Stanisław Witkiewicz

Z Wikipedii

Stanisław Witkiewicz
Stanisław Witkiewicz, portret Jacka Malczewskiego
Prawdziwe nazwisko	Stanisław Witkiewicz
Data i miejsce urodzenia	8 maja^[1] 1851 Poszawsze
Data i miejsce śmierci	5 września 1915 Lovran
Narodowość	polska
Dziedzina sztuki	malarstwo, literatura
Styl	impresjonizm, realizm
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Stanisław Witkiewicz herbu Nieczuja (ur. 8 maja^[1] 1851 w Poszawszu na Żmudzi, zm. 5 września 1915 w Lovranie w Chorwacji) – polski malarz, architekt, pisarz i teoretyk sztuki, popularyzator stylu zakopiańskiego; ojciec Stanisława Ignacego.

Studiował w Petersburgu (1869-1871) i Monachium (1872-1875). Po powrocie do kraju współpracował z "Wędrowcem" oraz zajmował się krytyką artystyczną tworząc jej nowoczesne podstawy. W 1890 roku osiadł w Zakopanem, gdzie zafascynowany tamtejszą sztuką ludową stworzył teorię stylu zakopiańskiego projektując architekturę i wnętrza zakopiańskich willi "Koliba" Gnatowskich, "Pod Jedlami" Pawlikowskich, "Pepita" (później "Łada") Chrostowskiego, "Korwinówka", "Zofiówka" i innych. Był projektantem kaplicy Najświętszego Serca Jezusowego w Jaszczurówce (obecnie dzielnica Zakopanego). Za swą działalność na rzecz miasta został mianowany honorowym obywatelem Zakopanego i tu też został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku. Autor książki Na przełęczy powstałej w 1891 r. nazywanej Ewangelią Tatr.

W malarstwie był teoretykiem realizmu, w praktyce malując przede wszystkim pejzaże tatrzańskie i sceny z powstania 1863 roku. Autor wielu impresjonistycznych obrazów m.in. :