Stanowisko dowodzenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stanowisko dowodzenia (ang. command post) – miejsce rozmieszczenia jednostki lub pododdziału, w którym dowódca i jego sztab prowadzą swoją działalność. W czasie działań bojowych jednostki lub pododdziały są często rozmieszczone w kilku miejscach. Miejsce, w którym znajduje się dowódca jednostki lub pododdziału lub z którego prowadzi dowodzenie nazywane jest stanowiskiem dowodzenia.

Skład[edytuj | edytuj kod]

  • centrum dowodzenia (ang. command centre)

Miejsce na stanowisku dowodzenia, gdzie wykonywane są funkcje dowodzenia. Dostęp jest tam ograniczony. Składa się ze specjalistycznych komórek, pracujących na rzecz dowódcy centrum dowodzenia. Dokładna struktura centrum dowodzenia dostosowana jest do potrzeb konkretnej operacji.

  • centrum kierowania ogniem (ang. fire direction centre)

Element stanowiska dowodzenia, w skład którego wchodzi personel artylerii i łączności oraz wyposażenie, za pomocą których dowódca kieruje i kontroluje prowadzenie ognia; centrum kierowania ogniem otrzymuje informacje o rozpoznanych celach i zapotrzebowania na wsparcie ogniowe, a następnie przekłada je na właściwe komendy ogniowe.

  • komórki sztabu (ang. command element)

Stałe elementy stanowiska dowodzenia, zastępujące tradycyjne oddziały, wyspecjalizowane w przetwarzaniu informacji właściwych dla głównych komponentów manewru (wywiad wojskowy, wsparcie bojowe, wsparcie logistyczne, itp.). Jeżeli zachodzi taka potrzeba komórki mogą się samodzielnie podzielić na zespoły.

  • centrum koordynacji wsparcia ogniowego (ang. fire support coordination centre)

Element funkcjonalny sztabu KZ, DZ, z którego znajdujący się tam personel koordynuje realizacją wszystkich rodzajów wsparcia ogniowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • pod red. Marian Laprus: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 408. ISBN 83-11-06229-3.