Stanislaw Tillich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanislaw Tillich
SACHSEN CDU 13.06.20130123 - Portrait.jpg
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1959
Neudörfel
Premier Saksonii
Przynależność polityczna CDU
Okres urzędowania od 28 maja 2008
Poprzednik Georg Milbradt
Odznaczenia
Order Zasługi Wolnego Państwa Saksonii

Stanislaw Tillich, górnołuż. Stanisław Tilich (wym. [ˈstanʲiswaw ˈtilix]; ur. 10 kwietnia 1959 w Neudörfel) – niemiecki polityk narodowości serbołużyckiej, premier kraju związkowego Saksonia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pobierał pierwsze nauki w rodzinnej wiosce i w powiatowym mieście Kamenz i Gimnazjum Serbskim w Budziszynie, potem studiował na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie. Po ukończeniu studiów pracował jako konstruktor w jednym z państwowych przedsiębiorstw elektronicznych, potem do 1989 w administracji powiatu Kamenz. Od 1989 do 1995 działał we własnym przedsiębiorstwie elektronicznym.

Od marca do października 1990 był posłem z ramienia wschodnioniemieckiej CDU w ostatniej Volkskammerze wkrótce już byłej NRD. W 1991 został obserwatorem przy Parlamencie Europejskim. W wyborach w 1994 i 1999 z ramienia Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej uzyskiwał mandat eurodeputowanego IV i V kadencji. Był członkiem grupy chadeckiej i wiceprzewodniczącym Komisji Budżetowej[1]. Od 1992 do 1999 wchodził w skład zarządu Europejskiej Partii Ludowej.

W 1999 odszedł z europarlamentu, obejmując urząd ministra do spraw związkowych i europejskich w rządzie landu Saksonia. Od 2002 do 2004 był szefem Kancelarii Państwowej Saksonii, a od 2004 do 2007 zajmował stanowisko ministra rolnictwa i ochrony środowiska. W 2007 został ministrem finansów Saksonii. W 2004 zasiadł w saksońskim landtagu. 28 maja 2008 rozpoczął urzędowanie na funkcji premiera Saksonii. 30 września 2009 i 13 listopada 2014 stawał na czele kolejnych gabinetów regionalnych.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Górnych Łużycach. Jest katolikiem, żonaty i ma dwoje dzieci, mieszka w Panschwitz-Kuckau. Mówi biegle po czesku[2] i bardzo dobrze po polsku. Jego żona wyniosła znajomość języka polskiego z domu. Jej ojciec był robotnikiem przymusowym, który pozostał po wojnie na Łużycach i ożenił się z Serbołużyczanką[3].

Przypisy

  1. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 23 marca 2011].
  2. Bartosz T. Wieliński: Nie tylko Polacy kradną auta w Saksonii. wyborcza.pl, 24 września 2008. [dostęp 23 marca 2011].
  3. Piotr Jendroszczyk: Słowianin stanie na czele rządu Saksonii. rp.pl, 17 kwietnia 2008. [dostęp 23 marca 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]