Stanley Cavell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stanley Louis Cavell (ur. 1 września 1926 w Atlancie) – amerykański filozof, znany z pracy w ramach tradycji filozofii analitycznej i „kontynentalnej” jednocześnie. Zajmuje się również problematyką etyczną i filozofią kina. Znawca sceptycyzmu, przedstawiciel jego „łagodnej” wersji, wpisanej w tradycje wittgensteinowską.

Jest obecnie emerytowanym profesorem estetyki i ogólnej teorii wartości (Emeritus of Aesthetics and the General Theory of Value) na Harvardzie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Must We Mean What We Say? (1969)
  • The World Viewed: Reflections on the Ontology of Film (1971); 2nd enlarged edn. (1979)
  • The Senses of Walden (1972)
  • The Claim of Reason: Wittgenstein, Skepticism, Morality, and Tragedy (1979)
  • Pursuits of Happiness: The Hollywood Comedy of Remarriage (1981)
  • Themes Out of School: Effects and Causes (1984)
  • Disowning Knowledge: In Six Plays of Shakespeare (1987); 2nd edn.: Disowning Knowledge: In Seven Plays of Shakespeare (2003)
  • In Quest of the Ordinary: Lines of Scepticism and Romanticism (1988)
  • This New Yet Unapproachable America: Lectures after Emerson after Wittgenstein (1988)
  • Conditions Handsome and Unhandsome: The Constitution of Emersonian Perfectionism (1990)
  • A Pitch of Philosophy: Autobiographical Exercises (1994)
  • Philosophical Passages: Wittgenstein, Emerson, Austin, Derrida (1995)
  • Contesting Tears: The Melodrama of the Unknown Woman (1996)
  • Emerson’s Transcendental Etudes (2003)
  • Cities of Words: Pedagogical Letters on a Register of the Moral Life (2004)
  • Philosophy the Day after Tomorrow (2005)