Stanislav Vinaver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stanislav Vinaver
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1891, Šabac
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 1955, Niška Banja
Narodowość Serbia serbska
Język serbski

Stanislav Vinaver (ur. 1 marca 1891 w Šabacu, zm. 1 sierpnia 1955 w miejscowości Niška Banja) - serbski poeta i tłumacz.

Urodził się w Šabacu w żydowskiej rodzinie o polskich korzeniach. Studia matematyczne i muzyczne podjął na Sorbonie w Paryżu. Był uczestnikiem I wojny światowej. W latach 1918-1941 pracował jako dziennikarz, współpracownik serbskiego czasopisma Vreme i Radia Belgrad.W czasie II wojny światowej przebywał w niewoli w jednym z obozów pod Osnabrück. Po wojnie pracował jako zawodowy literat i tłumacz. Zajmował się przekładem tekstów z francuskiego, niemieckiego, rosyjskiego, angielskiego i hiszpańskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mjeća (Miecia, 1911)
  • Pantologija novije srpske pelengirike (1920)
  • Manifest ekspresionističke škole
  • Gromobran svemira (1921)
  • Čuvari sveta (1926)
  • Ratni drugovi (1939)
  • Evropska noć (1952)
  • Jezik naš nasušni (Język nasz codzienny, 1952)
  • Zanosi i prkosi Laze Kostića (wydane pośmiertnie w 1963)
  • Nadgramatika (wydane pośmiertnie w 1963)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]