Stanisław Pięta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stanisław Pięta
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1971
Bielsko-Biała
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Stanisław Jan Pięta (ur. 9 maja 1971 w Bielsku-Białej) – polski polityk, nauczyciel, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Szkołę Podstawową nr 5, następnie Zasadniczą Szkołę Zawodową przy ZWSS "Belos" oraz I Technikum Energetyczne w Bielsku-Białej. W 2003 został absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Studium Pedagogicznego UJ z zakresu dydaktyki historii. Od 2003 do 2004 pracował jako referent w SKOK, a następnie jako referent ds. prawniczych w spółce prawa handlowego. Później podjął pracę nauczyciela w szkole policealnej.

Pracował dla Komitetu Obywatelskiego, był też szefem okręgu Konfederacji Polski Niepodległej w Bielsku-Białej. Później działał w Lidze Republikańskiej, Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym i Przymierzu Prawicy. Wydawał gazetę "Zakaz skrętu w lewo". W 2001 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Objął funkcję przewodniczącego zarządu PiS w Bielsku Białej. W 2005 był asystentem eurodeputowanego Wojciecha Roszkowskiego.

W latach 1998–2002 był radnym rady miejskiej, zasiadał w Komisji Edukacji, Kultury i Ochrony Zabytków, Samorządności i Bezpieczeństwa oraz Budżetowej. Był prezesem stowarzyszenia Młodzi Konserwatyści (koło w Bielsku-Białej), Bezpieczna Wieś, Bezpieczne Miasto, Bezpieczna Polska, wiceprzewodniczącym Beskidzkiej Korporacji Akademickiej.

W wyborach parlamentarnych w 2005 z listy PiS został liczbą 7240 głosów wybrany na posła V kadencji w okręgu bielskim. Wszedł w skład Komisji Ustawodawczej i Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Był sekretarzem Parlamentarnego Zespołu Miłośników Historii. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 10 996 głosów.

W wyborach parlamentarnych w 2011 uzyskał po raz kolejny reelekcję liczbą 12 708 głosów[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]