżnienie na XVII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Sadybana w Kondukcie Bohdana Drozdowskiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1975)
  • Tytuł "Gdańszczanin roku 1973"

Przypisy

  1. Nekrolog zamieszczony przez Związek Artystów Scen Polskich. wyborcza.pl, 3 lutego 2011. [dostęp 12 lipca 2012].
  2. Zmarł Stanisław Michalski. rp.pl, 1 lutego 2011. [dostęp 24 maja 2011].
  3. Ostatnia droga Stanisława Michalskiego. dziennikbaltycki.pl, 3 lutego 2011. [dostęp 24 maja 2011].
  4. Tłumy pożegnały aktora Teatru Wybrzeże Stanisława Michalskiego. polskieradio.pl, 4 lutego 2011. [dostęp 24 maja 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]