Stanisława Fleszarowa-Muskat
Stanisława Fleszarowa-Muskat (ur. 21 stycznia 1919 w Siennowie, zm. 1 października 1989 w Sopocie) – polska powieściopisarka, poetka, publicystka i dramaturg.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Urodziła się w rodzinie nauczyciela Władysława Krzyckiego i Antoniny Anny Wandy z Isakiewiczów z pochodzenia Ormianki. Wychowywała się i początkowe wykształcenie odebrała w Kole, gdzie jej ojciec był kierownikiem szkoły, a później burmistrzem. Tu ukończyła Publiczną Szkołę Powszechną oraz Prywatne Gimnazjum Koedukacyjne Towarzystwa Oświata. Jako kilkunastoletnia dziewczyna publikowała swoje wiersze na łamach lokalnej Gazety Kolskiej. W 1936 rozpoczęła studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, które ze względu na wybuch II wojny światowej musiała przerwać.
W czasie wojny została wywieziona na roboty do Niemiec, w czasie urlopu wyjechała do Lwowa i na roboty nie powróciła. We Lwowie poślubiła prawnika Jerzego Fleszara. Udało jej się uzyskać zwolnienie z dalszej pracy w Niemczech i zaczęła pracować w urzędzie we Lwowie. Na początku marca 1944 przeniosła się do Częstochowy, gdzie pracowała jako urzędniczka. W połowie roku 1945 wyjechała do Gdyni, a następnie zamieszkała w Sopocie. W 1952 rozwiodła się z Jerzym Fleszarem i w 1957 poślubiła Tadeusza Muskata.
Na Wybrzeżu zajęła się pracą zawodową w instytucjach kulturalnych oraz pracą pisarską. Dziennikarka Dziennika Bałtyckiego, następnie inspektor kulturalno-oświatowy Czytelnika (1945–1950, kierownik literacki Teatru Wybrzeże (1950–1953), Estrady (1953–1955). Za swój debiut uznawała wydany w 1948 poemat historyczny Sen o morskiej potędze. Zmarła 1 października 1989 w Sopocie i została pochowana na Cmentarzu Komunalnym.
Była długoletnią działaczką PZPR[potrzebne źródło] i Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej[potrzebne źródło].
Dorobek twórczy Stanisławy Fleszarowej-Muskat jest bardzo bogaty i różnorodny, zważywszy, że była autorką ponad 700 różnych utworów (w tym tylko niewielka część nie była publikowana).
[edytuj] Wyróżnienia
[edytuj] Nagrody
- 1958 - Nagroda literacka miasta Gdańska[1]
- 1968 - Dyplom honorowy literackiej nagrody marynistycznej im. Mariusza Zaruskiego[1]
- 1969 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie twórczości literackiej[1]
- 1974 - Nagroda Wojewódzka za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury, przyznana przez Wojewodę Gdańskiego[1]
- 1979 - Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni za rok 1979 w dziedzinie nauki, kultury i sztuki[1]
- 1985 - Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska za zasługi w dziedzinie kultury, sztuki i upowszechniania wiedzy o Gdańsku[1]
- 1988 - Nagroda Prezydenta Miasta Sopotu „Brązowa Plakieta” w uznaniu zasług dla Sopotu w dziedzinie kultury[1]
[edytuj] Odznaczenia
- 1964 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1]
- 1969 - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[1]
- 1970 - Złota odznaka Zasłużony Pracownik Morza[1]
- 1971 - Odznaka Zasłużony Działacz Kultury[1]
- 1973 - Brązowy Medal "Za zasługi dla obronności kraju"[1]
- 1976 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[1]
- 1978 - Brązowy Medal za zasługi dla Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Ludowej (1978)[1]
- 1980 - Medal „Zasłużonemu dla polskiej marynistyki”[1]
[edytuj] Twórczość
Najbardziej znane są powieści Stanisławy Fleszarowej-Muskat, jednak jej twórczość jest bardzo różnorodna, zawiera także sztuki teatralne, poezje czy publicystykę. Głównym tematem jej utworów byli ludzie i ich problemy.
- Prześliczna bajeczka o misiu z miasteczka (1944)
- W służbie morza (1946)
- Sen o morskiej potędze (1948)
- ABC morskie (1948)
- Na stoczni (1949)
- Chopin i Zuska (1949)
- Pozwólcie nam krzyczeć (1957)
- Przerwa na życie (1960)
- Lato nagich dziewcząt (1960)
- Milionerzy (1961)
- Kochankowie róży wiatrów (1961)
- Zbieg (1961) słuchowisko radiowe
- Czterech mężczyzn na brzegu lasu (1963)
- Ostatni koncert (1965)
- Zatoka śpiewających traw (1967)
- Szukając gdzie indziej (1967)
- Noc pod Alpami (1967)
- Wycieczka-ucieczka (1968)
- Powrót do miejsc nieobecnych (1968)
- Jedna noc z tamtych lat (1969)
- Wczesną jesienią w Złotych Piaskach (1970)
- Papuga pana profesora (1970)
- Wizyta (1971)
- Wzór dla kapitana (1971)
- Dwie ścieżki czasu (1973)
- Tak trzymać t. 1-3 (1974-1977)
- Kochankowie muszą się rozstać (1975)
- Złoto nie złoto (1979)
- Most nad rwącą rzeką (1984)
- Czarny warkocz (1985)
- Pasje i uspokojenia (1987)
- Pod jednym dachem pod jednym niebem (1988)
- Stangret jaśnie pani (1989)
- Portret dziewczyny na zielonym tle (1991)
- Łza (1992)
- Piękna pokora (1992)
- Brzeg (1996)
- Niepokonani, niepokorni (1996)
- Wiatr od lądu (1996)
- Nie wracają na obiad (1998)
[edytuj] Ekranizacje
Przypisy
[edytuj] Literatura
- Michał Błażejewski, Fleszarowa Sopocka albo - jak być kochaną: w osiemdziesiątą rocznicę urodzin Stanisławy Fleszarowej-Muskat, Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego w Gdańsku, Gdańsk 1999
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Laureaci nagrody ministra kultury i sztuki (1944-1989)
- Ludzie związani z Kołem
- Ludzie związani z Sopotem
- Polscy pisarze współcześni
- Polscy publicyści
- Urodzeni w 1919
- Zmarli w 1989
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944-1989)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944-1989)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1944-1989)
- Odznaczeni Medalem Za zasługi dla obronności kraju
- Zasłużeni Działacze Kultury