Stanisław Ujejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stanisław Ujejski (ur. 14 listopada 1891 w Ropczycach, zm. 31 marca 1980 w Toronto) – generał brygady obserwator Wojska Polskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Ujejski

Stanisław Ujejski urodził się 14 listopada 1891 w Ropczycach. Gimnazjum klasyczne ukończył w 1908 roku w Krakowie, a następnie studiował na Politechnice w Bernie w Szwajcarii[1]. Podczas I wojny światowej był powołany do armii austriackiej. W kwietniu 1918 roku został słuchaczem Szkoły Lotniczej, a później odbywał służbę w wojskach balonowych[1].

W Wojsku Polskim od 8 listopada 1918 roku[1]. W 1919 ukończył kurs w Wojennej Szkole Sztabu Generalnego, a po jej ukończeniu będąc oficerem dyplomowanym w latach 1919 – 1920 służył w Oddziale Operacyjnym Naczelnego Dowództwa i w Sztabie Naczelnego Wodza. Ukończył w okresie 1922 – 1923 Kurs Doszkolenia Szkoły Sztabu Generalnego[2]. W 1926 roku brał udział w konferencji rozbrojeniowej w Genewie jako ekspert ds. lotnictwa. W Wyższej Szkole Wojennej był wykładowcą taktyki lotnictwa. Szef wydziału i pierwszy zastępca szefa Departamentu Aerodynamiki MSWojsk. i komendant Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie[3]. Dowódca 3. i 1. Grupy Lotnictwa oraz w latach 1938 – 1939 szef Sztabu Lotnictwa przy Sztabie Głównym. W czasie kampanii wrześniowej szef sztabu naczelnego dowódcy lotnictwa i OPL[1]. Po kapitulacji przedostał się przez Rumunię do Francji. Od marca do lipca 1940 roku zastępca dowódcy Polskich Sił Powietrznych, a od 18 lipca do 19 września 1943 Generalny Inspektor PSP[1].

Wyjechał po demobilizacji do Kanady i zamieszkał w Toronto, gdzie zmarł.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • major – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 23. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych
  • podpułkownik – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 7. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych
  • pułkownik – 18 lutego 1930 ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 1. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych
  • generał brygady – ze starszeństwem z 19 marca 1939 w korpusie generałów

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. s. 832.
  2. Rocznik oficerski 1923, s. 932, 943.
  3. Rocznik oficerski 1932, s. 227, 818.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990, s. 832. ISBN 83-211-1096-7.